Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Camiño Primitivo > Etapa de Oviedo a San Juan de Villapañada

Camiño Primitivo

Etapa 1: Etapa de Oviedo a San Juan de Villapañada

Os albergues

Información sobre a etapa 1: Etapa de Oviedo a San Juan de Villapañada

Img perfil etapa 01 primitivo

Desde a capital de Asturias até a fértil veiga de Grao enlaza un percorrido cun perfil máis ben homoxéneo, só incomodado pola subida ao Escamplero.

O itinerario

Avisos: O albergue de Grao pecha desde finais de outubro a marzo.

  • Km 0. Oviedo (Todos os servizos)

Seguindo o ronsel que Alfonso II o Casto e o seu séquito deixaron, alá polo século IX, no seu camiño cara ao recentemente descuberto sepulcro do Apóstolo Santiago o Maior, comezamos a peregrinación desde a catedral de San Salvador. Cara á esquerda, pola rúa Schultz, parte o Camiño Primitivo; cara á outra dirección encamíñase o Camiño do Norte ou da Costa. Seguindo as cunchas de bronce que adornan o pavimento (unha sinalización vertical houbese axudado máis, sen dúbida), viramos á dereita na rúa Schultz pola rúa San Juan.Desembocamos na rúa Jovellanos, que cruzamos de fronte para coller a rúa A Lúa. Seguímola e enlazamos coa rúa Covadonga, que conecta á súa vez con Melquiades Álvarez . Esta engancha coa rúa da Independencia. Ao saír á avenida do mesmo nome, coincidente coa N-634, viramos á esquerda e pasamos xunto ás torres Asturias e Cervantes. Coa presenza das xa ansiadas frechas amarelas, cruzamos a peonil avenida Príncipe de Asturias, comunmente coñecida polos ovetenses como praza de La Losa. Desemboca na rúa Samuel Sánchez, en honra ao ciclista campión olímpico en Pequín, e continúa pola rúa da Argañosa, que atravesa este soado barrio de Oviedo. Tras un bo treito por este viario viramos á dereita xunto ao bar O Choque para cruzar sobre as vías do FEVE, onde tamén vemos a primeira mouteira xacobea (Km 2,5).Tras as vías, aínda que dependendo do estado das obras, o itinerario leva a torcer á dereita pola rúa Bermudo I O Diácono. Posteriormente continúa á esquerda por José María Fernández Buelta e á dereita pola rúa de Illas, que sae á avenida da Florida. Na rotonda que atopamos a 300 metros hai unha talla de Santiago peregrino esculpida en bronce pola artista asturiana Pilar Fernández Carballedo. Tras un parque infantil proseguimos pola rúa Muros de Nalón e rodeamos unha parcela para saír á estrada local que sobe até San Lázaro de Paniceres.

  • Km 4,6. San Lázaro de Paniceres (Bar)

Unha panera de seis alicerces recíbenos en San Lázaro, onde houbo unha malatería para o coidado dos leprosos. Podemos deternos a ver o monte Naranco, en cuxa cima se pousa a escultura do Sacro Corazón. A serra tamén alberga igrexas prerrománicas como Santa María do Naranco e San Miguel de Lillo. Por estrada local deixamos A Braña e Pachuca a man dereita e antes de chegar a Cámpalas tomamos o desvío a Villamar. Entre prados, carballos, castiñeiros e algún que outro loureiro, por estrada veciñal e pistas de formigón gastado que se amoldan ao ondulado terreo, alcanzamos Llampaxuga e a súa capela da Carmen. Podemos tomarnos un merecido respiro e selar a credencial.

  • Km 7,1. Llampaxuga

Deixamos a capela e desviámonos á dereita para acometer un acusado descenso. Ollo bicigrinos, a pista está repleta de surcos! Cruzamos o reguero da Huerta, chegamos xunto ao lavadoiro tradicional da Pipera, con mesa e un par de bancos, e subimos até Llubrio. Acto seguido visitamos a parroquia de Lloriana>, coa súa igrexa de Santa María. Documentada xa no século XII, hoxe non loce a súa mellor versión. Desde aquí xa se pode ver o alto do Escamplero. Descendemos até a AS232 para entrar na Bolguina.

  • Km 8,8. A Bolguina (Bar)

Un bar-restaurante ao pé da estrada é o máis destacado. Pola mesma AS-232 accedemos á aldea de Fabarín, onde deixamos a estrada para cruzar a ponte Galegos sobre o río Nora, afluente do Nalón. Dicimos adeus así ao municipio de Oviedo para acceder ao de Las Regueras. Volvemos á estrada para atravesar a poboación de Galegos e, atención!, porque entre os puntos quilométricos 7 e 8 saímos da estrada pola dereita para internarnos no lugar coñecido como O Castañéu do Soldáu. Unha grata senda de ribeira, poboada por castiñeiros de gran porte, conduce até o muíño de Quintos (Km 11). Aquí inicia unha pronunciada costa que pasa xunto ao lugar de Arroxos e desemboca na AS-232 a escasos metros do alto. Deixamos Casa Concha a man dereita e tomamos o desvío a Valsera e Santullano pola AS-234. Pasamos xunto ao BarRestaurante O Tendejón de Fernando, onde se recollen as chaves do albergue, e á beira da carniceríaultramarinos. O albergue atópase uns metros despois, nun desvío a man esquerda.

