Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viajes > Camino de Santiago > > Etapa de Negreira a Olveiroa

Etapa 2: Etapa de Negreira a Olveiroa

Los albergues

Información sobre la etapa 2: Etapa de Negreira a Olveiroa

A dura xornada desde a conca do río Tambre á do Xallas pode dividirse en tres partes. A primeira, ata Vilaserío, frecuenta bosques de folla caduca e é bastante rompepiernas. A segunda, ata Santa Mariña, é máis suave e accede ao Concello de Mazaricos por pistas de concentración parcelaria e a terceira, á espera de que se poida atravesar o Monte Aro, cansa polo exceso de asfalto aínda que permite unhas boas vistas do encoro dá Fervenza e visita enclaves tan suxestivos como o de Ponche Olveira e o propio Olveiroa.

El itinerario

  • Km 0. Negreira (Todos os Servizos)

  • Afastámonos do centro de Negreira pola carreira de San Mauro, pasando baixo o arco que comunica a capela, do século XVIII, co pazo de Cotón, de incerta orixe e con bastantes engadidos dos séculos XVIII ao XX. Na súa fachada pódense ver unha ducia de escudos de armas pertencentes ás familias que o habitaron. Cruzamos o río Barcala, afluente do Tambre que conta cun paseo fluvial para goce dos veciños do Concello. Xusto despois tomamos a estrada que ascende ata o lugar de Negreiroa , a pequena aldea onde se atopa o albergue público, a igrexa parroquial e que foi o núcleo orixinal de Negreira. Hai que deixar a estrada pola dereita e pasar xunto á igrexa de San Julián, do XVIII (Km 1).

    Dános a benvida un bo tramo boscoso de folla caduca que ascende cara ao alto dá Cruz e que sae de novo á estrada (Km 2,3). Unha recta duns 600 metros conduce ata San Mamede de Zas, onde se abandona outra vez a estrada para atravesar a aldea. Á saída vén un bonito paseo canalizado por muros de pedra e rodeado de vexetación variada. Neste tramo fórmanse balsas de auga con facilidade. O itinerario roza o núcleo de Camiño Real, que deixamos a man esquerda.

  • Km 4,6. Camiño Real

  • Un pequeno respiro para o treito de case dous quilómetros e medio ata a seguinte aldea, en subida e con algúns tobogáns ao final. Chegados a Rapote (Km 7), aldea da parroquia de San Martiño de Broño, baixamos ata unha canle e recuperamos os metros perdidos polo monte de Espñareiro ata A Pena. Á entrada atópase o desvío cara ao bar e o albergue adxunto.

  • Km 8,2. A Pena (Albergue. Bar)

  • Pasada a igrexa de San Mamede e a casa reitoral éntrase en Piaxe (Km 8,4). Medio quilómetro máis adiante saímos á estrada DP-5603 á altura de Portocamiño (Km 8,9) e seguimos por ela ata Cornovo (Km 9,3). Ao carón da estrada bosquetes e praderías conforman unha paisaxe tipicamente rural. Á saída de Cornovo, tras o cruzamento a Gorgal e Xallas, deixamos outra vez a compañía do asfalto e chegamos ata unha pequena pasarela que salva o rego de Forxán. A xornada percorre a paraxe do Altiño do Cotón nunha contorna onde se mesturan toxos, maizales, piñeiros e eucaliptos e retorna de novo á estrada. Un pesado tramo de asfalto de máis de dous quilómetros conduce ata Vilaserío, aldea da parroquia de San Pedro de Bugallido con bar e un par de albergues, un público e outro privado.

  • Km 12,7. Vilaserío (Albergues. Bar)

  • Deixamos Vilaserío e continuamos pola estrada ata Cornado, última poboación do Concello de Negreira (Km 14,9). A partir deste pobo a paisaxe vai ir cambiando radicalmente debido á concentración parcelaria. Un pequeno repecho e a súa posterior baixada por pista onde poderemos ver algunha cabana de vacas entre o piñeiral, levan ata a estrada DP-5604, que seguimos pola dereita durante 400 metros. Deixámola pola esquerda e ao pouco, tras pasar algún tramo propenso a encharcarse debido á proximidade do río de Barbeira, atoparémonos cunha pista agrícola envolta por cultivos de millo.

    Uns 40 ou 45 minutos despois chegamos ata a ponte sobre o río de Maroñas. Cruzámolo e entramos na parroquia do mesmo nome, do Concello de Mazaricos e sinalizada cun rótulo de madeira (Km 19,8). Á entrada saúdannos dous hórreos típicos e continuamos por pista veciñal ata Santa Mariña (Km 20,8). Á altura do cruceiro podemos virar á esquerda se imos pasar# a noite no albergue Casa Pepa, con bar restaurante. O Camiño segue á dereita en busca da estrada AC-400. Hai que cruzala con sumo coidado xa que os coches pasan a gran velocidade. Alén está o bar e o albergue Santa Mariña (Km 21,5).

  • Km 21,5. Santa Mariña (Albergue. Bar)

  • Trescentos metros despois do albergue deixamos a xeral pola dereita e collemos unha pista veciñal asfaltada que pica cara arriba ata Bon Xesús (Km 23,3) e Gueima (Km 23,7). Desde esta aldea superamos un bo repecho ata Vilar do Castro (Km 24,4).

