Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Camiño Sanabrés > Etapa de Xunqueira de Ambía a Ourense

Camiño Sanabrés

Etapa 9: Etapa de Xunqueira de Ambía a Ourense

Os albergues

Información sobre a etapa 9: Etapa de Xunqueira de Ambía a Ourense

Hoxe espérannos as contas dun rosario de parroquias diseminadas e enlazadas polo asfalto machacón da OU-102. Paira máis burla toparémonos cun polígono industrial, prezo a pagar paira chegar até a agradable poboación de Seixalbo e a capital, xa con todos os servizos e dun indubidable valor histórico a beiras do río Miño.

O itinerario

  • Km 0. Xunqueira de Ambía (Albergue. Bares. Tendas. Farmacia)

  • Desprazámonos cara ao centro do pobo pola estrada de entrada e, antes de chegar ao mosteiro, unha mouteira xacobea ínstanos a deixar a estrada e baixar até unha fonte. Hai una placa dedicada a Don Eligio Rivas Quintas, sacerdote e escritor e cofundador da Asociación de Amigos do Camiño de Santiago. Tras este monumento, a mellor opción é saír de novo á estrada e chegar até o próximo mosteiro de Santa María a Real, antiquísimo cenobio cuxa igrexa se remonta ao século XIII e posuidor dun interesante claustro gótico do XVI. Tras a súa contemplación tiramos de fronte por cálea Capitán Cortés e viramos á dereita paira chegar xunto ao Centro de Saúde, o cal deixamos á esquerda. Acto seguido baixamos por un camiño até a mesma estrada, onde cruzamos o río Arnoia, o máis longo da provincia de Ourense xa que desde o seu nacemento, na Serra de San Mamede, percorre máis de 84 quilómetros paira desembocar no Miño (Km 1,4).

    En 150 metros abandonamos a estrada pola dereita e collemos un camiño que nos leva a cruzar a estrada que vén de San Xillao. Seguimos recto por pista e camiño paira desembocar na 0Ou-102, pola que vai discorrer case íntegra a etapa de hoxe. Por ela chegamos a Outorelo (Km 3,3), e en breve á Pousa, onde pasamos xunto a una capela dedicada á Virxe do Camiño.

  • Km 3,6. A Pousa (Café-Bar. Pequena tenda de comestibles)

  • O seguinte é Salgueiros (Km 5,2), onde marca 17 quilómetros a Ourense por estrada. Un quilómetro máis adiante chegamos até Gaspar (Km 6,2) do Concello de Paderne, onde deixamos por un momento a estrada. Uns centos de metros despois atopámonos coa Veirada (Km 6,8) e cruzamos unha ponte sobre as vías do tren. Despois pasamos unha ponte sobre o ferrocarril paira arribar en Ousende (Km 7,7) e despois en Penelas , con bar.

  • Km 8,7. Penelas (Bares)

  • Ante tal rosario de poboacións é difícil distinguir onde termina una e empeza a seguinte. Case sen saír do núcleo diseminado de Penelas vén A Neta, situada no cruzamento que se desvía a Coucieiro. Pasamos sobre o río Cerdeiriño e Barbaña e entramos en Venda do Río, do Concello de Taboadela (Km 10,7). Despois chegamos a Pereiras , onde hai outro bar.

  • Km 11,3. Pereiras (Bar)

  • Á altura do punto quilométrico 12 da OU-102 pasamos baixo a ponte do ferrocarril, xusto onde comeza o Concello de San Cibrao das Viñas (Km 12,4). Tras A Castelá (Km 13,5), onde se localizan algúns comercios e bares, chegamos a unha rotonda, porta de entrada ao polígono de San Cibrao. Seguímola de fronte e desviámonos máis adiante a man esquerda paira chegar até outra rotonda. Atentos! porque aquí hai que virar lixeiramente á dereita, onde nace a OU-0514. Despedímonos do polígono paira chegar a Reboredo .

  • Km 15,4. Reboredo (Bares. Tendas. Farmacia)

  • Ao seu termo seguimos as indicacións da escultura de Nicanor Carballo marcada como Antigo Camiño de Santiago. Nada de camiño porque seguimos por asfalto subindo cara ao Alto do Cumial (Km 16,5).No alto cruzamos a estrada paira saír por un camiño pegado á beiravía. Baixamos xunto ao valo dunha empresa e chegamos até a estrada. Abandonámola pola dereita e tiramos pola rúa de Santa Adega até as vías do tren. Hai una valo, sálvanse as vías por un paso inferior e posteriormente vírase á dereita. Cruzamos a estrada e entramos en Seixalbo pola rúa de Amendo.

  • Km 18,2. Seixalbo (Bares. Tendas)

  • Este pobo foi declarado Conxunto de Valor Etnográfico e antigamente dependeu da xurisdición do Bispo. Dispuxo da súa propia prisión e rolo, exactamente onde hoxe atópase un cruceiro plateresco do XVIII, xunto ao que pasamos paira coller a man dereita a rúa Maior e posteriormente a rúa dá Eirexa, situada a man esquerda. Pasamos xunto á xeométrica fachada da igrexa de San Breixo e chegamos ás primeiras casas de Ourense pola rúa Verea Real.

