Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Epílogo a Fisterra

Etapa 4: Etapa de Olveiroa a Muxía

Los albergues

Información sobre la etapa 4: Etapa de Olveiroa a Muxía

Chegados a Hospital, topónimo de referencias xacobeas, o itinerario bifúrcase en dirección a Fisterra ou Muxía. Cara a esta última, os peregrinos descenden primeiro ata a capital de Dumbría, con todos os servizos e un vangardista albergue, e intérnanse no concello muxiano por un horizonte agrícola de hórreos e sementados. De Trasufre a San Martiño de Ozón é un paseo folgado por pistas veciñais e forestais, e a partir de aquí sucédense varias subidas e baixadas curtas que pesan máis no ánimo que nas forzas. Destaca neste tramo a soberbia igrexa románica de San Xulián de Moraime, de belas portadas laterais, e o acceso á praia de Espiñeirido, xa ás portas de Muxía. O Santuario da Virxe da Barca e as pedras que conformaban a súa nave son un bo remate para esta prolongada etapa.

El itinerario

  • Km 0. Olveiroa (Albergues. Bares)

  • Descendemos a rúa do albergue e viramos á dereita para saír de Olveiroa pola pista asfaltada. Hai que prestar atención porque en breve, á altura da mouteira 34,558, debemos torcer á esquerda para cruzar un arroio e tomar unha senda encaixada que desemboca na pista que se dirixe ao encoro do Castrelo. Tras unha curva collemos, pola dereita, un camiño que sobe cara a unha liña de aeroxeradores. Máis adiante deixamos este camiño e avanzamos pola ladeira da montaña cunhas vistas incribles do río Xallas, que flúe encajonado por unha tupida vexetación. Terminamos baixando ao lugar de Vao de Ripas, onde cruzamos o río de Hospital por unha ponte de pedra (Km 2,7).Salvamos unha costa e entramos en Logoso , aldea situada nas ladeiras do monte Castelo.

  • Km 3,7. Logoso (Albergue-Tenda. Bar)

  • Atravesamos este pequeno lugar e abordamos unha levadía subida ata a aldea de Hospital , onde collemos a estrada CP-3404 (Km 5,1). Aos poucos metros hai un bar a man esquerda. Pasado o bar acurtamos un treito pola estrada antiga para desembocar na rotonda onde se atopa a mouteira que bifurca os camiños a Fisterra e Muxía . Consultar etapa 3 para o traxecto cara a Fisterra!.

  • Km 6. Bifurcación Fisterra e Muxía

  • Continuamos de fronte cara a Muxía pola beiravía da DP-3404 e acompañados polos xigantes do parque eólico. Tras 1,1 quilómetros deixamos a estrada pola beiravía esquerda, xusto no sinal oficial que marca 25,880 quilómetros ata Muxía, e baixamos bruscamente uns metros para cruzar o rego de Vao Salgueiro, tributario do río Fragoso (Km 7,2). Uns 400 metros máis adiante volvemos cruzar a estrada para tomar o camiño que sae de fronte e que nos aforrará varias curvas pronunciadas da estrada. O itinerario regresa unha vez máis ao asfalto durante 200 metros e volve deixalo pola esquerda para descender ata AsCarizas , aldea da parroquia de Santa Baia de Dumbría (Km 8,7).

  • Km 8,7. As Carizas

  • Viramos á dereita na rúa principal, cruzamos máis adiante a pista asfaltada e collemos un camiño rural que conduce ata a zona deportiva de Dumbría. Chamaranos a atención unha construción vangardista con volumes de cores. Trátase do albergue de peregrinos inaugurado en 2010 e financiado por Inditex (Km 9,6). Pasada a área deportiva de Ou Conco, con ampla zona axardinada e de descanso, saímos á estrada e viramos á esquerda para pasar o rego de Cheo e subir a Dumbría .

  • Dumbría (Todos os Servizos)

  • Nada máis entrar vemos a praza cun bonito hórreo, un cruceiro, a igrexa de Santa Eulalia – dos séculos XVII e XVIII e mantendo a portada de estilo románico – e a casa reitoral. Como capital do Concello conta con bares, tenda, caixeiro, Centro de Saúde, etc. A poboación está partida pola DP-3404 e leva máis dun quilómetro atravesala. Á altura do Centro de Saúde de Dumbría (Km 10,7) seguimos pola esquerda e baixamos pola estrada que salva o río Fragoso.

    De inmediato saímos á AC-552 (A Coruña-Fisterra), cruzámola con moita precaución e enlazamos co camiño que nace de fronte. Un camiño, ao principio por un piso abrandado e logo sempre sobre grava miúda, canalizado por muretes de pedra e rodeado de toda unha sorte de monte baixo, algún piñeiro e eucaliptos sen orde nin concerto. Lévanos en dous quilómetros ata a aldea de Trasufre , da parroquia de San Pedro de Coucieiro e xa pertencente ao Concello de Muxía. Alberga a capela da nosa Señora do Espino, onde cada terceiro fin de semana de setembro van os romeiros a sanar os seus verrugas na fonte (Km 13,5).

  • Km 13,5. Trasufre

  • A sinalización oficial rodea o pobo e continúa pola pista veciñal. Envolvido polos campos de cultivo vemos á nosa dereita a aldea de Calo e proseguimos para cruzar o río Castro, case oculto polo bosque de ribeira. Viaxa ao longo de 30 quilómetros desde o monte Escaleira ata a ría de Lires. Á beira atópanse as Casas dá Ponche e collemos a pista asfaltada que sae á dereita, onde está o sinal dos 18,734 quilómetros a Muxía. Por ela, tras varios xiros de noventa graos, alcanzamos Senande, que nos recibe coa eterna figura da Galicia agrícola: o hórreo. Senande é o núcleo máis grande da parroquia de San Ciprián de Vilastose e está situado no ecuador da etapa. A man dereita hai un bar e máis adiante unha tenda.

  • Km 16. Senande (Bar. Tenda)

  • Desviámonos a esquerda en dirección a Agrodosío, Vilastose e Casanova. Pasamos o primeiro núcleo disperso e encamiñámonos cara ao lugar da Grixa, onde vemos a igrexa parroquial e alén a espadana, illada sobre un muro (Km 17). Deseguido da Grixa torcemos á esquerda pola estrada veciñal e non hai que despistarse porque aos 250 metros hai que deixar a pista pola dereita e coller un camiño. É posible que a mouteira oficial estea cuberta en parte pola vexetación. Comeza agora un tramo cómodo duns 4 quilómetros por camiño e pista forestal que atravesa os montes de Vilastose e de Raposa e que leva ata Quintáns, pobo da parroquia muxiá de San Martiño de Ozón. A man dereita saudamos a capela de San Isidro, cruzamos a AC-440 e torcemos a man esquerda na praza. Varios bares permiten de novo facer unha pausa.

  • Km 21,3. Quintans (Bar. Tenda)

  • Visitamos Quintáns de punta a punta e despois dunha vaquería avanzamos por pistas asfaltadas e de terra con vistas ao val onde se asenta Ozón. Un tramo herboso e un breve paso polo empedrado do Camiño Real (bar a man esquerda) sobe ata o conxunto de hórreo e igrexa de San Martiño de Ozón. O hórreo é un dos máis grandes de toda Galicia, susténtase en 22 pares de pés e mide máis de 27 metros (Km 22,7). Deixamos a igrexa á dereita para subir ata o veciño Vilar de Sobremonte. Neste breve tramo podemos ver o camiño percorrido desde Quintáns.

  • Km 23,6. Vilar de Sobremonte

  • No mesmo Vilar o Camiño se interna de novo no monte e tras unha costa inicial, llanea e descende plácidamente a Merexo (Km 25). Alén da ría formada pola desembocadura do río Grande podemos ver Camariñas. O núcleo principal de Merexo queda á dereita e tomamos a estrada local durante quilómetro e medio para achegarnos a Vos Muiños. No medio da poboación cruzamos o río Negro e tras a panadaría saímos xunto á estrada.

  • Km 26,8. Vos Muiños (Bar. Tenda. Farmacia)

  • Pasada a farmacia seguimos pola dereita en dirección a Praias de Vos Muiños. Seiscentos metros despois, xunto a unha casa, viramos á esquerda e subimos por un camiño herboso (é posible que estea sen limpar e a vexetación chegue ata a cintura) ata a estrada e a igrexa románica de San Xulián de Moraime (Km 28). Consta de tres naves e tres ábsidas e belas portadas laterais repletas de detalles. No interior destapáronse unhas pinturas murais de dubidosa datación que están divididas en oito lenzos. O día prosegue polo lugar de Casas Novas e continúa en ascenso ata a AC-440, que cruzamos con precaución para chegar ata o monte de San Roque e a súa capela (Km 29).

    De inmediato entramos en Chorente e ao chegar ás últimas casas tomamos un camiño entre helechos. Uns 600 metros despois hai que torcer á esquerda, hai unha mouteira xacobea non moi ben situado, e tomar a senda estreita que descende ata a praia de Espiñeirido (Km 30,4).Neste punto pódese continuar pola pista asfaltada ou polo paseo de madeira que bordea a praia. Escollemos esta última opción e desembocamos na AC-440 á entrada de Muxía (Km 30,8). Entramos por ela e pasado o Hostal A Cruz hai unha sinalización xunto á beiravía esquerda que guía ata o albergue de peregrinos, na rúa Enfesto.