  • Km 24,4. Vilar do Castro

  • Aquí poden xurdir un par de posibilidades: se a travesía polo Monte Aro recuperouse e sinalizado e está aberta ao paso, atravesaremos a montaña e o seu castro por unha pista. Se segue cortada non hai máis remedio que virar á dereita á altura do panel informativo e continuar pola pista asfaltada dando un bo rodeo. A partir do primeiro cruzamento, que seguimos pola esquerda, imos poder ver o encoro dá Fervenza, construído na década dos 60 e escenario dunha multitudinaria festa estival. En ningún momento hai que saír da estrada veciñal. Hai unhas frechas que convidan a tomar un camiño ata Lago, onde se atopa téndaa-cafetaría Casa Xalleiro. Visitamos despois Campo Valado (Km 27,1), Porteliñas (Km 27,4) e Abeleiroas.

  • Km 27,9. Abeleiroas (Desvío opcional de 2 km á Picota, capital do Concello con todos os servizos e albergue de peregrinos desde xuño de 2016). É posible enlazar co Camiño sen volver a este punto).

  • Xunto ao desvío cara ao miradoiro de Corzón viramos á esquerda e aproximámonos ata a igrexa parroquial de San Cristovo de Corzón, sobria construción rural con elementos que van desde o románico ata o neoclásico.

  • Km 30. San Cristovo de Corzón

  • En lugar de entrar na poboación torcemos á esquerda para afrontar unha recta de máis dun quilómetro ata o núcleo de Mallón (Km 31,2). Viramos á dereita para tomar unha estrada máis relevante e chegamos á ponte sobre o río Xallas que divide os Concellos de Mazaricos e Dumbría. En leste mesmo lugar, en 1809, os labregos galegos tentaron sen éxito frear o avance das tropas francesas. Alén atópase Ponche Olveira, onde hai unha cafetaría-restaurante con albergue incluído que dispón dun pequeno xardín onde poder acampar.

  • Km 31,6. Ponche Olveira (Albergue-Bar)

  • Ata o final de etapa restan uns 25 minutos. Hai que seguir a estrada, xa sen perda, e desviarse cara ao centro de Olveiroa . Á entrada atópase o albergue privado Hórreo. No centro o público. Este último está distribuído en varios edificios: as antigas escolas, casas particulares, varios hórreos, un merendero e o local da recepción.

  • Km 33,4. Olveiroa (Albergues. Bares)

  • Las dificultades

    • Desde Negreira ata Vilaserío:
      Salvo a baixada final a Vilaserío, o resto deste tramo inicial de 12,7 quilómetros castiga bastante. En xeral pica sempre cara arriba e hai varios tramos que tenden a encharcarse.

    • Cruzamento da AC-400 en Santa Mariña:
      Intersección perigosa á saída de Santa Mariña, xunto ao albergue privado.

    Observaciones

    • A presenza de ata cinco albergues intermedios permite partir a etapa ao gusto de cada un.

    Qué ver, qué hacer

    • OLVEIROA:
      Petróglifos da Idade de Bronce, dólmenes e túmulos megalíticos. As terras de Dumbría mostran ricos vestixios prehistóricos. Luciano Huidobro nas súas Peregrinacións Xacobeas apunta como “as marxes do Xallas son abundantes en restos arqueolóxicos, e alí, onde se profunda un pouco, non é difícil tropezar con inscricións, fustes de columnas, vasos de vidro, cerámica e outros obxectos”. Santiago de Olveiroa é unha parroquia do Concello de Dumbría que estivo ligada á mitra compostelá na Baixa Idade Media (séculos XI a XV) e pertenceu á xurisdición de Corcubión durante o Antigo Réxime.

      No seu territorio houbo unha torre defensiva que controlaba o paso sobre o río e séculos despois, durante a guerra da Independencia, os franceses non atoparon resistencia para cruzar o Xallas en Ponche Olveira e mataron a moitos veciños de Olveiroa e Hospital. Algúns deles foron enterrados no atrio da igrexa de Santiago, sobria construción de probable orixe románico pero desvirtuado polas reformas posteriores. A portada, con espadana, é barroca e no dintel da porta hai unha peculiar imaxe do Apóstolo de orixe incerta. Nas proximidades do pobo, a uns 750 metros do albergue de peregrinos, atópase a capela de Santa Lucía. A fonte que hai á entrada ten propiedades “milagrosas” para os problemas de visión e é costume durante a romaría empapar un pano, restregarse os ollos con el e atalo a unha das reixas da ermida.

      O paso constante de peregrinos pouco desvirtuou a fisionomía de Olveiroa, que aínda conserva vestixios do seu trazado medieval, aínda que cada vez conta con máis servizos. O albergue público foi inaugurado no verán de 2001, xunto ao de Negreira, e antes da súa apertura, como relata Manuel Vilar, os peregrinos durmían xunto ao depósito de aluminio que contiña o leite do gando. En 2011 abriu un albergue privado e tamén hai algunha pensión e varios restaurantes. Na poboación de Ézaro , pertencente a Dumbría pero moi afastada para ir a pé, atópase a espectacular desembocadura do río Xallas, que verte as súas augas ao mar en fervenza. Hai un miradoiro aberto a unhas horas durante os fins de semana do verán e en datas especiais como Semana Santa, o 1 de maio, 24 de xuño, 15 de agosto, 12 de outubro, 1 de novembro, etc. Pódese ir en taxi desde Olveiroa despois de confirmalo e se coincide algún destes días coa nosa chegada,

    En imágenes

    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez

    Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

    Los peregrinos opinan sobre la etapa 2: Etapa de Negreira a Olveiroa

    0 comentarios