Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Camiño Francés > Etapa de San Martín do Camiño a Astorga

Camiño Francés

Etapa 20: Etapa de San Martín do Camiño a Astorga

Os albergues

Información sobre a etapa 20: Etapa de San Martín do Camiño a Astorga

Img perfil etapa 20 frances

No mesmo ton que onte, ao ritmo machacón que marca o camiño paralelo á N-120, chégase até Ponte Órbigo paira salvar o afluente do Esla pola mítica ponte do Passo Honroso. Xa en Hospital de Órbigo pódese escoller entre continuar polo monótono andadero ou gozar dunha paisaxe agrícola, bañado por infinidade de acequias, que visita Villares de Órbigo e Santibáñez de Valdeiglesias. Ambas as opcións fúndense no cruceiro de Santo Toribio, excelente miradoiro sobre San Justo de la Vega, a cidade de Astorga e o monte Teleno.

O itinerario

  • Km 0. San Martín do Camiño (Albergues. Bares. Tenda)

Atravesamos San Martín do Camiño xunto á N-120 e, pasado a canle do Páramo e o cartel de fin de poboación, viramos á dereita e inmediatamente á esquerda paira tomar o andadero de grava miúda fina que avanza paralelo á estrada nacional. Cultivos de millo e pequenas extensións de vexetais alagan os campos á nosa dereita, regados grazas a una boa rede de canles e acequias. Aos tres quilómetros pasamos de longo o desvío a Santa Marina del Rey e Villavante (Km 3). Máis adiante o Camiño atópase coa canle da presa Cerrajera, unha canle de rega do Órbigo que parte deste río en Villanueva de Carrizo paira confluír de novo en Cebrones do río. As súas primeiras noticias remóntanse ao século XIV (Km 4,2).Un par de quilómetros despois afastámonos da N-120 pola dereita e pasamos xunto a un bonito depósito de auga en ladrillo. Pronto cruzamos a estrada provincial en Ponte de Órbigo (Km 6,9) xunto á igrexa de Santa María, cuxa espadana adoita soportar máis dun niño de cegoña.

  • Km 6,9. Ponte de Órbigo (Bar)

De inmediato interponse ante nós o río Órbigo,, que flúe baixo a prolongada ponte do Passo Honroso, onde Soro de Quiñones retou en 1434 a todo cabaleiro que pretendese cruzalo. Uns séculos despois, na primavera de 2012, inaugurouse o seu sistema de iluminación LED que se pode ver a última hora do día. Una tecnoloxía que alaga de cor a pedra e que non deixará indiferente a ninguén. Cruzamos o Passo, sen temor a cabalos desbocados nin a lanzas perdidas, paira acceder a Hospital de Órbigo, onde nos recibe a igrexa de San Juan Bautista, do século XVIII.

  • Km 7,7. Hospital de Órbigo (Todos os Servizos)

Desde o centro de Hospital de Órbigo progresamos pola mesma rúa principal até a saída, onde una sinal cravado nun poste mostra as dúas posibilidades paira acometer o resto da etapa (Km 8). De fronte continúa trázaa histórica por un andadero paralelo á N-120; á dereita, opción moi valorada polos peregrinos, o Camiño encamíñase cara a Villares de Órbigo e Santibáñez de Valdeiglesias por unha paisaxe agraria e de monte baixo. Ambas as opcións xúntanse no cruceiro de Santo Toribio.Cuestión de gustos. Nós relatamos a segunda opción. Viramos á dereita por unha pista rodeada dunha paisaxe sumamente agrícola. Infinidade de acequias bañan os cultivos de hortalizas, que son degustadas en todo León e mesmo en provincias limítrofes. Así chegamos até Villares de Órbigo.

  • Km 10. Villares de Órbigo (Albergue. Bar. Tenda. Farmacia)

Nos arredores de Villares de Órbigo cruzamos una estrada local e tomamos un camiño xunto a una nave de ladrillo visto. Pasamos xunto a un merendero e subimos lixeiramente por monte baixo. Se miramos cara á esquerda atopámonos cun plano xeral da fértil veiga do río Órbigo, cos seus choperas, canles e cultivos. Recreados nesta vista chegamos até unha estrada local (Km 11,5) que conduce até a próxima poboación de Santibáñez de Valdeiglesias.

  • Km 12,6. Santibáñez de Valdeiglesias (Albergues. Bar-Cafetaría)

Entramos pola rúa Camiño de Villares, continuamos pola rúa Real e torcemos á dereita por Carromonte Baixo, onde se atopa o albergue parroquial. Termina a rúa e saímos de Santibáñez por unha pista ancha, bastante pedregosa tamén, xunto a unhas naves gandeiras. Por ela, entre pequenas parcelas de vide que salpican o resto de cultivos, gañamos trinta metros de altura até chegar a unha cruz labrada escoltada por unha serie de figuras, entre elas un espantallo (Km 13,8).Baixamos durante uns setecentos metros, deixando á esquerda un pequeno barranco creado pola erosión, e logo ascendemos por unha zona máis refuxiada entre quejigos e chaparros. Despois veñen varios tobogáns pola incómoda pista pedregosa: a unha rápida baixada sucédelle una curta subida e outra baixada, algo máis longa, é respondida por unha subida das mesmas características que termina por deixarnos as pernas doloridas. Chegamos así a un altiplano e deixamos a man dereita una nave. É a Casa dos Deuses, rexentada por David Vidal situada no lugar coñecido como Majada de Ventura (Km 17,5).Pronto cruzamos una estrada e una longa recta lévanos até o cruceiro de Santo Toribio, onde unhas mesas convidan a un tentempié neste excelente miradoiro sobre San Justo de la Vega, a cidade de Astorga e o monte Teleno, que cos seus 2.188 metros é o cume máis alto dos montes de León. En leste mesmo lugar, no século V, o bispo de Astorga, tras ser expulsado da súa sede, proferiu: “De Astorga, nin o po” (Km 19,1). Descendemos do cruceiro paira entrar a San Justo de la Vega.

  • Km 20,3. San Justo de la Vega (Albergue. Bares. Tenda. Farmacia)

Nos arredores salvamos o río Vesgo por unha pasarela metálica paralela á ponte de pedra. Uns metros máis adiante deixamos o paseo e tomamos una pista que avanza xunto a una nave. A pista desemboca no río Xerga, que o sorteamos por unha pequena ponte. Viramos á esquerda e achegámonos até a pasarela metálica que salva as vías da liña Palencia – A Coruña (Km 23).A ponte é un mareante labirinto de rectas e alturas. Pasamos a desmantelada vía Plasencia – Astorga e tras a rotonda decorada co nome romano de Astorga: Asturica Augusta, subimos até a rúa Perpetua Socorro, onde viramos á esquerda. A continuación, una dura costa achéganos ao albergue dos Amigos do Camiño e ao conxunto formado pola capela da Beira Cruz e a igrexa dos Pais Redentoristas. Desde este punto só restan trescentos metros paira chegar ao Concello.

  • Km 24,2. Astorga (Todos os Servizos)

As dificultades

  • Distancia moderada:O trazado desde San Martín do Camiño até Hospital de Órbigo é plano. O tramo de 6,5 quilómetros comprendido entre Santibáñez de Valdeiglesias e o cruceiro de Santo Toribio pode facerse pesado polo piso pedregoso e os tobogáns do final.

Observacións

  • Á saída de Hospital de Órbigo hai dúas opcións de chegar até o cruceiro de Santo Toribio, lugar situado cinco quilómetros antes de Astorga e desde onde poderemos gozar dunhas magníficas vistas xa non só da capital da Maragatería senón tamén dos montes vindeiros nas seguintes etapas. Se viramos á dereita iremos por camiños atravesando as localidades de Villares de Órbigo e Santibáñez de Valdeiglesias, localidades estas con servizos de restauración, paira desde alí ir ao cruceiro e desde este a Astorga, a segunda de fronte levásenos directamente ao citado cruceiro por un andadero paralelo á N-120, esta segunda opción é pouco máis dun quilómetro máis curta, pero aconsellamos a primeira pola tranquilidade dos seus camiños. Estamos a facer o Camiño de Santiago e non a estrada de Santiago.

Que ver, que facer

  • PONTE ÓRBIGO E HOSPITAL DE ÓRBIGO:A inacabable ponte sobre o río Órbigo, que estreou a súa colorista iluminación LED en 2012, une as dúas poboacións. Foi construído no século XIV aínda que remodelado en séculos posteriores e é famoso polo seguinte suceso histórico: En 1434, o cabaleiro leonés don Soro de Quiñones, organizou un torneo de armas retando a todo cabaleiro que quixese traspasar a ponte, a romper tres lanzas contra el e os seus nove acompañantes. Todo paira conquistar á súa dama Leonor Tovar. Corréronse 727 carreiras e romperon 166 lanzas durante un mes, coa excepción do día 25 de xullo, festividade de Santiago Apóstolo. Cumprido o torneo -só morreu un cabaleiro- peregrinaron a Santiago de Compostela onde Soro de Quiñones entregou ao apóstolo una cinta azul que pertencía á súa dama. Don Soro, 24 anos despois, morrería noutro torneo contra un dos cabaleiros que vencera no Passo Honroso do Órbigo.O río Órbigo nace da confluencia dos ríos Lúa e Omaña e desemboca no Esla. As súas augas albergan una boa poboación de Troita Común ou Troita Fario (Salmo trutta fario), ingrediente principal das afamadas sopas que se preparan en Hospital de Órbigo. Esta localidade, alén da ponte, levantouse xunto ao hospital dos Cabaleiros de San Juan. A igrexa de San Juan Bautista, que recolleu o legado do hospital, é do século XVIII e conserva un retablo plateresco. Hospital de Órbigo é hoxe un gran centro de servizos e hai varias tendas, panadaría, caixeiro automático, uns cantos mesóns e restaurantes de estrada.
  • VILLARES DE ÓRBIGO E SANTIBÁÑEZ DE VALDEIGLESIAS:En Villares de Órbigo está situado o Concello, cuxo municipio engloba ao propio Villares de Órbigo, a Moral de Órbigo, San Feliz de Órbigo, Santibáñez de Valdeiglesias e Valdeiglesias. Durante a Idade Media foron un señorío propiedade da familia Quiñones e arciprestazgo de Astorga. O municipio aséntase na fértil ribeira do Órbigo e está asucado por infinidade de acequias que bañan os cultivos de hortalizas, degustadas en todo León e mesmo en provincias limítrofes.
    • A igrexa de Santiago de Villares de Órbigo garda una talla de madeira da Virxe da Carmen e una valiosa cajonera en madeira de castiñeiro e carballo. A parroquial de Santibáñez de Valdeiglesias é do XIX.
  • ASTORGA:Emprazada nun cerro situado entre os ríos Xerga e Vesgo, Astorga, a Asturica Augusta dos romanos, foi na súa orixe un campamento militar construído durante a campaña das guerras cántabras nos anos 29 a 19 a.C. Debido á presenza de minas de ouro na mesma provincia, chamada Conventus Asturum, a cidade foi crecendo impulsada pola excelente localización que lle permitía un gran control sobre a explotación das minas.
    • Catedral de Santa María: Comezou a construírse no último terzo do século XV e non foi rematada até a segunda metade do XVII. A fachada occidental é de estilo plateresco e as capelas e a porta da sancristía atribúense A Gil de Hontañón.
    • Concello de Astorga: Foi construído en 1675 en base ao deseño de Manuel da Lastra e foi remodelado a finais do XIX e en 1995. O reloxo da fachada é obra de Bartolomeu Fernández e ten como peculiaridade que dúas autómatas maragatos – Juan Zancuda e Colasa – repican a campá paira dar as horas.
    • Palacio episcopal: Hoxe alberga o Museo dos Camiños, onde pode visitarse una ampla colección de arte sacra. O edificio, traballada mostra que combina os estilos medieval e modernista, é obra de Antonio Gaudí.
    • Murallas: O recinto amurallado orixinal foi construído en época romana, entre finais do século III e comezos do século IV pero foi moi modificada, sobre todo no século IX e en distintas épocas posteriores.

    Astorga é una cidade de case 12.000 habitantes onde existen todo tipo de servizos. Pódese degustar o cocido maragato, peculiar porque primeiro sérvese a carne, daquela as verduras e finalmente a sopa. Tampouco hai que deixar de probar as famosas mantecadas e os hojaldres da capital maragata.

En imaxes

  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os peregrinos opinan sobre a etapa 20 Etapa de San Martín do Camiño a Astorga

0 comentarios