Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Camiño Francés

Etapa 21: Etapa de Astorga a Foncebadón

Los albergues

Información sobre la etapa 21: Etapa de Astorga a Foncebadón

Co punto de mira nos Montes de León, o Camiño Francés se interna pola maragatería. Comarca habitada no seu día por arrieiros e que aínda conserva os seus recias casas en sillarejo e provistas de portalón, as súas danzas ao son da frauta e o tambor e os seus guisos pantagruélicos. Rabanal do Camiño, fin da novena etapa do Codex Calixtinus, e Foncebadón, nas ladeiras do Irago, preséntanse como posibles finais de etapa.

El itinerario

  • Km 0. Astorga (Todos os Servizos)

  • Debido á gran cantidade de confeitarías que hai en Astorga, que nos engatusan cos seus anuncios de mantecadas e hojaldrados, é moi difícil ou, máis ben imposible, abandonar a antiga cidade romana sen probar un só doce. Xa almorzados, dando as costas á fachada do Concello de Astorga, atravesamos a praza Maior para coarnos pola rúa Pío Gullón, situada á esquerda da praza. Tras cruzar García Prieto continuamos de fronte pola rúa de Postas e a rúa Santiago. Deixando ao carón o Palacio Episcopal pasamos xunto á catedral e tomamos cale Portaría – onde se atopa o albergue privado. Tras Portaría dobramos á dereita e avanzamos rectos preto de 400 metros pola rúa San Pedro. Cruzamos a rúa por un paso peonil e tiramos en dirección a Castrillo de Polvazares e Santa Colomba de Somoza pola rúa dos Mártires. Por un paseo paralelo á LLE-142 baixamos suavemente ata a altura de Valdeviejas , onde se atopa a ermida do Ecce Homo, construción do século XVIII que foi restaurada completamente en 2007. O ermitán madruga, sela e ademais facilita credenciais. A uns 150 metros á dereita da ermida, na estrada que conduce a Valdeviejas, hai un albergue de peregrinos inaugurado en 2010.

  • Km 2,6. Desvío a Valdeviejas (Albergue. Bar)

  • Deixamos atrás a ermida e salvamos a autovía A-6 (autovía do Noroeste que enlaza Madrid coa coruñesa Arteixo) por un paso elevado. Un andadero ao pé da LLE-142 espéranos para conducirnos ata Murias de Rechivaldo, poboación maragata á que entramos tras salvar a canle do río Xerga. A parroquial de San Esteban, do XVIII, queda a man dereita e atravesamos Murias por unha rúa lateral, onde está o mesón e o albergue privado.

  • Km 4,7. Murias de Rechivaldo (Albergues. Bares)

  • Abandonamos Murias de Rechivaldo por medio dunha pista de grava escoltada de matogueira e escobas. Unha longa recta de máis de dous quilómetros lévanos a cruzar a LLE-142 (Km 7,3), estrada que deixamos por un andadero pegado á LLE-CV-192. Preto de media hora despois arribamos, ascendendo de forma moi tendida, ao centro de Santa Catalina de Somoza. Tamén antigo pobo de arrieiros maragatos, de recias casas con portalóns de dobre folla sempre pintados dalgunha cor primaria. Varios albergues dotados de bar tamén permiten un pequeno descanso tras dúas horas de camiñada.

  • Km 9,3. Santa Catalina de Somoza (Albergues. Bares)

  • Atravesamos a poboación pola rúa Real e á saída recuperamos o andadero da LLE-CV-192 que, de novo nun ascenso case imperceptible, achéganos ata a poboación do Ganso. Entre medias, unha cruz de madeira colocada no verán de 2012 substituíu á cruz antiga, bastante deteriorada. No Ganso, tras un par de bares viramos á esquerda para pasar xunto a unha fonte e a igrexa de Santiago.

  • Km 13,4. O Ganso (Albergue. Bares. Tenda)

  • Tras O Ganso agárdanos o mesmo guión: a monotonía do andadero, que nalgúns tramos que están por chegar estréitase e obriga a camiñar sobre o asfalto, aínda que tamén se ensancha xunto a un piñeiral. Entre O Ganso e Rabanal do Camiño, na ponte de Pañote sobre o arroio das Reguerinas e xunto ás minas romanas da Fucarona, atópase a carpa da Asociación Gaudisse. Son unha asociación sen ánimo de lucro que loita contra o cancro infantil e recadan fondos cos donativos que deixan os peregrinos ao facerse facerse unha foto cunha aguia da familia Acceppiter. Pon o selo da Asociación e achegan información sobre a propia etapa. En fronte tamén habilitaron nunha área de sombra dous grandes bancos onde descansar. Deixaremos a man dereita o cruzamento a Rabanal Vello e Maluenga (Km 17,5) e, tras o río de Rabanal Vello, abandonamos a estrada para tomar unha senda que sobe entre un rebollar. Avanzamos pegados a un valo rematado de cruces feitas con paus, onde algúns peregrinos se deteñen a colocar a súa. A man esquerda atopábase o monumental carballo do peregrino, coñecido polo sobrenome de carballo de Fonso Pedredo. Un mito da ruta xacobea que foi derrubado polo vento en novembro de 2013 (Km 19).

    Tamén a man esquerda deixamos a ermida do Cristo da Beira Cruz, propiedade da Xunta Veciñal (Km 19,7). Deixamos a compañía da LLE-CV-192, que se funde aquí coa LLE-142, para entrar en Rabanal do Camiño. A novena etapa do Codex Calixtinus partía de León e finalizaba en Rabanal do Camiño. Desde Astorga median tan só 20,3 quilómetros e algúns peregrinos alongan a xornada cinco quilómetros e medio máis ata Foncebadón (Asegurarse antes, sobre todo no inverno, de que os albergues de Foncebadón estean abertos). Tanto os que fagan noite (ata catro albergues onde elixir) como os que prosigan atoparán en Rabanal varias pousadas que ofrecen comida tradicional e bos pucheros (Km 20,3).

  • Km 20,3. Rabanal do Camiño (Albergues. Bares. Tenda)

  • Superamos a rúa principal de Rabanal do Camiño para chegar xunto a un lavadoiro, onde tomamos unha pista entre os piornos – os ciclistas teñen a opción de seguir pola estrada LLE-142. Hai algúns tramos onde hai que empuxar a bici. Un quilómetro máis adiante cruzamos a estrada e seguimos polo camiño da esquerda. Chegamos xunto a unha fonte abrevadero (Km 22,3).

    Subimos un breve tramo ata a estrada LLE-142, boa atalaia para otear a silueta de Astorga e as terras da maragatería. Un camiño que progresa por encima da estrada déixanos 3,5 quilómetros máis adiante no centro de Foncebadón , pobo arruinado e asentado sobre o monte Irago. Resucitado grazas ao Camiño, conta cunha taberna, un restaurante, o bar- tenda-ultramarinos O Trasgu que ten un par de habitacións e varios albergues.

  • Km 25,9. Foncebadón (Albergues. Pensión. Bares. Tenda)

  • Las dificultades

    • Subida imperceptible entre Astorga e Rabanal do Camiño e máis esixente ata Foncebadón: Ascéndense 283 metros de altitude entre Astorga e Rabanal, unha subida moi tendida e case imperceptible. Desde Rabanal a Foncebadón son preto de 280 metros en 5,6 quilómetros, ascenso máis esixente.

    Observaciones

    • Os que queiran desviarse do Camiño para visitar a próxima localidade de Castrillo dos Polvazares (Conxunto Histórico Artístico e típico pobo maragato de rúas empedradas e casas de arrieiros), en lugar de entrar en Murias de Rechivaldo continúan pola beiravía da LLE-142 durante un par de quilómetros. Despois de visitar o pobo deben tomar unha pista, sinalizada, que desemboca no Camiño Francés xusto antes de entrar en Santa Catalina de Somoza.

    • O Trasgu de Foncebadón (tenda de ultramarinos-Bar-pensión) dispón de dúas habitacións con baño compartido ao prezo de 20 euros para unha persoa e 30 euros para dúas persoas. Ambas as habitacións poden ser simples ou dobres.

    Qué ver, qué hacer

    • MURIAS DE RECHIVALDO:
      É a típica poboación maragata. Foi un pobo de arrieiros, ocupación secular dos maragatos. Destaca a igrexa parroquial de San Esteban coa súa característica espadana, do século XVIII. O máis importante dela, pola súa relación xacobea, é un relevo da Virxe do Pilar acubillado nunha hornacina sobre o dintel da porta. Tamén hai unha estatua de San Roque Peregrino. Hai varios locais onde serven bocadillos e comidas. A dous quilómetros de Murias de Rechivaldo atópase Castrillo dos Polvazares, o núcleo máis representativo da maragatería. O pobo está en excelente estado de conservación, sobre todo a súa calzada. É típico e pantagruélico o cocido maragato.

    • SANTA CATALINA DE SOMOZA:
      A hospitalidade é unha constante na historia de Santa Catalina de Somoza. Do antigo hospital da Virxe das Candeas xa non quedan restos. Na igrexa parroquial de Santa María consérvase unha reliquia de San Blas, patrón do pobo, un dos santos máis presentes no Camiño pola súa vertente asistencial e sanitaria. Como en moitos outros pobos a rúa Real é a sirga peregrinal. A localidade ten varios albergues e bares.

    • O GANSO:
      No Ganso, que resucita cada verán polo paso dos peregrinos, aínda poden verse casas teitadas cubertas de pallas de centeo. Este tipo de cuberta que se remonta á prehistoria perdurou durante séculos e considerouse como o indicio do substrato celta de toda esta extensa zona. A igrexa parroquial esta dedicada a Santiago e no seu interior pódese contemplar unha bonita talla (século XVI) do Santo vestido de peregrino. No atrio da igrexa hai unha capela coñecida como do Cristo dos peregrinos. Como recolle o tomo dous das Peregrinacións a Santiago de Compostela, no Ganso houbo un hospital que foi doado aos cóengos de Astorga en 1142 e un mosteiro que pertencía ao de Aguilar de Campoo.

    • RABANAL DO CAMIÑO:
      Esta localidade de casaróns macizos de pedra serviu de avanzada aos Templarios de Ponferrada para protexer aos peregrinos ata a súa chegada ao Bierzo. Rabanal serviu tamén de pousada (casa do Catro Esquinas) a Felipe II na súa peregrinación a Santiago. Desde esta vila, segundo a lenda, Carlomagno e o seu fiel cabaleiro bretón Anseïs contemplaban Astorga e Sahagún. Durante a Idade Media existiron varios hospitais e igrexas. Os peregrinos paraban aquí a recobrar forzas e agrupábanse para sortear os cumes do perigoso monte Irago, onde asexaban os animais salvaxes e os bandidos. Antes de entrar no pobo atópase a ermida da Beira Cruz, construída en sillarejo e techada por tella árabe no século XVII ou XVIII. Xa na rúa Real pódese contemplar a capela de San José e o Hospital de San Gregorio. Na parte alta do pobo áchase a igrexa parroquial da Asunción, un dos poucos exemplos románicos que se poden atopar nesta zona. Rabanal do Camiño, localidade pertencente ao municipio de Santa Colomba de Somoza, ten catro albergues, unha tenda e varias pousadas onde se pode comer.

    • FONCEBADÓN:
      Unha cruz de madeira dá a benvida a Foncebadón, pobo arruinado e asentado sobre o monte Irago. No século X, Ramiro II de León convocou aquí un concilio e no XI, un ermitán do Bierzo chamado Gaucelmo construíu unha alberguería. O navarro Pascual Madoz relata no seu dicionario estatístico de mediados do XIX que Foncebadón tiña igrexa parroquial de Santa María Magdalena servida por un cura de ingreso e libre provisión. Neste enclave de pasteiros e casas derruidas, unha taberna, un restaurante, varios albergues e o paso incesante dos peregrinos encárganse de manter vivo o recordo do que foi un día Foncebadón.

    En imágenes

    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez
    • Ruben García Blázquez

    Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

    Los peregrinos opinan sobre la etapa 21: Etapa de Astorga a Foncebadón

    0 comentarios

    El Camino de SantiagoGuía práctica

    Información de Copyright e aviso legal

    Visita a nosa canle Eroski Consumer TV

    En EROSKI CONSUMER tomámonos moi en serio a privacidade dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

    Fundación EROSKI

    Validacións desta páxina

    • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
    • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
    • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
    • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto