Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Camiño Francés > Etapa de Villafranca del Bierzo a Ou Cebreiro

Camiño Francés

Etapa 24: Etapa de Villafranca del Bierzo a Ou Cebreiro

Os albergues

Información sobre a etapa 24: Etapa de Villafranca del Bierzo a Ou Cebreiro

A montaña chega ao Camiño de Santiago. Hoxe é o día da etapa reina, seguramente a máis lembrada á volta da peregrinación. Nela abandónase León e Castela paira entrar en Galicia, en concreto pola parroquia de Ou Cebreiro: antiga aldea de pallozas hoxe restaurada en aras do turismo. O guía cara á cima é o val do encajonado río Valcarce, partido pola N-VIN e a A-6 e ben poboado. O ascenso faise esperar e non é patente até o quilómetro 21 da etapa, excedido o barrio de Hospital.

O itinerario

  • Km 0. Villafranca del Bierzo (Todos os Servizos)

  • Tras atravesar cale da auga-Ribadeo de Villafranca del Bierzo, viramos noventa graos á esquerda pola costa de Zamora (ao chegar á rúa Santa Catalina), pasamos xunto ao monumento ao peregrino, cruzamos o río Burbia (ver apartado observacións paira informarse sobre a ruta alternativa da montaña) e continuamos polas rúas da Concepción e Espírito Santo. Por esta última abandonamos Villafranca e seguimos durante un quilómetro pola beiravía da estrada, que acompaña o curso do río Valcarce. Desta maneira chegamos a un carril peonil, algo parecido a unha pista de bobsleigh e protexido por un muro que non chega ao metro de altura, que avanza encajonado entre a autovía A-6 e a N-VIN(Km 1,8).

    Por leste de curro de peregrinos pasamos baixo varios viadutos da A-6 (Km 4,1) antes de tomar o desvío a Pereje, á altura do p.k 410 da N-VIN. Cruzamos con precaución a nacional e pola estrada de acceso, escoltados polos chopos da ribeira do Valcarce e por castiñeiros de gran porte, chegamos á primeira localidade do día: Pereje

  • Km 5,2. Pereje (Albergue. Bar)

  • Atravesamos a localidade – á saída a man esquerda atópase o albergue – paira retomar o carril peonil. Un quilómetro e seiscentos metros máis adiante atópase a área de descanso de Trabadelo (Km 6,9) e un quilómetro máis arriba cruzamos de novo a N-VIN paira tomar o desvío a esta poboación. Flanqueados de novo polo bosque de ribeira do Valcarce, con soberbios castiñeiros, avanzamos até Trabadelo, con infraestrutura necesaria paira facer un alto no Camiño.

  • Km 9,7. Trabadelo (Albergues. Bar. Tenda. Farmacia)

  • Deixamos a poboación, deixando á dereita o desvío a Pradela e Sotelo, e esta vez non retornamos inmediatamente á nosa pista de bobsleigh, senón que camiñamos preto de quilómetro e medio por unha pista asfaltada, por encima da nacional. Superado un arroio que alimenta ao río Valcarce (Km 10,5) volvemos ao reencontro do carril peonil, ao bordo da N-VIN. Un quilómetro e setecentos metros máis de tedioso carril sitúannos na Portela de Valcarce, tamén con algún servizo.

  • Km 13,7. A Portela de Valcarce (Albergue. Bares. Tenda básica. Caixeiro automático)

  • Tras A Portela, apenas transitados 300 metros en compañía da N-VIN, tomamos o desvío cara a Ambasmestas e Veiga de Valcarce. Primeiro chegamos a Ambasmestas , confluencia dos ríos Balboa e Valcarce.

  • Km 14,9. Ambasmestas (Albergue. Bares. Tenda)

  • A principios de 2017, Yaneth Gómez abriu á saída de Ambasmestas o Colmado O Barullo, una cafetaría cun pequeno supermercado. Posteriormente entramos en Veiga de Valcarce, poboación de servizos do val coa súa igrexa da Madalena.

  • Km 16,5. Veiga de Valcarce (Todos os Servizos)

  • Dirixímonos agora até Ruitelán. A estas alturas de etapa tan só gañamos 171 metros de altitude. A base do porto está cerca.

  • Km 18,6. Ruitelán (Albergue. Bares)

  • Á saída de Ruitelán a pendente se recrudece un pouco, tan só un pequeno aperitivo do que virá despois. Algo máis arriba, á esquerda, tomamos o desvío que baixa até As Herrerías. Antes de chegar a este pequeno núcleo cruzamos o río Valcarce por unha ponte de pedra.

  • Km 20,1. As Herrerías (Albergues. Tenda. Bares)

  • Cruzamos a aldea até o barrio de Hospital (Km 20,8), una continuación do núcleo anterior que toma o seu nome do antigo hospital paira peregrinos ingleses. Ao abandonar este conxunto de casas comeza a verdadeira ascensión a Ou Cebreiro.

    Un duro repecho por asfalto, como saído da nada, de case un quilómetro convídanos a expor a estratexia, que consistirá en baixar o ritmo, acurtar os pasos e compasar a respiración. Nestas circunstancias é onde o peso da mochila xoga un papel determinante. En plena subida, os camiñantes deberán tomar a senda que nace á esquerda da pista asfaltada. Os ciclistas deben continuar de fronte por asfalto (Km 22).

    Xa na senda, a pendente dános un breve respiro até cruzar o arroio de Refoxo e nos atiza de novo por unha calzada sombría que ascende duramente baixo o dosel das follas caducas de castiñeiros e carballos. Este escenario achéganos até A Faba -á entrada existe un desvío cara ao albergue. No pobo hai bar e una tenda con todo o necesario paira recuperar as forzas perdidas.

  • Km 23,5. A Faba (Albergues. Bar. Tenda)

  • Tras A Faba abandonamos progresivamente a umbría paira saír a un terreo aberto de pasteiros con vistas aos bosques atlánticos. As amplas panorámicas inflúen na percepción da pendente, que se torna lixeiramente máis suave até alcanzar o último pobo de León no Camiño de Santiago Francés: Lagoa de Castela.

  • Km 25,9. Lagoa de Castela (Albergue e Bar)

  • Uns 700 metros máis arriba aparece a primeira mouteira xacobea con sinalización de distancias. É o 152,5 e leva a inscrición Vos Santos (do Teso dous Santos). Catrocentos metros despois o Camiño despídese de León, a provincia con máis quilómetros de percorrido do Camiño Francés: nada menos que 214,4. Por fin pisamos Galicia e, en concreto, Lugo. A etapa reina está a piques de concluír (Km 27). Fatigados, liquidamos o último quilómetro até a igrexa prerrománica de Santa María a Real, que dá a benvida a Ou Cebreiro. O albergue de peregrinos, o primeiro da Xunta de Galicia, atópase ao outro extremo desta parroquia lucense.

  • Km 28,4. Ou Cebreiro (Albergue. Casas Rurais e Pensións. Bares. Tenda)

  • As dificultades

    • Tramo máis esixente entre Hospital e A Faba:
      Nos primeiros 21 quilómetros tan só ascéndense 190 metros de altitude. É a partir do barrio de Hospital, pasado As Herrerías, cando empeza de verdade a subida. En tan só 7,5 quilómetros até Ou Cebreiro supéranse 610 metros. O tramo máis duro atópase entre o propio Hospital e A Faba, aínda que a pendente continúa sendo moi respectable até Lagoa de Castela.

    Observacións

    • Ruta alternativa ‘da montaña’ de Villafranca a Trabadelo: Ademais do itinerario tradicional existe una ruta alternativa e sinalizada que cobre o primeiro tramo de 10 quilómetros desde Villafranca del Bierzo a Trabadelo, no medio da cal se sitúa o albergue Lamas. A descrición é como segue: tras pasar o monumento do peregrino, cruzamos a ponte do río Burbia e continuamos a man dereita pola rúa Pradela. Ascendemos durante 8 quilómetros pola ladeira da montaña, cunhas vistas impresionantes do Bierzo. Atravesando piñeirais e sotos de castaños centenarios chegaremos ao pobo de Pradela. Tras a igrexa atopámonos co albergue Lamas. Viramos á esquerda e deixamos o pobo en dirección a Trabadelo, que se empraza tres quilómetros máis adiante. Nesta poboación reunirémonos co Camiño oficial.

    • O 100% das localidades da etapa ofrecen, polo menos, un albergue de peregrinos, así que se pode dividir a xornada a noso antollo. Todas contan con bar e a poboación con máis servizos é Veiga de Valcarce.

    Que ver, que facer

    • COMARCA DOS ANCARES
      A comarca dos Ancares está situada entre León e Galicia e é paso obrigado da vixésimo cuarta etapa do Camiño de Santiago Francés. É una reserva natural coa súa paisaxe montañosa, de fortes pendentes, no que habita una poboación de máis costumes galegos que castelás. As pallozas – vivendas tradicionais de planta elíptica con teito de colmo – foron herdeiras das tribos prerromanas que habitaron estas terras e que deixaron importantes vestixios.

    • PEREJE:
      Pequeno pobo da comarca dos Ancares, pertencente ao municipio de Trabadelo, que se atopa rodeado de vellos castaños. Foi obxecto dun sonoro litixio que enfrontou aos cluniacenses de Santa María de Cruñego, de Villafranca, e aos monxes de Aurillac que rexentaban o Cebreiro. Nel víronse involucrados Alfonso IX de León, réinaa dona Urraca e o Papa Urbano II. A causa foi que o abade de Ou Cebreiro levantou una igrexa e un hospital de peregrinos en Pereje, localidade que estaba dentro da administración cluniacense de Villafranca del Bierzo.

    • TRABADELO:
      Á entrada de Trabadelo xa poden apreciarse os densos sotos de castiñeiros. Durante o outono a recollida de castañas supón una das maiores e máis frutíferas actividades dos veciños. O municipio confórmano o propio Trabadelo, Pereje, Moral de Valcarce, Parada de Soto, Pradela, San Fiz do Seo, Sotelo, Sotoparada e Villar de Currais. Ten albergues, varias casas rurais e bares.

    • A PORTELA DE VALCARCE:
      O nome alude ao portazgo que debían pagar aos señores feudais os viaxeiros que atravesaban o val. No ano 1702, Alfonso VIN tentou suprimilo pero non despareció até anos posteriores. A igrexa de San Juan Bautista pertence ao estilo barroco popular e data dos séculos XVII e XVIII. É de planta rectangular, ten una soa nave e espadana. Na poboación, a beiras do río Valcarce, aínda se conserva una herrería do XIX.

    • AMBASMESTAS:
      A igrexa da nosa Señora da Carmen é de planta rectangular e una soa nave e alberga un retablo barroco. Consérvase unha palleira do século XIX, en dúas alturas e cuberto por laxas.

    • VEIGA DE VALCARCE:
      Veiga de Valcarce é o pobo máis grande do val. O municipio comprende a 23 localidades, entre as que se atopan as tamén xacobeas Portela de Valcarce, Ambasmestas, Ruitelán, Herrerías, A Faba e Lagoa de Castela. Sobre un cerro álzase o castelo de Sarracín que está en ruínas e data dos séculos XV e XVI. Atribuído aos cabaleiros templarios é posible que fose precedido por outra construción defensiva do século X. A igrexa da Magdalena, tan presente no Camiño, como patroa de pecadores e penitentes, testemuña a característica peregrina da vila. No edificio danse cita construcións e reformas dos séculos XVII, XIX e XX. É dunha soa nave, de planta rectangular e torre campanario.

      Veiga de Valcarce ofrece servizos completos paira o peregrino: panadaría, tendas de comestibles, caixeiros e bares onde serven comidas.

    • RUITELÁN:
      A igrexa parroquial está consagrada a San Juan Bautista (séculos XIII a XVII). Na saia do monte, nos arredores de Ruitelán, sitúase a capela de San Froilán, onde se di que viviu retirado este eremita lucense (833-905), que domesticó un lobo cando este lle atacou e posteriormente chegou a ser bispo de León. Actualmente é patrón de Lugo.

    • As HERRERÍAS:
      Este pequeno núcleo debe o seu nome ás catro herrerías onde traballaban o ferro e outros metais. Tamén na Casa do Ferreiro pode verse una antiga fragua restaurada. Como una continuación de Herrerías, o barrio de Hospital toma o seu nome dun antigo hospital creado no 1178 paira os peregrinos ingleses. A igrexa de San Julián é barroca do XVIII.

    • A FABA:
      A igrexa de San Andrés, á súa vez renacentista e barroca, é dunha soa nave en dous tramos e posúe un retablo barroco.

    • LAGOA DE CASTELA:
      No último pobo de Castela e León podemos ver tres hórreos do XIX aínda que non moi ben conservados. A súa planta é cadrada, de tipo asturiano. No Teso dos Santos (mouteira 152,5), pasada A Lagoa, houbo una ermida que marcaba o límite entre León e Lugo.

    • Ou CEBREIRO:
      Ou Cebreiro é una parroquia do Concello de Pedrafita do Cebreiro. Alguén lembra o nome do porto lucense de Pedrafita, aquel que se cobre de neve todos os invernos e que fai necesaria as cadeas? É o mesmo porto que ascenden os peregrinos por camiños. Ou Cebreiro é un poboado de pedra, probablemente de orixe prerrromano, e portal de Galicia pola provincia de Lugo. É outro dos lugares míticos do Camiño e coroa, a 1.300 metros de altura o macizo galaico-leonés. Todo nesta paraxe é máxico e misterioso: as pallozas, o vento, a néboa. É un dos primeiros enclaves que acolleu aos peregrinos na súa ruta a Santiago. Destaca o simple e primitivo templo prerrománico de Santa María a Real, dos séculos IX e X. Á dereita do altar maior atópase a capela do Santo Milagre, onde está a imaxe da Virxe dos Remedios (Santa María a Real). No altar xace o sepulcro de don Elías Valiña, párroco de Ou Cebreiro desde 1959 até o seu falecemento en 1989, incansable impulsor do Camiño e creador da frecha amarela. O pobo comezou a restaurarse a mediados dos 60 e tamén as pallozas: antigas vivendas prerromanas de planta circular ou ovalada formadas por paredes de pedra e teito de talos de centeo. Una das pallozas alberga un museo etnográfico. Casas rurais, hospedarías, bares, mesóns e tendas de recordos converteron a Ou Cebreiro nun parque temático dos pobos de altura.

    En imaxes

    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez

    Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

    Os peregrinos opinan sobre a etapa 24 Etapa de Villafranca del Bierzo a Ou Cebreiro

    0 comentarios