    Desembocamos na avenida de Zamora e, seguindo as indicacións cara ao albergue de peregrinos, continuamos pola interminable costa de Nosa Señora dá Saiza. De seguido enlazamos con cálea Pena Trevinca – ao comezo dela sitúase o Grelo Hostel – e chegamos así até a altura do colexio Santa Teresa. A man dereita distinguimos una placa con Peregrín, a mascota do Xacobeo, que nos mostra o albergue situado nas dependencias do antigo convento de San Francisco.

  • Km 22,2. Ourense (Todos os servizos)

  • As dificultades

    • Asfalto e polígono industrial:
      A OU-102, estrada que seguimos desde o inicio, non presenta moito tráfico pero aínda así sempre é unha molestia camiñar polo asfalto. O polígono industrial é outra canción que se pon moi de moda cando toca atravesar cidades. Non hai máis remedio que cruzalo e a única fortuna é que a etapa nos coincida en fin de semana.

    • Entrada de Ourense:
      A travesía até o albergue está ben indicada e é bastante fácil. Na segunda rotonda, tras Seixalbo, hai una indicación onde se separa o itinerario que vai cara á o albergue e o que continúa o Camiño. Desde este sinal cara ao albergue de peregrinos non hai un só desvío. O único una interminable avenida que pica cara arriba.

    Observacións

    • Na localidade da Venda do Río conflúen os peregrinos que escolleron na Gudiña a variante de Verín.

    Que ver, que facer

    • SEIXALBO
      Está case pegado á capital, de feito pertence ao Concello de Ourense, e o seu conxunto está declarado de valor etnográfico. En épocas pasadas dependeu da xurisdición do Bispo e tivo a súa propia prisión e rolo, tamén chamado pelouro en Galicia e onde hoxe atópase un cruceiro plateresco do XVIII, onde se executaban as sentenzas públicas. Na antigüidade existiu un albergue de peregrinos onde hoxe atópase a casa do párroco.

      • Igrexa parroquial de San Verísimo ou San Breixo: A pesar do aspecto tan moderno que loce esconde diferentes estilos arquitectónicos. Desde o románico até o modernista pasando polo plateresco.

    • OURENSE
      Ourense, como núcleo xa destacado, nace en época romana. Creceu, probablemente, grazas ao seu emprazamento e aos seus reservas de ouro, suficientes paira asentar una guarnición militar que creceu co tempo.

      • Catedral de San Martiño: Construción sobresaliente – Monumento Histórico Artístico en 1931 – dedicada a San Martín de Tours e levantada a partir do século XII. Está formada por tres naves, planta de cruz latina e una destacada torre. Presenta tres portadas. No norte, sita na rúa Don Juan de Austria, podemos apreciar no tímpano una piedade e as figuras de San Martín, Santiago e San Pedro. No sur, na praza do Trigo, consérvanse a torre e as almenas que formaban o sistema defensivo da catedral. No oeste, situada na praza de San Martiño, pódense ver tres arcos románicos lixeiramente apuntados con detalles de influencia mateana. Mención á parte merece o Pórtico do Paraíso, interior e de claras reminiscencias ao da Gloria da catedral de Santiago de Compostela. As columnas, capiteis e arquivoltas son una sucesión de figuras policromadas. No centro podemos ver una estatua sedente do Apóstolo Santiago.

      • Ponche Vella: Ponte de orixe romana sobre o Miño cuxa construción orixinal se remonta a tempos de Augusto, aproximadamente cara ao século I.d.C. Naquela época a calzada número 18, segundo o Itinerario de Antonino, unía as cidades de Braga (antiga Bracara Augusta e entón capital da Gallaecia) e Lugo (Lucus Augusti) e pasaba por esta ponte de Ourense. Desgraciadamente quedan xa poucos elementos que conserven o selo imperial. Foi reformado e restaurado ao longo da historia, tanto en épocas medievais como na actualidade. Nos anos 1871 a 1878 sufriu obras paira adaptalo á estrada que viña desde Zamora. A ponte ten una lonxitude de 370 metros, con 7 arcos ojivales, cuxo central mide 44 metros de altura.

      • Claustro de San Francisco:
        É gótico, do século XIV e declarado Monumento Nacional en 1923. Xunto á igrexa, atopábase a capela da Venerable Orde Terceira, hoxe actual albergue de peregrinos.

      • As Burgas:
        Son fontes de augas termais a 67 graos de temperatura situadas na praza dás Burgas. A súa contorna está arrombado con xardíns e podemos visitar a Burga de Abaixo, fonte neoclásica do XVIII e a Burga de Arriba, do século XVII.

    En imaxes

    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez

    Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

    Os peregrinos opinan sobre a etapa 9 Etapa de Xunqueira de Ambía a Ourense

    0 comentarios