Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Camiño Francés > Etapa de Sarria a Portomarín

Camiño Francés

Etapa 27: Etapa de Sarria a Portomarín

Os albergues

Información sobre a etapa 27: Etapa de Sarria a Portomarín

Img perfil etapa 27 frances

A vixésimo sétima xornada é paira una boa parte dos camiñantes a primeira, xa que Sarria atópase moi preto dos míticos e últimos 100 quilómetros, a distancia mínima que hai que percorrer a pé paira gañar a Compostela. A etapa non defrauda en absoluto nin ao primerizo nin ao curtido peregrino. Ofrece incontables aldeas dos Concellos de Sarria, Paradela e Portomarín, bos exemplos do románico, pistas veciñais asfaltadas, sendas e corredores rurais, pontes medievais e pasarelas rústicas e até unha moderna área de descanso repleta de máquinas de vending.

O itinerario

  • Km 0. Sarria (Todos os Servizos)

Paira unha boa porcentaxe de camiñantes, a rúa Maior de Sarria é o quilómetro 0 da súa peregrinación a Compostela. A primeiras horas do día e, sobre todo, nos meses estivais, a rúa daría paira realizar una estatística máis que fiable sobre as idades, razas, nacionalidades e vestimenta dos peregrinos que se dirixen a Santiago. O tramo inicial de 2,9 quilómetros entre Sarria e As Paredes ofrece un excelente comezo de etapa. Tras a Rúa Maior, pasando xunto ao edificio da Prisión Preventiva, chegamos ao miradoiro sobre Sarria, adornado cun cruceiro. Uns trescentos metros despois do miradoiro, o Camiño se xunta co Convento da Magdalena, principalmente de fábrica gótica e renacentista e rexentado polos Pais Mercedarios. A etapa descende xunto ao muro do cemiterio até o río Pequeno, afluente do Sarria. O medieval Ponche Áspera permite cruzalo (Km 1,2).Xunto a pequenos prados e hortas particulares pasamos baixo un viaduto paira cruzar as vías. Tras elas salvamos un arroio grazas a una pasarela de madeira (2,2). O curso de auga dá paso a un duro repecho por camiño – envolto por soberbios castiñeiros – que sobe até o lugar das Paredes (Mouteira 109), onde se asenta un castro prerromano do mesmo nome. A aldea aparece despois.

  • Km 2,9. As Paredes

Desde aquí, por pista veciñal, achegámonos até Vilei onde nos recibe una escultura en recordo a Don Germán Arias. De inmediato, a man esquerda, vemos a área de descanso Km 108 de Vilei, repleta de todo tipo de máquinas de vending: café, refrescos, snacks, pilas… e un selo paira adornar aínda máis a credencial.

  • Km 3,7. Vilei (Albergue. Bar)

De novo por pista asfaltada progresamos até a parroquia de Barbadelo, un panel informativo fai recaer a nosa atención na románica igrexa de Santiago, a varios metros do Camiño. Rodeada polo camposanto, merecen a súa atención as portadas e os capiteis.

  • Km 4,5. Barbadelo (Albergues. Bar)

Deixamos o albergue de peregrinos de Barbadelo a man dereita e continuamos outra vez por pista veciñal asfaltada até as aldeas de Rente (Km 5,3) e Mercado dá Serra, con taberna e situada no cruzamento da LU-5709.

  • Km 6. Mercado dá Serra (Bar-Tenda)

Ao cruzar non se continúa pola estrada senón que se toma un corredor arboledo que xorde de fronte. Aos cinco minutos pasamos xunto a una fonte decorada con Pelegrín , a mascota do Xacobeo 93 (Km 6,6). Setecentos metros máis adiante chegamos xunto ás portas do Muíño de Marzán, do ano 1920. En marzo de 2014 inaugurouse a casa-albergue do mesmo nome (Km 7,3). Torcemos noventa graos á dereita e atravesamos o pasal de inverno, que evita que metamos o pé na balsa de auga. Pronto cruzamos a LU-633 paira pasar Leiman

  • Km 8,2. Leiman

Despois aparece Peruscallo, con bar-panadaría e a presenza dalgúns hórreos (Km 9,2 e Mouteira 103). Dicimos, de momento, adeus ao asfalto paira avanzar por corredoira cara a Cortiñas (Km 10 e Mouteira 102) e Lavandeira (Mouteira 101,5).Entre muros de pedra e castiñeiros alcanzamos Brea (Km 11,5 e Mouteira 100,5) paira chegar, primeiro á falsa mouteira dos 100 e uns metros máis adiante ao verdadeiro, coroado de pedras e bañado en grafiti. Bastaría comezar a pé neste punto paira obter a Compostela pero a peregrinación non é un certificado. O destino é o propio Camiño. Uns metros máis adiante atópase Morgade.

  • Km 12. Morgade (Albergue. Bar)

Á saída, un cartel dános a benvida ao Concello de Paradela, que toma a substitución do sarrián. Alcanzamos Ferreiros, primeira parroquia de Paradela.

  • Km 13,1. Ferreiros (Albergues. Bar)

Baixamos por pista asfaltada até o inmediato Mirallos (Km 13,6 e Mouteira 98). A man esquerda hai un restaurante que rexenta Natalia e que ten 25 camas paira os peregrinos. O prezo é donativo e no bar dan almorzos, menús, bocadillos, etc.

  • Km 13,6. Mirallos (Albergue. Bar)

Acto seguido atópase a igrexa románica de Santa María, que se baixou pedra a pedra desde Ferreiros en 1790. O Camiño diríxese por asfalto desde Mirallos á Pena.

  • A Pena (Albergue. Bar)

Posteriormente avanzamos até Couto (Km 14,7) e Rozas (Km 15 e Mouteira 97). Non será estraño toparse con algunha familia guiando o gando dun lugar a outro. Deixando atrás o lugar de Rozas sobrevén a mouteira 96,5. Supón tamén deixar, polo menos durante un tramo, a pista asfaltada paira tomar una senda en lixeira costa ao abrigo dos carballos e piñeiros. No primeiro cruzamento que se presenta seguimos pola esquerda. A mouteira 95,5 anuncia a proximidade de Moimentos, aldea á que chegamos, tras deixar antes a man esquerda una cruz de madeira enrolada con arame de espino e cruzar a estrada LU-4203 (Km 16,4). Nuns minutos chegamos a Mercadoiro .

  • Km 16,8. Mercadoiro (Albergue. Bar)

O itinerario conduce posteriormente ao próximo Moutrás, onde hai una tenda de alimentación, bebidas, parafarmacia e artesanía.

  • Km 17,1. Moutrás (Tenda Peter Pank)

Tras unha costa e pistas asfaltadas descendemos até Parrocha (Km 18,7) e Vilachá, última aldea do Camiño pertencente a Paradela, onde o surafricano Gordon Bell abriu un albergue na primavera de 2014. En 2016 abriu tamén ‘Os Andantes’, un bar restaurante vegetariano.

  • Km 20. Vilachá (Albergue. Bar-restaurante vegetariano)

Un brusco descenso achéganos até o río Miño, embalsado por Belesar (Mouteira 90). A ponte, de máis de 350 metros de lonxitude, achéganos até o Portomarín de fachadas brancas e tellados grises. A entrada ao pobo faise por un dos arcos da vella ponte romana – medieval, reconstruído paira asentar una escalinata e colocar una pequena capela. Subimos por ela e pasando o Centro Virtual de Información ao Peregrino dirixímonos até o centro do pobo. No albergue público, aínda que a distancia percorrida hoxe poida parecer infinitamente maior, liquidamos os 22,4 quilómetros da etapa.

  • Km 22,4 Portomarín (Todos os Servizos)

As dificultades

  • Etapa rompepiernas:A etapa, aparentemente, non entraña dificultade algunha. Quilometraxe alcanzable e paisaxes reconfortantes. Con todo, os primeiros 13 quilómetros até Ferreiros, onde abundan máis os falsos chairos e os breves repechos que os descensos; a imposibilidade de manter un ritmo constante debido á orografía ondulada e o cambio frecuente de piso, converten a esta xornada en algo máis que un mero paseo rural.

Observacións

  • As mouteiras de distancia preceden sempre ao lugar, parroquia ou capital de concello que anuncian. En Galicia existe tal cantidade de lugares que perder a localización exacta durante as etapas é un feito frecuente.
  • Desde Sarria a Santiago de Compostela dividimos o traxecto en 5 etapas, aínda que é posible acurtalo a 4. Sarria – Gonzar (30,4 Km); Gonzar – Melide (31,8 Km); Melide – Pedrouzo (33,1 Km) e Pedrouzo – Santiago de Compostela (20 Km). Non son etapas fáciles e as tres primeiras é mellor tomarllas con calma, realizando polo menos 20 quilómetros pola mañá.
  • Uns trece quilómetros despois de Sarria, en Ferreiros, pasaremos pola mouteira do quilómetro 100, está cerca do albergue de Ferreiros, antigamente esta mouteira estaba un par de quilómetros antes, na Brea, pero en 2016 situouse na actual situación segundo unhas meticulosas medicións ordenadas pola administración.
  • Hoxe non hai problemas de avituallamiento. Abundan os bares e restaurantes nas aldeas que atravesa o percorrido da etapa.
  • Paira aqueles peregrinos que desexen continuar máis aló de Portomarin teñen dous albergues en Gonzar, oito quilómetros despois. Non é necesario entrar en Portomarin si non se van a utilizar algún dos seus servizos.

 

Que ver, que facer

  • BARBADELO:Santiago de Barbadelo é una parroquia do Concello de Sarria situada entre frondosos bosques. A igrexa de Santiago de Barbadelo é un belo exemplo de estilo románico galego. Ten una torre de planta cadrada e una portada chea de símbolos e iconografía medieval. Deste delicado pórtico destaca a figura humana cos brazos en cruz do tímpano e o xogo de paxaros, animais e homes dos capiteis do dobre par de columnas. O caserío adxunto recibe o nome de Mosteiro -contracción de mosteiro- en alusión a unha antiga institución anexionada a Samos.
  • FERREIROS:A parroquia de Ferreiros, xa do Concello de Paradela, é una humilde localidade onde os ferreiros claveteaban o calzado dos peregrinos e herraban os seus cabalgaduras. A igrexa de Santa María de Ferreiros, que se baixou cara a 1790 pedra a pedra até a inmediata Mirallos, é un templo modesto pero cunha interesante portada románica, que descansa sobre dúas mochetes con cabeza de León. Ademais ofrece una espadana barroca na parte superior da súa fachada.
  • PORTOMARÍN:Portomarín, capital do Concello do mesmo nome, atópase sobre a marxe dereita do río Miño. Accédese á poboación pola escalinata asentada sobre os arcos da vella ponte medieval, onde tamén se colocou a capela da Virxe das Neves. A cidade antiga, formada por dous barrios, San Nicolás e San Pedro, está mergullada no encoro de Belesar. O pobo tivo reconstruíuse de novo en 1960 nunha ladeira segura. Portomarín foi un importante lugar de paso na Idade Media cunha gran ponte e con hospital; todo quedou baixo as augas do Miño. A grandiosa igrexa-fortaleza de San Nicolás, erixida polos monxes-cabaleiros da orde de San Juan de Xerusalén no século XII, desmontouse pedra a pedra paira ser reedificada na praza do novo asentamento. Polo seu monumentalidad, riqueza de elementos e suntuosidad escultórica, constitúe un dos exemplos máis interesantes do románico lucense. A fachada románica da igrexa de San Pedro, que tamén se trasladou a un extremo do pobo (xunto ao Pazo de Berbetoros do XVII) é de bela factura. O pazo do Conde dá Maza, do XVI e o pazo dous Pimentales tamén se subiron á localización actual. Portomarín, ademais de bastantes albergues, ofrece todos os servizos. Non hai que deixar o pobo sen probar a torta de améndoas similar á de Santiago.

En imaxes

  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os peregrinos opinan sobre a etapa 27 Etapa de Sarria a Portomarín

0 comentarios