Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Camiño Sanabrés > Etapa de Ourense a Cea

Camiño Sanabrés

Etapa 10: Etapa de Ourense a Cea

Os albergues

Información sobre a etapa 10: Etapa de Ourense a Cea

Á saída do Ponche Vella sobre o Miño xorden dúas alternativas para chegar até Cea. Os que continúen de fronte, a opción máis curta con algo máis de asfalto, sufrirán a dura "Costiña de Canedo". Os que opten por desviarse á dereita atoparán tamén unhas bonitas costas, mestura do pavés dunha Paris Roubaix e do temido muro de Grammont belga.

O itinerario

  • Km 0. Ourense(Todos os servizos)

Desde a Praza Maior collemos a rúa Lamas Carvajal para continuar recto pola rúa do Paseo até o parque de San Lázaro. Despois pola rúa do Concello dirixímonos á praza Concepción Areal e chegamos até a ponte romana sobre o Miño (Km 1,2). Percorremos os seus 370 metros de lonxitude e continuamos de fronte pola avenida das Caldas. No cruzamento da cuarta bocacalle, onde vemos outra talla en pedra de Nicanor Carballo, viramos a man dereita pola avenida de Santiago (si seguimos de fronte, tomaremos a outra alternativa que está detallada no apartado de observacións). Continuamos por esta avenida coa tranquilidade de ver azulexos decorados cunha vieira balizando o solo. Nada máis pasar a gasolineira Velasco torcemos á dereita pola rúa Camiño Real Cudeiro Sur (Km 2,8).Seguimos por ela e cruzamos a N-525 (Km 3,4). Ao chegar a o barrio dá Pereira, viramos á esquerda pola rúa Camiño Real Soutelo, un repecho empedrado que lembra ás clásicas de primavera do calendario ciclista. Chegamos até unha praza onde se atopa a igrexa e continuamos a ascensión para cruzar de novo a estrada e subir pola rúa Camiño Real Cudeiro Norte. Máis adiante o Camiño dá Costa regálanos restos de antigo empedrado para conducirnos, tras unhas curvas de ferradura, baixo a ermida de San Marcos. En días despexados obtéñense bonitas vistas, algo truncadas polas árbores próximas, pero en realidade non apetece moito subir tras a malleira que nos estamos dando. Acábase a pedra e o piso torna a ser compacto. En breve chegamos a Sartédigos, unha serie de casas diseminadas salpicadas de viñedos e mesmo ovellas pastando ás súas anchas.

  • Km 6,7. Sartédigos

Saímos a unha pista asfaltada e torcemos á dereita para continuar por un camiño que sae á estrada (Km 7,2). A 50 metros deixámola pola dereita, ao pé do desvío cara a a Fonte do Santo. O camiño ascende lixeiramente e alcanza Outeiros dá Forca. Deixamos atrás os últimos chalés e seguimos de fronte tras cruzar a estrada. A mouteira xacobea marca 96,606 a Santiago. Ánimo. Tras máis asfalto baixamos por unha pista de terra até unhas naves e de seguido á N-525. Un camiño ao bordo da nacional para conduce a Tamallancos.

  • Km 12,3. Tamallancos(Bares. Pensión. Tendas. Farmacia. Caixeiro)

Esta poboación de servizos alberga un pazo barroco do século XVIII e a igrexa de Santa María, remocicada no XVI sobre unha base románica. Deixamos a poboación e por pista asfaltada chegamos en breve a Bouzas (Km 13,1), localidade de o Concello de Vilamarín.

  • Km 13,1. Bouzas(Bar)

Pasamos xunto á portada da súa moderna igrexa de Santiago e de seguido cruzamos a N-525. Continuamos por un camiño, xunto a uns hórreos ruinosos, e tras un quilómetro e medio longo entramos en Sobreira (Km 15,2). Despedimos esta aldea e dirixímonos até unha preciosa ponte de pedra, dos séculos XIII ou XIV, sobre o río Barbantiño. Tras un barrio de casas derruidas chegamos a un cruzamento e, seguíndoo pola dereita, entraremos en Faramontaos, aldea de a parroquia de Viña que pertence a o Concello de Cea (Km 16,7). Á saída afrontamos unha boa pendente e proseguimos baixo a N-525 até Viduedo e a súa capela de San Pantaleón (Km 18,1).

  • Km 18,1. Viduedo(Bar e tenda á saída)

Seguimos a nacional uns metros e abandonámola pola dereita. Por un camiño chegamos a Casanovas (Km 20,3), onde nos recibe un decorado con fonte, bordón e cabaza e, sobre todo, unha indicación que reconforta: “Cea a 2 Km”. Seguimos por un camiño que serpentea entre uns piñeiros para cruzar unha estrada e entrar en Cea. Pasamos xunto ao colexio público e baixo unha ponte da vía rápida. En breve chegamos ao albergue, xunto ao que destaca o hórreo en forma de L.

  • Km 22,1. Cea(Todos os servizos)

As dificultades

  • Comezo de etapa: É o único punto reseñable. Até chegar a Sartédigos o trazado do Camiño Real pica sempre cara arriba.

Observacións

  • Etapa curta que facilmente se pode alargar até o Mosteiro de Oseira facendo uns 9 quilómetros mais ou até Castro Dozon sumando 15 en total á etapa, ambas as localidades con albergue de peregrinos.
  • Alternativa por Canedo: A bifurcación está 200 metros despois da ponte romana de Ourense, é a opción máis curta para chegar até Cea, concretamente un quilómetro máis curta e con desniveis similares, está ben sinalizada do mesmo xeito que o trazado oficial. Ao chegar ao cruzamento da avenida de Santiago seguimos de fronte atendendo á dirección marcada pola escultura de Nicanor Carballo. Iremos un tramo pola beiravía da N-120 dirección Vigo e chegaremos até Quintela. Aquí acábase a nacional e chégase á “Costiña de Canedo” unha terrible subida dun quilómetro longo que chega até Cima dá Costa. Despois continuamos até Liñares e máis tarde, por un bonito tramo rodeado de frondosa vexetación, imos cruzar a ponte sobre o río Barbantiño para entrar en Mandras. Máis tarde vén a aldea de Pulledo e a continuación Casasnovas, localidade onde nos xuntamos cos peregrinos que escolleron a opción por Cudeiro e Tamallancos.

Que ver, que facer

  • TAMALLANCOS: Localidade do Concello de Vilamarín situada ao pé da N-525. Destacan a igrexa de Santa María do século XVI, que conserva restos do antigo templo románico, e o Pazo barrocodel século XVIII.
  • CEA (SAN CRISTOVO)
    • Pan moreno de Cea: A Vila do Bo Pan, así se lle coñece a Cea. O seu pan moreno apenas necesita publicidade e non hai ningún monumento histórico da poboación que lle arrebate o primeiro posto. O nacemento e desenvolvemento de Cea fluíu paralelo ao do mosteiro de Oseira. Os monxes atoparon nos veciños unha segura subministración de pan e esta dependencia beneficiou ás dúas partes. Un dos datos máis reveladores aparece a mediados do século XVIII nun censo, que vén dicir que practicamente toda a poboación é panadeira. Actualmente Cea conta con 20 fornos de pan e durante o mes de xullo celebran unha festa dedicada a este alimento tan necesario. A cor, sabor e textura do pan de Cea é froito da elaboración por un proceso ancestral que se segue escrupulosamente. Unha mestura entre fariña de trigo, auga, sal e masa nai dunha elaboración anterior. Os ingredientes son básicos pero o segredo só pasa de pais a fillos, xeración tras xeración.
    • Igrexa parroquial da Virxe do Rosario e San Cristóbal: Emprazada a 1 quilómetro do centro urbano de Cea, é unha igrexa do século XVI construída sobre outra anterior de tempos dos suevos, é dicir, nin máis nin menos que dos séculos V e VIN.
    • Capela da Saleta: De principios do século XX. Foi levantada grazas ao diñeiro dos veciños e o párroco. Das 17.321 pesetas que custou, o pobo reuniu 9.124 pesetas e o resto, o párroco Don Jesús Gómez.

En imaxes

  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os peregrinos opinan sobre a etapa 10 Etapa de Ourense a Cea

0 comentarios