Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Camiño Francés

Etapa 20: Etapa de San Martín do Camiño a Astorga

Los albergues

Información sobre la etapa 20: Etapa de San Martín do Camiño a Astorga

No mesmo ton que onte, ao ritmo machacón que marca o camiño paralelo á N-120, chégase ata Ponte Órbigo para salvar o afluente do Esla pola mítica ponte do Passo Honroso. Xa en Hospital de Órbigo pódese escoller entre continuar polo monótono andadero ou gozar dunha paisaxe agrícola, bañado por infinidade de acequias, que visita Villares de Órbigo e Santibáñez de Valdeiglesias. Ambas as opcións fúndense no cruceiro de Santo Toribio, excelente miradoiro sobre San Justo de la Vega, a cidade de Astorga e o monte Teleno.

El itinerario

  • Km 0. San Martín do Camiño (Albergues. Bares. Tenda)

  • Atravesamos San Martín do Camiño xunto á N-120 e, pasado a canle do Páramo e o cartel de fin de poboación, viramos á dereita e inmediatamente á esquerda para tomar o andadero de grava miúda fina que avanza paralelo á estrada nacional. Cultivos de millo e pequenas extensións de vexetais alagan os campos á nosa dereita, regados grazas a unha boa rede de canles e acequias. Ao tres quilómetros pasamos de longo o desvío a Santa Marina del Rey e Villavante (Km 3). Máis adiante o Camiño atópase coa canle da presa Cerrajera, unha canle de rega do Órbigo que parte deste río en Villanueva de Carrizo para confluír de novo en Cebrones do río. As súas primeiras noticias remóntanse ao século XIV (Km 4,2).

    Un par de quilómetros despois afastámonos da N-120 pola dereita e pasamos xunto a un bonito depósito de auga en ladrillo. Pronto cruzamos a estrada provincial en Ponte de Órbigo (Km 6,9) xunto á igrexa de SantaMaría , cuxa espadana adoita soportar máis dun niño de cegoña.

  • Km 6,9. Ponte de Órbigo (Bar)

  • De inmediato interponse ante nós o río Órbigo,, que flúe baixo a prolongada ponte do Passo Honroso, onde Soro de Quiñones retou en 1434 a todo cabaleiro que pretendese cruzalo. Uns séculos despois, na primavera de 2012, inaugurouse o seu sistema de iluminación LED que se pode ver a última hora do día. Unha tecnoloxía que alaga de cor a pedra e que non deixará indiferente a ninguén. Cruzamos o Passo, sen temor a cabalos desbocados nin a lanzas perdidas, para acceder a Hospital de Órbigo, onde nos recibe a igrexa de San Juan Bautista, do século XVIII.

  • Km 7,7. Hospital de Órbigo (Todos os Servizos)

  • Desde o centro de Hospital de Órbigo progresamos pola mesma rúa principal ata a saída, onde un sinal cravado nun poste mostra as dúas posibilidades para acometer o resto da etapa (Km 8). De fronte continúa a traza histórica por un andadero paralelo á N-120; á dereita, opción moi valorada polos peregrinos, o Camiño encamíñase cara a Villares de Órbigo e Santibáñez de Valdeiglesias por unha paisaxe agraria e de monte baixo. Ambas as opcións xúntanse no cruceiro de Santo Toribio.

    Cuestión de gustos. Nós relatamos a segunda opción. Viramos á dereita por unha pista rodeada dunha paisaxe sumamente agrícola. Infinidade de acequias bañan os cultivos de hortalizas, que son degustadas en todo León e mesmo en provincias limítrofes. Así chegamos ata Villaresde Órbigo .

  • Km 10. Villares de Órbigo (Albergue. Bar. Tenda. Farmacia)

  • Nos arredores de Villares de Órbigo cruzamos unha estrada local e tomamos un camiño xunto a unha nave de ladrillo visto. Pasamos xunto a un merendero e subimos lixeiramente por monte baixo. Se miramos cara á esquerda atopámonos cun plano xeral da fértil veiga do río Órbigo, cos seus choperas, canles e cultivos. Recreados nesta vista chegamos ata unha estrada local (Km 11,5) que conduce ata a próxima poboación de Santibáñez de Valdeiglesias .

  • Km 12,6. Santibáñez de Valdeiglesias (Albergues. Bar-Cafetaría)

  • Entramos pola rúa Camiño de Villares, continuamos pola rúa Real e torcemos á dereita por Carromonte Baixo, onde se atopa o albergue parroquial. Termina a rúa e saímos de Santibáñez por unha pista ancha, bastante pedregosa tamén, xunto a unhas naves gandeiras. Por ela, entre pequenas parcelas de vide que salpican o resto de cultivos, gañamos trinta metros de altura ata chegar a unha cruz labrada escoltada por unha serie de figuras, entre elas un espantallo (Km 13,8).

    Baixamos durante uns setecentos metros, deixando á esquerda un pequeno barranco creado pola erosión, e logo ascendemos por unha zona máis refuxiada entre carbas e chaparros. Despois veñen varios tobogáns pola incómoda pista pedregosa: a unha rápida baixada sucédelle unha curta subida e outra baixada, algo máis longa, é respondida por unha subida das mesmas características que termina por deixarnos as pernas doloridas. Chegamos así a un altiplano e deixamos a man dereita unha nave. É a Casa dos Deuses, rexentada por David Vidal situada no lugar coñecido como Majada de Ventura (Km 17,5).

    Pronto cruzamos unha estrada e unha longa recta lévanos ata o cruceiro de Santo Toribio, onde unhas mesas convidan a un tentempié neste excelente miradoiro sobre San Justo de la Vega, a cidade de Astorga e o monte Teleno, que cos seus 2.188 metros é o cume máis alto dos montes de León. En leste mesmo lugar, no século V, o bispo de Astorga, tras ser expulsado da súa sede, proferiu: “De Astorga, nin o po” (Km 19,1). Descendemos do cruceiro para entrar a San Justo de la Vega.

  • Km 20,3. San Justo de la Vega (Albergue. Bares. Tenda. Farmacia)

  • Nos arredores salvamos o río Chosco por unha pasarela metálica paralela á ponte de pedra. Uns metros máis adiante deixamos o paseo e tomamos unha pista que avanza xunto a unha nave. A pista desemboca no río Xerga, que o sorteamos por unha pequena ponte. Viramos á esquerda e achegámonos ata a pasarela metálica que salva as vías da liña Palencia – A Coruña (Km 23).

    A ponte é un mareante labirinto de rectas e alturas. Pasamos a desmantelada vía Plasencia – Astorga e tras a rotonda decorada co nome romano de Astorga: Asturica Augusta, subimos ata a rúa Perpetua Socorro, onde viramos á esquerda. A continuación, unha dura costa achéganos ao albergue dos Amigos do Camiño e ao conxunto formado pola capela da Beira Cruz e a igrexa dos Pais Redentoristas. Desde este punto só restan trescentos metros para chegar ao Concello.

  • Km 24,2. Astorga (Todos os Servizos)

  • Las dificultades

    • Distancia moderada:O trazado desde San Martín do Camiño ata Hospital de Órbigo é plano. O tramo de 6,5 quilómetros comprendido entre Santibáñez de Valdeiglesias e o cruceiro de Santo Toribio pode facerse pesado polo piso pedregoso e os tobogáns do final.

    Observaciones

    • Os que pasasen a noite en Villar de Mazarife renovan o Camiño por estrada local ata A Milla do Páramo, que se deixa á dereita. A partir deste punto avanzan por pista de terra ata Villavante (con albergue). A oitocentos metros de Villavante crúzanse as vías do ferrocarril e un quilómetro e douscentos metros despois a autoestrada AP-71 (León – Astorga). Un quilómetro de estrada local sitúa ao peregrino en Ponte de Órbigo, onde se une ao Camiño Francés procedente de San Martín do Camiño.

    • Os peregrinos que non tomen en Hospital de Órbigo a variante por Villares de Órbigo e Santibáñez de Valdeiglesias, avanzarán en paralelo á N-120 ata o cruceiro de Santo Toribio, onde se unen os dous itinerarios. Esta opción é máis aburrida pero un par de quilómetros máis curta que a de Santibáñez.

    Qué ver, qué hacer

    • PONTE ÓRBIGO E HOSPITAL DE ÓRBIGO:
      A inacabable ponte sobre o río Órbigo, que estreou a súa colorista iluminación LED en 2012, une as dúas poboacións. Foi construído no século XIV aínda que remodelado en séculos posteriores e é famoso polo seguinte suceso histórico: En 1434, o cabaleiro leonés don Soro de Quiñones, organizou un torneo de armas retando a todo cabaleiro que quixese traspasar a ponte, a romper tres lanzas contra el e o seu nove acompañantes. Todo para conquistar á súa dama Leonor Tovar. Corréronse 727 carreiras e romperon 166 lanzas durante un mes, coa excepción do día 25 de xullo, festividade de Santiago Apóstolo. Cumprido o torneo -só morreu un cabaleiro- peregrinaron a Santiago de Compostela onde Soro de Quiñones entregou ao apóstolo unha cinta azul que pertencía á súa dama. Don Soro, 24 anos despois, morrería noutro torneo contra un dos cabaleiros que vencera no Passo Honroso do Órbigo.

      O río Órbigo nace da confluencia dos ríos Lúa e Omaña e desemboca no Esla. As súas augas albergan unha boa poboación de Troita Común ou Troita Fario (Salmo trutta fario), ingrediente principal das afamadas sopas que se preparan en Hospital de Órbigo. Esta localidade, alén da ponte, levantouse xunto ao hospital dos Cabaleiros de San Juan. A igrexa de San Juan Bautista, que recolleu o legado do hospital, é do século XVIII e conserva un retablo plateresco. Hospital de Órbigo é hoxe un gran centro de servizos e hai varias tendas, panadaría, caixeiro automático, uns cuantos mesóns e restaurantes de estrada.

    • VILLARES DE ÓRBIGO E SANTIBÁÑEZ DE VALDEIGLESIAS:
      En Villares de Órbigo está situado o Concello, cuxo municipio engloba ao propio Villares de Órbigo, a Moral de Órbigo, San Feliz de Órbigo, Santibáñez de Valdeiglesias e Valdeiglesias. Durante a Idade Media foron un señorío propiedade da familia Quiñones e arciprestazgo de Astorga. O municipio aséntase na fértil ribeira do Órbigo e está asucado por infinidade de acequias que bañan os cultivos de hortalizas, degustadas en todo León e mesmo en provincias limítrofes.

      • A igrexa de Santiago de Villares de Órbigo garda unha talla de madeira da Virxe da Carmen e unha valiosa cajonera en madeira de castiñeiro e carballo. A parroquial de Santibáñez de Valdeiglesias é do XIX.

    • ASTORGA:
      Emprazada nun cerro situado entre os ríos Xerga e Chosco, Astorga, a Asturica Augusta dos romanos, foi na súa orixe un campamento militar construído durante a campaña das guerras cántabras nos anos 29 a 19 a.C. Debido á presenza de minas de ouro na mesma provincia, chamada Conventus Asturum, a cidade foi crecendo impulsada pola excelente localización que lle permitía un gran control sobre a explotación das minas.

      • Catedral de Santa María: Comezou a construírse no último terzo do século XV e non foi rematada ata a segunda metade do XVII. A fachada occidental é de estilo plateresco e as capelas e a porta da sancristía atribúense A Gil de Hontañón.

      • Concello de Astorga: Foi construído en 1675 en base ao deseño de Manuel de Lástraa e foi remodelado a finais do XIX e en 1995. O reloxo da fachada é obra de Bartolomeu Fernández e ten como peculiaridade que dous autómatas maragatos – Juan Zancuda e Colasa – repican a campá para dar as horas.

      • Palacio episcopal: Hoxe alberga o Museo dos Camiños, onde pode visitarse unha ampla colección de arte sacra. O edificio, traballada mostra que combina os estilos medieval e modernista, é obra de Antonio Gaudí.

      • Murallas: O recinto amurallado orixinal foi construído en época romana, entre finais do século III e comezos do século IV pero foi moi modificada, sobre todo no século IX e en distintas épocas posteriores.

      Astorga é unha cidade de case 12.000 habitantes onde existen todo tipo de servizos. Pódese degustar o cocido maragato, peculiar porque primeiro se serve a carne, daquela as verduras e finalmente a sopa. Tampouco hai que deixar de probar as famosas mantecadas e os hojaldres da capital maragata.

    En imágenes

    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez

    Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

    Los peregrinos opinan sobre la etapa 20: Etapa de San Martín do Camiño a Astorga

    0 comentarios

    El Camino de SantiagoGuía práctica

    Fundación EROSKI

    Validacións desta páxina

    • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
    • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
    • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
    • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto