Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Camiño do Norte > Etapa de Unquera a Llanes

Camiño do Norte

Etapa 17: Etapa de Unquera a Llanes

Os albergues

Información sobre a etapa 17: Etapa de Unquera a Llanes

Img perfil etapa 17 norte

En Pendueles xorde a alternativa de tomar o carreiro costeiro de longo percorrido GR-E-9 ou continuar por trázaa oficial, herdeira do Camiño Real pero abocada en parte ao piso da N-634

O itinerario

Tras un bo almorzo a base de gravatas bañadas en chocolate con leite comezamos cruzando a ponte sobre a ría de Tina Maior, onde o Deva dá as súas últimas rabexadas antes de renderse ao mar. Desta maneira entramos en Asturias. Ascéndese por un camiño que pasa xunto a unha capela de ánimas onde unha inscrición en bronce marca a distancia até Santiago: 427 quilómetros. O camiño leva a Colombres. En días sollíos, ou tras a tormenta, veremos brillar a fachada azul de a Quinta Guadalupe, unha mansión indiana que construíu o emigrante Iñigo Noriega e que alberga desde 1987 o Arquivo de Indianos. Colombres déixase polas rúas Pío Noriega e Francisco Sánchez e por un camiño imos cara á N-634. Agora comeza un perigoso tramo con bastante tráfico.Non hai outro remedio que avanzar pola beiravía da N-634 pasando o barrio do Peral e máis adiante A Franca, poboación tamén do concello de Ribadedeva. En a praia da Franca, á que se accede desde o p.k 286 da Nacional, o Cámping Praia da Franca conta con varias cabanas de madeira para aloxar peregrinos (ver observacións). O itinerario deixa a Nacional en dirección Tresgrandas e por un carretil de terra imos paralelos á vía do tren. Cruzamos unha ponte e seguimos de fronte en ascenso até reencontrarnos coa N-634 á altura do seu quilómetro 287. Ollo aquí pois ao cruzar a estrada, nunha curva xusto antes do PK-287 hai unha variante para ir até Pendueles por unha senda costeira e quitarnos quilómetros de estrada. Si optamos por ela debemos entrar por unha abertura na varanda da nacional, cruzar “con coidado” a vía do tren e tras saltar un valo de madeira camiñar até os cantiis onde se atopan os bufóns de Santiuste, desde alí continuar dirección oeste por un carreiro entre vexetación até a praia de Buelna onde hai opción de ir a devandito pobo e seguir por pistas de terra até Pendueles.Convén facer un alto nalgunha das seguintes localidades, xa sexa en Buelna ou Pendueles, porque unha vez no GR-E-9 non teremos posibilidade de comprar nada, sen desviarnos do trazado, até Andrín. Este longo percorrido tómase en Pendueles , e é unha alternativa ao itinerario oficial. Está sinalizada pola típica banda vermella e branca dos GR. O trazado oficial, con todo, continúa un par de quilómetros pola N-634 até Vidiago. Despois, por camiños paralelos á Nacional e pola propia estrada, visita Puertas de Vidiago e San Roque do Acebal para chegar a Llanes.Como dixemos propomos continuar polo GR-E-9. Este agradable camiño, polo que avanzaremos 15 quilómetros até Llanes , premiaranos nalgúns tramos cunhas boas vistas do mar. Teremos oportunidade de achegarnos a el tras o cámping, en a Praia de Vidiago. Máis adiante, pasados tres quilómetros e medio, un cartel indicaranos que estamos ante os Bufóns de Arenillas . Trátase de gretas ou chemineas abertas na costa, e conectadas con simas mariñas, polas que a auga salgada penetra a presión, formando chafarices de auga pulverizada que poden alcanzar máis de 20 metros de altura. Si reúnense as condicións poderemos admiralo.Hoxe, o patrimonio histórico está a facer un oco ao natural. O miradoiro de o río Purón é outro lugar sinalado. De aquí baixamos a unha ponte para cruzalo onde pode lerse a indicación 20 persoas máximo. En menos de dous quilómetros estamos en Andrín. A sinalización do GR continúa e viramos cara a un paseo peonil paralelo á estrada que sobe até o miradoiro da Praia de A Ballota. Desde aquí hai unhas bonitas vistas de Llanes e do illote de Castro, abaixo. Desde este punto o mellor é ignorar a estrada e coller un carreiro que a media ladeira conduce, tras unha gran volta, á ermida de o Cristo do Camiño. A vista que ofrece da aldea de Cue, Llanes e o Cantábrico é inmellorable.Desde a ermida baixamos até Llanes, antiga poboa de Aguilar que conserva trazos do seu pasado medieval. Aquí poderemos degustar a súa sidra autóctona e dar un paseo polo porto, onde emerxe a barreira de cubos pintados por Ibarrola. Esta poboación costeira tampouco ten refuxio municipal para peregrinos, así que non queda máis remedio que tentalo en albérguelos xuvenís, albergues privados, pensións ou hoteis.

As dificultades

  • Nacional 634 á saída de Colombres até A Franca:É un tramo perigoso que ten moita densidade de tráfico. Si vaise en grupo, camíñase en fila, nunca en paralelo. Á altura do quilómetro 287 o traxecto da etapa retorna á Nacional e continúa por ela a Buelna e Pendueles.
  • Polo demais unha etapa sen complicacións onde o único repecho reseñable atópase á de Andrin onde se ascende ao miradoiro da Boriza, queda a uns 200 metros da chaira, pero merece a pena achegarse a velo.

Observacións

  • Existe unha variante para ir desde un par de quilómetros despois da Franca até Pendueles por unha senda costeira e quitarnos quilómetros de estrada. Si optamos por ela debemos entrar por unha abertura na varanda da nacional, cruzar “con coidado” a vía do tren e tras saltar un valo de madeira camiñar até os cantiis onde se atopan os bufóns de Santiuste, desde alí continuar dirección oeste por un carreiro entre vexetación até a praia de Buelna onde hai opción de ir a devandito pobo e seguir por pistas de terra até Pendueles.
  • En toda a xornada atoparemos infinidade de aloxamentos turísticos e servizos de restauración. É bo lembrar que en época estival convén sempre reservar para non levar sorpresas.

Que ver, que facer

Xa documentado no ano 1032, Llanes funcionaba como núcleo administrativo de Aguilar, unha serie de comarcas asentada en torno ao torreón de Soberrrón que se situaba como atalaia no Picu Castiellu.A comezos do século XIII Llanes obtén o Foro de Independencia baixo o reinado de Alfonso IX e nesta época constrúe as murallas, o torreón e a igrexa de Santa María, esta última custeada pola achega monetaria dos habitantes llaniscos. Durante os séculos seguintes a pesca foi o revulsivo económico do a Vila grazas á importancia do seu porto e caladoiros, rico en especies como a balea, a pescada, sardiña, congro, etc. No XIX Llanes enfrontouse á guerra e a ocupación dos franceses, situación que máis tarde obrigou a moitos llaniscos a emigrar a América, dado o declive das actividades pesqueiras. O diñeiro destes llaniscos que regresaron con fortuna desde o outro lado do Atlántico foi vital para a Vila, xa que pagaron escolas, hospitais, fontes, iluminación pública e demais infraestruturas.

  • A muralla llanisca: levantada no século XIII, tras a concesión do Foro de Independencia, e derrubada en 1870 para ampliar a Vila. Na súa orixe tiña catro portas, máis de 800 metros de perímetro e unha anchura media de metro e medio. Hoxe, o mellor sitio para vela é a praia do Sablón. Tamén pode observarse no pavimento da Praza de Santa Ana onde se atopaba a porta de San Nicolás.
  • O Torreón: hoxe sede da Oficina de Turismo, é tamén do século XIII e utilizouse como defensa e posteriormente como cárcere. Declarado Monumento Nacional desde 1876.Basílica de Santa María: templo de estilo gótico iniciado en 1240 e inaugurado en 1480. No interior tres naves techadas con bóvedas de crucería apóianse sobre arquerías oxival. O retablo maior, xa restaurado, data do XVI e é unha boa mostra de escultura e pintura do primeiro renacemento. A Basílica é propiedade do pobo e non do clero, xa que foron os llaniscos quen custearon a súa construción.
  • Capela de Santa Ana: cada 26 de xullo, festividade desta santa, os mariñeiros honran á súa patroa cunha procesión en barco. A capela é do século XV.
  • Cubos da Memoria: obra do pintor e escultor bilbaíno, Agustín Ibarrola. O artista comezou en 2001 a traballar sobre o dique do porto pesqueiro de Llanes e segundo as súas propias palabras constitúe “o maior reto ao que me enfrontei, convertendo o dique do porto llanisco nunha xigantesca escultura policromada de infinitos escorzos”.

En imaxes

  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os peregrinos opinan sobre a etapa 17 Etapa de Unquera a Llanes

0 comentarios