Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > > Etapa de Sangüesa a Monreal

Etapa 5 por Somport: Etapa de Sangüesa a Monreal

Os albergues

Información sobre a etapa 5 por Somport: Etapa de Sangüesa a Monreal

Xunto á igrexa de Santa María, testemuña muda do paso de millóns de peregrinos ao longo da historia, crúzase por última vez o río Aragón paira subir a Rocaforte. Entón, pistas e senllas debuxadas entre as serras de Aibar e Salajones toman a iniciativa paira coroar o primeiro alto. Tras un breve respiro, acométese a segunda subida e descéndese até o val de Ibargoiti, cortado por pistas agrícolas que enlazan as poboacións de Izco, Abínzano e Salinas de Ibargoiti, prólogo de Monreal.

O itinerario

  • Aviso Importante: O albergue de Izco permanecerá PECHADO durante 2017.

  • Km 0. Sangüesa (Todos os Servizos)

  • Avanzando en liña recta polas rúas Enrique de Labrit e Alfonso o Batallador viramos a man esquerda paira tomar a rúa Maior. Tras pasar a portada de Santa María a Real temos o último encontro co Aragón, río que cruzamos por unha ponte de finais do XIX que acabou coa estrutura da ponte románico do século XI. Á saída seguimos pola dereita e percorremos uns seiscentos metros pola estrada. Xusto até o desvío a que se dirixe a Rocaforte (ver observacións en caso de decantarse pola variante da Foz de Lumbier). Tomamos o desvío paira coller en breve un camiño que nace xunto á beiravía dereita e que afronta o outeiro onde se sitúaRocaforte.

  • Km 2,5. Rocaforte

  • Á entrada da localidade, una placa xacobea sinala as opcións cara a Rocaforte e cara ao Alto de Aibar. Escollemos esta última e continuamos pola dereita paira coller una pista que pasa xunto á fonte de San Francisco, onde tamén se habilitou una zona de recreo con merendero e varias grelladas (Km 3). A pista ábrese paso por un terreo aberto, sementado de campos de cereal, vides e oliveiras dispersas e baixo o parque eólico da serra de Salajones. Sen fortes repechos, pero en continuo ascenso, avánzase durante seis quilómetros até o alto de Aibar, que coroamos tras un túnel (Km 9).

    Una senda trazada sobre a estrada e con vistas ao pobo de Lumbier lévanos a baixar rapidamente pola ladeira da montaña. Continúa guiándonos entre un pequeno piñeiral, a cuxa saída abrimos un portillo paira entrar nunha pista. Máis adiante, pasado un paso canadense na zona do barranco Basobar, a pista curvea e ollo!, porque hai que abandonala por un portillo de madeira que se atopa á esquerda (Km 12).

    Por outra pista forestal, coa referencia próxima dunha liña de aeroxeradores na crista da serra, imos superando o desnivel.Un quilómetro despois de una nave gandeira alcanzamos os 770 metros de altitude nun alto da serra de Izco, a cota máis alta da etapa (Km 15,9).

    Por un pequeno bosque de coníferas baixamos até unha pista agrícola que conduce a Izco, entrando así no val de Ibargoiti. Ás portas de Izco recíbenos un cruceiro moderno e un panel informativo do val e as súas poboacións. A sinalización leva até a praza, onde se atopa o frontón e o albergue de peregrinos (Km 17,8).

  • Km 17,8. Izco (Albergue-Bar-Tenda)

  • Á saída do pobo proseguimos por outra pista parcelaria, recta e con varias ondulaciones, que chega até Abínzano, segundo núcleo habitado do val.

  • Km 19,8. Abínzano

  • Tras Abínzano, máis do mesmo. Avánzase pola pista durante outra hora máis até as aforas de Salinas de Ibargoiti. Sen entrar nesta poboación, cruzamos unha ponte sobre o río Elorz.

  • Km 24,3. Salinas de Ibargoiti

  • Viramos á esquerda paira continuar brevemente xunto ao río. Por un reconfortante e último tramo baixo un robledal tupido de arbustos de boj presentámonos en Monreal . Cruzamos a ponte medieval sobre o Elorz e progresamos de fronte pola rúa Santa Bárbara paira virar á esquerda e subir as escaleiras que terminan xunto á porta do albergue.

  • Km 27,2. Monreal (Albergue. Bar. Tenda. Farmacia. Caixeiro)

  • As dificultades

    • Dous altos e ausencia de localidades durante quince quilómetros:
      Desde Rocaforte, o trazado pica lixeiramente cara arriba pero é bastante levadío. Hai que apuntar que non hai localidades intermedias entre Rocaforte e Izco e que neste tramo só atoparemos un par de fontes, a de San Francisco e outro un quilómetro e medio antes de coroar o alto de Aibar, onde se desvía una ruta de BTT.

    Observacións

    • A xornada de hoxe presenta a alternativa da Foz de Lumbier.É lixeiramente máis longa, uns tres quilómetros, aínda que algo máis suave e permite contemplar a contorna natural da Foz. En lugar de coller o desvío a Rocaforte, continúase recto pola estrada en dirección a Liédena . Son 5,8 quilómetros. De Liédena séguese pola vía verde do antigo ferrocarril do Irati que serpentea sobre a Foz de Lumbier. Desde o pobo de Lumbier, a ruta avanza até Nardués e Aldunate e tras cruzar a N-240 sobe a reencontrarse, antes do pobo de Izco, coa variante oficial que descende da serra.

    Que ver, que facer

    • ROCAFORTE:
      Situado sobre un outeiro e aos pés dunha gran roca, Rocaforte foi o núcleo primitivo de Sangüesa. A finais do século XI Sancho Ramírez concedeulle o foro de Jaca, privilexio que estendeu Alfonso I o Batallador no ano 1122 ao burgo novo (a actual Sangüesa).

      • Fonte de San Francisco:
        A medio quilómetro de Rocaforte, una histórica fonte reformada lembra a figura de San Francisco de Agarrades (1181-1226), fundador da orde Franciscana e que, segundo a tradición, pasou por leste mesmo lugar en peregrinación no ano 1213, onde fundou o primeiro convento da orde en España. Xunto á fonte construíuse un merendero e varios fogóns.

      • Oratorio de San Bartolomé:
        Á dereita do camiño, como a 300 metros de distancia, atópase este mosteiro de mediados do século XIII. Foi habitado por monxes franciscanos que o abandonaron definitivamente no século XIX.

    • VAL DE IBARGOITI:
      Este val xorde entre as serras de Izco e Izaga. O peregrino asúcao a través das pistas agrícolas que enlazan os pobos de Izco, Abínzano e Salinas de Ibargoiti. Esta última poboación celebra desde fai máis dunha década o día da trilla, una exhibición de como outrora se trillaba o trigo e se empaquetaba en gavillas.

    • IZCO:
      Pequeno pobo que, grazas aos seus veciños, arrombou no seu tempo un acolledor albergue paira peregrinos. No seu termo achouse un útil pulimentado da Idade de Bronce. Durante a Idade Media aparece inscrito no val de Aibar predominando a poboación hidalga. A parroquia de San Martín responde á sinxela tipoloxía rural de nave única e torre aos pés. Da antiga ermida da nosa Señora do Sagrario, utilizada desde 1847 como dependencia do cemiterio, procede una talla románica da Virxe, moi retocada en rostro e mans.

    • MONREAL:
      Escrita na Idade Media, O Codex Calixtinus, primeira guía do Camiño de Santiago da que se ten constancia, xa nomeaba a Monreal como final de etapa na ruta procedente de Somport. Baixo a sombra da Higa (1288 metros de altitude) e atravesado de lado a lado pola N-240, Monreal, de Monte Real, viu como se foron apagando algúns dos seus servizos debido á construción e posta en marcha da autovía do Pirineo (A-21).

    • FOZ DE LUMBIER:
      Os peregrinos que elixan a variante alternativa gozarán dun percorrido de seis quilómetros polo desfiladeiro creado polo río Irati e coñecido como Foz de Lumbier. Trátase dun traxecto ferroviario recuperado como vía verde e que foi percorrido polo antigo ferrocarril do Irati. A infraestrutura foi creada paira o transporte de madeira e outras mercadorías pero tamén foron moitos os pasaxeiros que se beneficiaron deste traxecto.

    En imaxes

    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez

    Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

    Os peregrinos opinan sobre a etapa 5 por Somport Etapa de Sangüesa a Monreal

    0 comentarios