  • Km 12,7. O Escamplero (Albergue. Pensión. Bar. Tenda)

Seguimos a AS-234, deixando Taraniello ao carón, e abandonamos a estrada pola esquerda antes de chegar ao p.k 1. Descendemos de novo até a AS-234 para entrar en Valsera, coa súa capela de Fátima ao bordo do itinerario (Km 13,8) . Pasada a ermida deixamos a estrada e entramos nunha pista asfaltada que asuca unha vaguada entre prados e outeiros calcarias. Ao aproximarnos á Rabaza internámonos por un camiño que nace a man esquerda. Avanzamos así até Picarín, onde cruzamos o río Andallón (Km 16) . Unha pista desemboca na estrada que conduce á hospitalaria poboación de Premoño.

  • Km 17. Premoño

Á entrada sitúase a modesta capela de Santa Ana, única pegada visible do antigo hospital de peregrinos. Até decembro de 2013 estivo aberto o Bar Feliciano, que atendeu durante xeracións a multitude de camiñantes, pero se atopa pechado desde entón. Deixamos a estrada pola dereita á altura dunha panera e baixamos cara ao val de Ardaje por unha preciosa senda entre castiñeiros e carballos e árbores froiteiras. Un tramo empedrado evita as acometidas do arroio da Llonga. En breve pasaremos o desvío cara ás termas romanas de Santa Eulalia de Valduno, situadas a tan só 300 metros do itinerario. No mesmo desvío, a tan só 150 metros do Camiño, atópase o BarTenda Casa Dylsia, que abriu en novembro de 2014.

  • Km 18,1. Valduno (150 mt desviado do Camiño) (Bar-Tenda)

Por un camiño herboso alcanzamos A Fonte, onde nos topamos co caserón Alonso Pevida. Saímos á estrada e seguímola cara á dereita, gozando das vistas do Nalón, o río asturiano de maior lonxitude con 140 quilómetros. Así, nun periquete, arribamos a Paladín, onde a man dereita a 30 metros atópase o Albergue Vila Palatina (Bar, restaurante e cafetaría de 7:30 a 22:00). A continuación, cruzamos un dos afluentes do Nalón: o Soto.

  • Km 19,7. Paladín (Albergue. Restaurante. Bar)

Viramos por estrada e atravesamos Puerma. Nuns centos de metros deixamos o asfalto pola esquerda e pasamos xunto á casa coñecida como O Fornu. Unha senda de ribeira, cruzando a pasarela das Xanas, lévanos até a AS-234. Prestando atención a este perigoso tramo de estrada, entramos en LArache ou Laracha.

  • Km 22. LArache (Bar)

Ao carón da estrada queda o bar Aurina. Penetramos uns metros no concello de Candamo e cruzamos a ponte de Peñaflor, arrasado pola virulencia do Nalón en 1586 e escenario de non poucas contendas durante a Guerra da Independencia. Segundo apuntaba Juan Uría nas Peregrinacións a Santiago de Compostela, aquí preto, Alfonso VII ordenou construír unha hospedaría en 1144. Saímos á non menos perigosa N-634 para chegar xunto á igrexa de San Juan, de orixe románico e vestíbulo de Peñaflor pertencente ao concello de Grao.

  • Km 22,9. Peñaflor

Deixamos a nacional e accedemos a esta parroquia duns 250 habitantes. Ollo!, porque a 250 metros hai que virar a man dereita e pasar baixo as vías do tren. Unha pista atravesa a veiga de Grao, extensión de cultivo ben alimentada polas canles do Cubia e o Nalón, aínda que moi vinda a menos nas últimas décadas. Entramos en Grao polo barrio de San Pelayo, onde cruzamos as vías. Tras estas imos á esquerda pola rúa Ferrocarril e logo torcemos á dereita pola rúa da Ponte. Salvamos o río Cubia e proseguimos pola avenida principal. Xunto ao parque de San Antonio deixamos a avenida pola esquerda para progresar até o Concello moscón, edificio albiceleste de 1848.

  • Km 25,8. Grao (Todos os servizos)

Viramos á dereita e seguimos polas prazas de Dores e Xeral Ponche para tomar a rúa Cimadevilla, que nos achega á N-634, coincidente coa avenida Flórez Estrada.Uns 450 metros máis adiante abandonamos a N-634 pola esquerda, onde sinala Acevedo. É o barrio da Cruz, onde segundo relata Uría “levantábase unha cruz de termo indicando a continuación do camiño”. Un carril empinado progresa entre barrios dispersos e tómase un respiro á altura da Quinta. A man esquerda, ao lonxe, distínguese a Serra do Aramo. Posteriormente cruzamos sobre un enlace da autovía, que ha esvaecido a fisionomía da parroquia de Villapañada, e tras A Barreira chegamos ao barrio do Cascayal (Km 28,4) .Seiscentos metros despois de pasar polo barrio do Val chegamos ao desvío que se dirixe ao albergue de San Juan de Villapañada. Antes de alcanzar a antiga encomenda de Villapañada ou Leñapañada, que pertenceu á Orde de San Juan de Xerusalén, pasamos polo barrio da Reguera. O hospitalero Domingo Ugarte colleu a testemuña de Don Leopoldo hai xa algúns anos e conseguiu impregnar en Villapañada un vigoroso espírito xacobeo.

  • Km 30,5. San Juan de Villapañada (Albergue)

As dificultades

  • Alto do Escamplero:O ascenso comeza tras cruzar a ponte medieval de Gallegossobre o río Nora. Primeiro é un ascenso cómodo pola estrada AS-232 e máis arriba tórnase favorable ao coller un carreiro, que xorde a man dereita e que discorre por unha agradable castañar. Tras o Muíño de Quintos sucede un forte repecho por pista que ascende até o alto.
  • AS234 para entrar en LArache e N634 á altura de Peñaflor:Hai que prestar atención a estes dous tramos de estrada, xa que non contan cunha boa beiravía.
  • Etapa dura pero non a que máis do camiño primitivo, para que o peregrino se vaia afacendo ao terreo. Pódese acurtar facendo noite na Vila de Grao e deixar a subida a Villapañada para o día seguinte con forzas renovadas.

Observacións

  • En Oviedo podemos conseguir a credencialenalbergue de peregrinos, que abre pola tarde; na sancristía ou en recepción de a catedral de San Salvador, na oficina de turismo e na igrexa de San Juan o Real.
  • A saída de Oviedo esta sinalizada con vieiras de bronce no solo e algunha que outra frecha amarela, de perdelas preguntar por como chegar ao barrio da Florida que é por onde abandona a cidade o trazado do camiño.
  • Hai que prestar atención pois desde Oviedo salgue ademais do camiño primitivo outro camiño que vai até Avilés para enlazar co camiño da costa.
  • En Escamplerotambién hai unha pensión xunto ao restaurante O Tendejón de Fernando. Ten dúas habitacións, unha dobre e outro triplo. Prezos: 35 euros a habitación dobre e 45 euros o triplo. Teléfono: 985 79 90 05.
  • É moi recomendable facer unha visita ás termas romanas de Valduno, están xusto detrás da igrexa, ademais en Valduno hai un bar onde facer un bo alto no camiño se se toma da decisión de visitar as termas. Para retomar o camiño retroceder desde a igrexa ao bar e tomar a estrada que salgue xusto enfronte deste.
  • Se se vai a pasar a noite en Villapañada hai que avituallarse en Grao, xa que en San Juan de Villapañada non hai nin bares nin establecementos (si hai máquina de refrescos e café no albergue, ademais Domingo, o hospitalero, fará todo o posible para que a ninguén lle falte de nada e as vistas desde o albergue son espectaculares). En Cabruñana hai un bar-restaurante ao pé do albergue.

Que ver, que facer

  • GRAO:Pobóaa de Grao, hoxe vila e capital de concello, foi fundada por Alfonso X O Sabio no século XIII dotándoa de alfoz, muralla e mercado. A localidade está situada no centro occidental de Asturias e asucada de sur a norte polo río Cubia, afluente do Nalón. Grao conservou a súa tradición comercial ao longo da historia. Hoxe en día todos os mércores e domingos hai mercado, o seu maior aceno de identidade. Como curiosidade apuntar que os habitantes de Grao son chamados moscones, un gentilicio cunha orixe incerta que levou á Asociación de Amigos de Grao a conceder uns premios anuais coñecidos como Moscones de Ouro.
    • Capela das Dores: O conxunto máis importante de Grao é a capela das Dores. Foi ordenada levantar como panteón funerario polo terceiro marqués de Valdecarnaza. É unha construción de estilo barroco realizada entre 1713 e 1716 e atribuída a Francisco da Riva. A capela está elaborada en pedra calcaria gris e rosada. O resto da nave e a sancristía están techadas por bóveda de medio punto con lunetos. Pertence ao Concello e actualmente celébranse nela diversos actos.
    • Arquitectura Indiana: Grao tamén é un referente da arquitectura indiana, a daqueles que emigraron a América no XIX e volveron a España con mellor fortuna. Destaca a Casa Velázquez ou o Capitolio, de estilo ecléctico e rodeada dun gran xardín. Tamén hai que mencionar a Vila Granda e a A Quintana.
    • Gastronomía: A gastronomía moscona ofrécenos produtos típicos como o queixo afuega´l pitu, o pan de escanda, e o tocinillo. O queixo afuega´l pitu, chamado así polo seu sabor lixeiramente amargo que afoga o pitu (a garganta), está elaborado con callo de leite de vaca e a súa forma é troncocónica ou de cabaza.

En imaxes

  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os peregrinos opinan sobre a etapa 1 Etapa de Oviedo a San Juan de Villapañada

0 comentarios