  • Muxía (Todos os Servizos)

  • Para chegar ata o Santuario da Virxe da Barca, arrasado por un virulento incendio o día de Nadal de 2013, continuamos sempre de fronte polo paseo, xunto aos portos pesqueiro e deportivo, e no centro da poboación hai un sinal que nos dirixe cara á Oficina de Turismo, onde se recolle a Muxiá, e o Santuario. De camiño a este pasamos xunto á igrexa de SantaMaría , que ocupa a parte baixa do monte Corpiño e presenta trazas do románico de transición e do gótico. Alberga a capela gótica do Rosario, do século XIV. Medio quilómetro despois chegamos ao Santuario a Virxe da Barca. A orixe dunha capela neste lugar pode remontarse aos séculos XI ou XII pero o primeiro documento que fai referencia ao Santuario é de 1544. O templo actual é barroco de 1719 dunha soa nave. Nos arredores atópanse a Pedra de Abalar, a Pedra dúas Cadrís, a Pedra do Temón, que gardan relación coa lenda da chegada da Virxe a estas costas nunha barca de pedra e a súa aparición ao Apóstolo Santiago para animarlle durante a súa predicación (Km 32,5).

    Las dificultades

    • Precaución no cruzamento coa AC-552 (Estrada A Coruña – Fisterra):
      Á saída de Dumbría, nada máis pasar o río Fragoso, hai que prestar moita atención ao cruzar a AC-552.

    • Tramo pesado desde San Martiño de Ozón:
      A etapa é moi levadía durante os primeiros 23 quilómetros ata San Martiño de Ozón. A partir deste punto hai unha sucesión de subidas e baixadas que fan moi pesado e longo o último tramo da xornada.

    Observaciones

    • Hai albergue de peregrinos en Dumbría, polo que pode dividirse a etapa en dous tramos, aínda que desiguais. O que durmise o día anterior en Santa Mariña e pretenda ir primeiro a Muxía, pode facer unha etapa de 22,6 quilómetros pasando Olveiroa e chegando directamente ata Dumbría.

    Qué ver, qué hacer

    • MUXÍA:
      Muxía é unha vila mariñeira da Costa da Morte descolgada entre os montes Corpiño e Enfesto e é capital dun municipio integrado por 14 parroquias que suman uns 5.500 habitantes. Cada vez son máis os peregrinos que, dilatando ao máximo a súa aventura, recaen en Muxía tras visitar Fisterra ou viceversa. Manuel Vilar finaliza a súa Viaxe ao fin da Terra dicindo que “a lenda da aparición da Virxe da Barca é o contrapunto final a este Camiño e vincúlao claramente co culto Xacobeo, aínda que pensamos que a construción da lenda é posterior ao nacemento do culto a Santiago en Galicia e na elaboración e difusión da mesma terían un papel importante os frades do convento de Moraime, nun intento de darlle protagonismo a este territorio, que poderiamos cualificar como de periférico”.

      Non hai documento que atestigüe a data exacta da súa fundación. Recibe o estatuto de vila sobre o ano 1345 e ao parecer a súa orixe está vinculado co mosteiro de San Xulián de Moraime antes descrito e co propio Santuario da nosa Señora da Barca. Invadida por tropas francas en varias ocasións, en Muxía xa destacaba a actividade pesqueira a comezos do XIX, sobre todo no referente á sardiña e o congro, e a bonanza económica veu nos anos 70 da man do descubrimento dun caladoiro. Actualmente Muxía basea a súa economía na actividade pesqueira, inferior a décadas pasadas, e no sector servizos, abastecendo aos núcleos rurais do municipio.

      No seu patrimonio cultural destacan a igrexa parroquial de Santa María e o Santuario da Virxe da Barca, epicentro dunha popular romaría, das máis multitudinarias de Galicia, que se celebra en setembro. O día de Nadal de 2013 o Santuario sufriu un tráxico incendio que arrasou boa parte da súa riqueza patrimonial e as obras de reconstrución alongaranse durante 2014 e os anos vindeiros. Tamén hai dúas festas gastronómicas de relevancia, que teñen como protagonistas ao congro e o polbo, e durante todo o ano pódese aproveitar a visita para probar a súa oferta de peixe e marisco. En Muxía aínda se conservan varios secaderos de congro e son os últimos que podemos atopar na Costa da Morte. ven de camiño cara ao Santuario e son estruturas realizadas con troncos de madeira, chamadas cabrias, onde se colga o peixe e exponse ao sol. Muxía tamén destaca pola súa artesanía e en Semana Santa e verán ten lugar unha feira especializada.

    En imágenes

    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez

    Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

    Los peregrinos opinan sobre la etapa 4: Etapa de Olveiroa a Muxía

    0 comentarios

    Perfil de la etapa 4: Etapa de Olveiroa a Muxía

    Perfil de la etapa 4: Etapa de Olveiroa a Muxía

    El Camino de SantiagoGuía práctica

    Fundación EROSKI

    Validacións desta páxina

    • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
    • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
    • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
    • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto