1. Inicio ·

Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Mapa: Camiño Primitivo

Camiño Primitivo

Oviedo Santiago de Compostela
Etapas
13
KM
321,4
Perfil: Camiño Primitivo
Ampliar mapa

O Camiño Primitivo é ese idóneo punto de partida para descubrir a senda do primeiro Camiño coñecido, a que tomou Alfonso II o Casto, no século IX para visitar a recentemente descuberta tumba do Apóstolo Santiago.

Antes de andar... debes saber

Internarse polas sendas dun Camiño de Santiago que non sexa o tradicional francés sempre crea dúbidas ao peregrino, máis si cabe si ése novel e nunca se realizou ningún. O itinerario que parte de Roncesvalles sempre foi e será o máis mequeiro e o máis cómodo desde o punto de vista da infraestrutura e servizos. Con todo, quizais perda gran parte do seu encanto debido á rehabilitación da súa contorna e á súa masificación, sobre todo nos meses estivais e anos xacobeos. Hai moitas máis alternativas históricas para chegar a Santiago que nos permitirán admirar recunchos da orografía española.

O Camiño primitivo é ese idóneo punto de partida para descubrir a senda do primeiro Camiño coñecido, a que tomou Alfonso II o Casto, no século IX para visitar a recentemente descuberta tumba do Apóstolo Santiago. O itinerario actual reproduce fielmente ao orixinal, partindo desde Oviedo e atravesando Asturias por todo os concellos do seu occidente: Las Regueras, Grao, Salas, Tineo, Pola de Allande e Grandas de Salime. A partir deste último os pasos entran en Lugo polo Porto do Acivro e enlazan co Camiño francés en Palas de Rei, onde tan só quedan dúas xornadas para chegar até a Praza do Obradoiro.

O Principado de Asturias investiu moitos recursos nos últimos anos para acondicionar a ruta primitiva. A sinalización é literalmente perfecta e en ningún momento asaltan as dúbidas sobre que camiño tomar. As zonas máis boscosas e difíciles do percorrido son perfectamente transitables por uns camiños que se limparon e que o paso do gando encárgase día a día de marcar. Ademais, evita case sempre o monótono asfalto e confírelle un carácter especial. Proba deste esforzo é o número de persoas que optan por realizalo e que ano tras ano van en aumento. O único inconveniente para o peregrino é o barro, que nos meses invernais e a comezo da primavera alaga partes do percorrido debido á gran cantidade de precipitacións que sofre Asturias. É o prezo a pagar polos seus vales sempre verdes.