Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > > Etapa de Baamonde a Sobrado dúas Monxes

Etapa 31: Etapa de Baamonde a Sobrado dúas Monxes

Os albergues

Información sobre a etapa 31: Etapa de Baamonde a Sobrado dúas Monxes

Penúltima e interminable xornada do Camiño do Norte que transita polos Concellos lucenses de Guitiriz e Friol e polo coruñés de Sobrado dous Monxes. Alcanza a máxima cota do Camiño e peca en exceso de pistas asfaltadas e estradas, aínda que visita un número incontable de pequenas aldeas e ofrece bos tramos de senda.

O itinerario

  • Km 0. Baamonde (Todos os servizos)

  • Despedimos a Baamonde pola N-VIN, mítica estrada que une Madrid coa Coruña, e seguímola durante preto de tres quilómetros en dirección á capital galega. A vía transita paralela á liña do ferrocarril e ao río Parga, da conca do Miño e afluente do río Ladra. Pasado o quilómetro 532 da Nacional e atendendo á mouteira dos 99.805 quilómetros a Santiago, abandonamos o asfalto e cruzamos as vías e a ponte gótica sobre o Parga. Una pista conduce até a próxima Capela de San Alberte, gótica do século XIV, ou do XVIII como apuntan outros, e enmarcada por unha sombría paraxe boscoso. Xunto á capela tamén hai una caprichosa fonte (Km 3,5). En leste mesmo lugar nace una abigarrada senda non moi longa pero que salva un bonito desnivel e morre á altura de Ou Rego dá Viña, primeira das aldeas de San Breixo de Parga, do Concello de Gutiriz. O itinerario torce á dereita e chega até a aldea de Baldoncel, tamén de San Breixo.

  • Km 5,5. Baldoncel

  • Á entrada desta poboación viramos a man esquerda paira tomar una pista asfaltada que seguiremos sen desviarnos até a aldea de Caínzos. Á saída de Caínzos tomamos de fronte un carreiro entre bosque até Digañe, aldea da parroquia de Santa Locaia (Leocadia) de Parga (Km 8). A pista continúa até Raposeira e atravesamos a poboación paira tomar outro carreiro que desemboca de novo en pista. Varios sinais de madeira irannos anunciando a proximidade do Punto de apoio ao peregrino instalado por María Helena Pais Lojo. Atópase na aldea de Carballedo, a man dereita e a uns 100 metros do Camiño, xusto na mouteira que indica os 93.468 a Santiago. A iniciativa contou co respaldo do Concello de Guitiriz e os peregrinos dispoñen de acceso a Internet gratuíto, selado de credenciais e información xeral. Tamén hai café, refrescos e bocadillos e os que porten una tenda de campaña teñen una zona paira instalala. Ademais, en maio de 2015, Helena inaugurou no mesmo punto un albergue de 9 prazas).

  • Km 9,7. Carballedo (Albergue. Bar, Punto de apoio ao peregrino)

  • A xornada continúa por pista cara á área de descanso de Seixón e máis adiante, tras o río Lavandeira á parroquia de San Paio de Seixón, pertencente ao Concello de Friol (Km 12). A súa igrexa románica atópase á esquerda do Camiño, á altura do desvío que, por estrada, lévanos a pasar por Subcampo e A Lagoa, lugares da parroquia de Seixón. Neste último atópase o albergue A Lagoa, con bar e tenda.

  • Km 13,5. A Lagoa (Albergue. Bar-tenda)

  • Deixamos a estrada provincial e viramos á esquerda paira avanzar até Miraz, parroquia de Friol, con albergue xestionado pola Confraternity of Saint James e un bar-tenda. O albergue atópase a man esquerda do itinerario. A partir de aquí o perfil da etapa vai picar cara arriba suavemente durante uns 17 quilómetros até o límite entre Lugo e A Coruña.

  • Miraz (Albergue. Bar)

  • A xornada de Filípides despídese de Santiago de Miraz por pista e atravesa os lugares de Outeiro e As Laxes.

  • Km 15,8. As Laxes (Albergue. Bar)

  • Catrocentos metros despois torcemos á esquerda paira tomar un camiño que durante preto de 4 quilómetros transita por unha zona solitaria e aberta poboada de piñeiros, toxos e brezos. Este tramo liquida en progresión uns cen metros de desnivel e termina finalmente nunha pista onde viramos á esquerda. Ao carón deixamos A Braña, da parroquia de San Pedro de Anafreita e Concello de Friol, e máis adiante desembocamos na estrada tras os arroios de Anafreita e Portolamas. Superamos o alto de Mámoa (Km 21,8) e por asfalto deixamos ao carón Carballoso proseguindo até A Roxica. Outro punto con albergue comandado por Elena e onde repor forzas cun refresco ou un café.

  • Km 25,6. A Roxica (Bar. Albergue)

  • Despois até A Cabana paira subir até A Travesa, aldeas, todas elas, da parroquia de San Mamede de Nodar. Seiscentos máis adiante da Travesa atópase A Marcela, correspondente á parroquia de Santa María de Silvela e onde está o bar rexentado por Estrela.

  • A Marcela (Bar)

  • En descenso chegamos até o desvío a Corteporcos (Km 29,4), que collemos paira cruzar a aldea. Á saída, un camiño atravesa o monte dá Pallota, deixando Ou Espiño a man esquerda, e conflúe coa estrada LU-934. Seguímola pola dereita, alcanzando a cota máis alta do Camiño do Norte e traspasando o límite de Lugo paira entrar na provincia da Coruña, onde a estrada pasa a denominarse AC-934. Pasamos por estrada Marco dás Pías, primeira localidade coruñesa, lugar de nacemento do río Mandeo e ligada xa ao Concello de Sobrado dous Monxes (Km 32,5).

    Entre os puntos quilométricos 6 e 5 visitamos Vilariño e Mesón, e nesta poboación, á altura dun bar, deixamos a estrada pola dereita (Km 35,4).

  • Km 35,4. Mesón (Bar)

  • Seguimos por pista até Esgueva e ao final da aldea atallamos por un carreiro que leva á altura de Muradelo (Km 36,6). Neste último tramo os sinais oficiais escasean e é fácil errar, xa que conviven frechas amarelas antigas coas mouteiras da Xunta e non sempre sinalan a mesma dirección. En umbría descendemos á AC-934 e seguímola paira cruzar Guitiza e chegar até a Lagoa de Sobrado (Km 40).

    Tras o lago deixamos o asfalto pola esquerda e pasamos Porcarizas e Carreira paira chegar finalmente ao Mosteiro de Santa María de Sobrado dúas Monxes, lugar onde está acondicionado o albergue de peregrinos (Km 41,3). Tamén, desde 2013, esta localidade conta cun albergue privado.

    As dificultades

    • Alta quilometraxe:
      Non hai costas moi pronunciadas nin de longa duración durante todo o traxecto pero non deixa de ser una etapa superior a 40 quilómetros. Os que dubiden poden dividila en dous tramos e facer noite en Miraz. Aproximadamente a metade do traxecto discorre por estrada e pistas asfaltadas.

    • Mala sinalización no tramo final até Sobrado:
      Á altura dun bar, en Mesón, hai que abandonar a AC-934 e coller una pista asfaltada a man dereita que leva a Esgueva e Muradelo. Á saída desta última localidade só había algunhas frechas até a Lagoa. Nos desvíos sen sinalizar convén seguir sempre recto.

    Observacións

    O primeiro albergue e refrixerio, despois de que pechasen o albergue Deva en outubro de 2013, atópase na aldea de Carballedo, a 100 metros do Camiño. É o Punto de Apoio ao Peregrino rexentado por Helena Pais, que tamén se ocupa do albergue de 9 prazas inaugurado en maio de 2015. Xusto uns centos de metros despois de Miraz (tamén con albergue), inauguraron outro en 2016 nas Laxes, Ó Abrigo. Na Roxica, atópase o albergue Casa Roxica que tamén conta cun punto con cafés, refrescos e bocadillos. Ambos os xestiona Elena Cabado (Telf: 630 48 70 08). Finalmente hai una tenda na Marcela.

    Que ver, que facer

    Paira o peregrino, que ve limitado os seus movementos, e máis nunha etapa tan longa onde apenas queda tempo paira visitar nada o mellor é centrar a visita no Mosteiro de Sobrado:

    • A orixe deste cenobio remóntase a mediados do século X, cando os Condes de Présaras doan ao mosteiro moitas das súas posesións e convérteno dalgunha maneira nun edificio familiar. Estas riquezas administráronse en beneficio da comunidade monástica e de pobres e peregrinos, que xa por aquel entón pasaban por alí durante a súa viaxe a Santiago. No século XII, concretamente en 1140, a orde do Císter chega a España e alcanza a Sobrado que se revitaliza ao ritmo do “ora et labora”. En 1142 Bernardo de Fontaines envía desde Francia, de onde é abade, una comunidade de monxes. Así, o 14 de febreiro de 1142, comeza en Santa María de Sobrado a vida monástica cisterciense. Durante o resto do século XII e o século XIII o Mosteiro desenvolve una gran actividade espiritual e económica. Despois, como a maioría dos mosteiros españois e europeos, coñece una etapa de decadencia que se detén o ano 1498, ao incorporarse o Mosteiro á Congregación de Castela. O Mosteiro recupera gran parte da súa grandeza; a maioría dos edificios que actualmente se conservan, comezan a construírse a partir desta nova época. A monumental igrexa termínase a finais do século XVII. O 21 de setiembre de 1834 suprímese por real orde o Mosteiro por unha orde xeral e definitiva de desamortización. O Mosteiro de Santa María de Sobrado, os seus edificios e posesións son vendidos a persoas non relacionadas coa institución relixiosa ou eclesiástica. Iníciase unha deterioración progresiva dos edificios que acaban converténdose nunha enorme chea de ruínas e pedras. No ano 1954, por encargo do cardeal Quiroga, Arcebispo de Santiago de Compostela, o Mosteiro Cisterciense de Viaceli, situado na localidade de Cóbreces comeza a enorme tarefa de reconstrución do mosteiro; e no mes de xullo de 1966 envía una comunidade de monxes. O 25 de xullo de 1966 comeza novamente a vida monástica cisterciense no Mosteiro de Santa María de Sobrado.

    • Lagoa de Sobrado: Á entrada de Sobrado hai una lagoa artificial da que non existen documentos escritos sobre a súa construción e a relación que puido ter cos monxes na época medieval. Pero a súa existencia demostra o interese do mosteiro pola riqueza pesqueira, una das bases da súa alimentación.

    En imaxes

    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez

    Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

    Os peregrinos opinan sobre a etapa 31 Etapa de Baamonde a Sobrado dúas Monxes

    0 comentarios