Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > > Etapa de Tineo a Pola de Allande

Etapa 4: Etapa de Tineo a Pola de Allande

Os albergues

Información sobre a etapa 4: Etapa de Tineo a Pola de Allande

En Tineo dan comezo una sucesión de etapas máis abruptas, onde a paisaxe segue sendo encomiable e os grandes vales deixan paso a un terreo de bosques e montañas.

O itinerario

  • Km 0. Tineo (Todos os servizos)

Saímos do albergue Mater Christi e viramos á dereita pola travesía de Jesús Evaristo Casariego paira descender até o Concello. É posible almorzar en calquera dos bares de ao redor ou na cafetaría do hotel, que abren desde ben cedo. Pasada a casa consistorial viramos á dereita por Calvo Sotelo, que devén na avenida González Maio. Tras 150 metros subimos á dereita por Venera da Conda, que desemboca á súa vez en cálea de la Fuente. Alcanzamos en breve a fonte de San Juan, onde hai un par de mesas e bancos paira o descanso. Se non levamos auga na cantimplora é o momento de enchela, necesitarémola máis tarde. Pronto se termina o pavimento e, a man esquerda, tomamos un camiño entre caducifolias paira cruzar o regueiro de Robleu (Km 2,4).Continuamos xunto ao miradoiro de Letizia, onde vive o último de Filipinas, en alusión á súa propietario Pana, veciño da Vila. Neste percorrido pola serra tinetense, que avanza pola saia do monte Brañugas (1.016 mt) e o pico Navariego, cada paso merece una pausa. A sucesión interminable de lomas esténdese até os cumes leoneses. Á fronte tamén se distingue o Porto do Pau, que hollaremos mañá, e as primeiras estribaciones galegas. Bañado coa luz do amencer, o panorama é aínda máis extraordinario. Pasamos xunto a un depósito de auga (Km 3,5), seguindo o tendido ascenso polas belas paraxes da Freita e o Rebuchar até o collado da Garda (Km 5,4).Tomamos a pista asfaltada cara á esquerda e deixámola pola dereita pasados 150 metros. O camiño herboso rodea o pico de Puliares xunto aos pozos da Llamavieya e do Ruxidor. Chegamos ao intre a unha pista de formigón que desemboca na estrada de Cerezal e descendemos até a AS-350 á altura do caserío de Piedratecha.

  • Km 7,5. Piedratecha

Seguimos a AS-350 durante varios minutos e abandonámola xunto á beiravía esquerda. O carreiro descende por toda una delicia de bosque caducifolio e plántanos xunto ao desvío que leva ao mosteiro de Santa María A Real de Obona. Atópase a tan só 350 metros e recomendamos visitalo, aínda que esta xoia benedictina do século XIII corre aínda peor sorte que o de Cornellana. Alfonso IX, o mesmo que concedeu a Carta Poboa a Tineo en 1214, ordenou por decreto “que cantos camiñen a Santiago de Galicia fágano pasando polo seu poboa de Tineo e polo seu mosteiro de Obona” (Km 9,2). De novo na bifurcación, viramos á esquerda e proseguimos o noso camiño. Sobre a sombría vaguada temos una vista fabulosa da aldea de Obona, asentada a media ladeira. A pista desemboca finalmente en Villaluz , aldea da parroquia de Obona.

  • Km 11. Villaluz

Atopamos un merendero e una fonte antes de saír á estrada TI-3. Por esta vía atravesamos una a unhas varias aldeas da parroquia de Obona, como son Veiga do Rei (Km 11,8) , Berrugoso e As Tendas (Km 13) paira alcanzar finalmente Campiello, onde podemos facer una merecida pausa en casa Ricardo ou Casa Herminia, que conta tamén con albergue. Aqueles que vaian facer a ruta primitiva de Hospitais deberán facer noite aquí ou en Borres, poboación tamén provista de bar e albergue.

  • Km 13,9. Campiello (Albergues. Bares. Tendas)

Continuamos pola TI-3 pasando por El Fresno, coa súa capela da Magdalena, e O Espín. Deixamos a TI-3 pola esquerda á altura do p.k 7, tomando a local que se dirixe a Pereda, Orrea e Sangoñedo. Abandonámola pola dereita pasados 350 metros. Una senda herbosa conduce até Borres. Deixamos o desvío do albergue, situado na parte superior baixo a estrada, e chegamos até o Barín de Borres, que abriu en 2013 e onde se recollen as chaves do albergue (observacións).

  • Km 16,8. Borres (Albergue. Bar)

Os peregrinos que se dirixan a Pola de Allande, distante 11,4 quilómetros, poden pasar a noite ou continuar a xornada. Tras o Barín subimos á AS-219 e cruzámola de fronte paira seguir o ascenso por unha pista de cemento. Fabuloso a paisaxe que deixamos á saída de Borres. Tras os seus tellados esténdese xa o treito percorrido, a metáfora do gran poema de Machado: “Ao volver a vista atrás vese a senda que nunca se ha de volver pisar”. Una pista forestal percorre o linde dun piñeiral e chega xunto ao desvío que se dirixe ao Porto do Pau pola ruta primitiva de Hospitais (ver observacións). Douscentos metros máis adiante atópanse as primeiras casas de Samblismo, aldea da parroquia de Borres.

  • Km 18,7. Samblismo

Cruzamos a AS-219 e despedimos Samblismo por unha pista pavimentada que nos achega até A Mortera, pertencente á parroquia de Santiago de Cerredo.

  • Km 19,7. A Mortera

Pasado o río A Mortera tomamos una senda herbosa que ascende até a estrada. O baile camiño-estrada prolongarase durante os seguintes quilómetros e, tras salvar a AS-219 por un túnel, subiremos até Outeiros de Arriba, tamén de Santiago de Cerredo.

  • Km 21,7. Outeiros de Arriba

Nuns centos de metros deixamos de novo a AS-219, esta vez pola esquerda, e baixamos até o río Villaverde, que cruzamos grazas á ponte decorada coa inscrición ‘2010. José Pérez Satorrio’. Subimos até unha pista pavimentada que volve desembocar na estrada. Por ela coroamos facilmente o alto de Porciles, a 773 metros de altitude.

  • Km 23. Porciles (Bares)

Á entrada desta parroquia recíbenos o Bar San Roque e case á saída do pobo atopamos o Bar Casa Boto. Nada máis pasar este último soltamos a AS-219 pola esquerda e descendemos con brusquedad até o río Porciles. Pasado a canle sobrevén un duro tramo, onde uns chanzos axudan a superar o desnivel, que rube outra vez até a estrada. Superamos o pequeno núcleo de Lavadoira e coroamos o alto do mesmo nome, situado a 806 metros.

  • Km 25,2. Lavadoira

Até aquí esténdese o Concello de Tineo. Xusto antes de chegar ao cartel que anuncia a entrada ao de Allande, deixamos a estrada pola beiravía esquerda e tomamos un camiño que descende até Ferroy pola saia do Pico Coroa.

  • Km 27,2. Ferroy

Cruzamos a poboación e saímos á AS-217, que deixamos de inmediato pola esquerda. Un bo atallo á beira do regueiro do Caleyo plántanos á entrada de Pola de Allande. Pasamos xunto a Vila Rosario e atopamos de seguido o albergue de peregrinos.

  • Km 28,2. Pola de Allande (Todos os servizos)

As dificultades

  • Cara ao collado da Garda: Esta xornada segue a tónica habitual e dános a benvida cun carreiro que a medida que ascende regálanos máis e mellores vistas. Non hai que alarmarse, xa que o desnivel é moi levadío.
  • Tramo fatigoso entre Borres e Pola de Allande:A segunda parte da etapa caracterízase por unha sucesión de subidas e baixadas, cos altos de Porciles e Lavadoira e o descenso final a Ferroy e Pola de Allande, que impiden manter o ritmo. Con todo, a rodaxe de días anteriores axuda a completar con éxito os quilómetros.

Observacións

  • Quen vaia afrontar a Ruta de Hospitais ou, simplemente desexe dividir a etapa cara a Pola de Allande, pode pasar a noite en albérguelos de Campiello: Casa Ricardo e Casa Herminia e tamén no albergue de Borres. Paira acceder a este último hai que dirixirse ao Barín de Borres (uns centos de metros pasado o desvío ao albergue), onde se sela e recóllense as chaves. Serve menús, tapas, bocadillos e almorzos desde ben cedo.

Que ver, que facer

  • BORRES:Pequena parroquia do concello de Tineo cuxo albergue de peregrinos recupera a figura do antigo hospital que houbo nesta aldea e onde as sendas do Camiño Primitivo bifúrcanse.
    • Igrexa parroquial de Santa María de BorresDunha soa nave e cunha soberbia pila bautismal, é una das máis antigas de todo o concello.
  • POLA DE ALLANDE:A carta fundacional de Pobóaa de Allande, que ten ao redor de 750 habitantes, remóntase ao século XIII, entre os anos 1262 e 1269. O seu escudo, representado pola Cruz da Vitoria en ouro e pedras preciosas, foi concedido polo rei Alfonso XI pola axuda prestada polos allandeses na batalla do Salgado de 1340. O concello de Allande, formado por 17 parroquias e una poboación de 1.890 habitantes, está caracterizado pola súa abrupta orografía. Presenta una poboación moi diseminada e una baixa densidade de poboación, bastante envellecida. Una situación debida fundamentalmente á emigración a Centroamérica e a América do Sur no primeiro terzo do século XX e á industrialización na zona central de Asturias.
    • Castros: O concello allandés conta con once castros, destacando o de San Chuis. Este poblamiento garda relación coas riquezas de ouro da rexión. As explotacións deste prezado mineral deixaron a súa pegada na toponimia do concello.
    • Palacio de Cienfuegos:Ten tres torres e planta en L. Datado no século XIV, foi reedificado no XVI e reformado de novo dous séculos máis tarde como residencia do conde de Peñalba.
    • Casa Consistorial:De 1907, construído por Regino Pérez da Sala. Está formado por un pórtico con arcos, balcón e presidido por un escudo e o reloxo.
    • Arquitectura Indiana:Na capital do concello existen diferentes mostras da arquitectura indiana. Destacan Casa As Veigas, Vila Rosario, o Palacete de Ramos Ron e o casarón dos Olalla Valledor.
    • Gastronomía:En Pola, cuxa oferta gastronómica está liderada polo restaurante A Nova Allandesa, poderemos degustar carnes de caza, embutido, repolo recheo de carne, diversos patés e pudin de de verduras, sen esquecer o pote e a fabada.

En imaxes

  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os peregrinos opinan sobre a etapa 4 Etapa de Tineo a Pola de Allande

0 comentarios