Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Camiño do Norte > Etapa de Pobeña a Castro Urdiales

Camiño do Norte

Etapa 10: Etapa de Pobeña a Castro Urdiales

Información sobre a etapa 10: Etapa de Pobeña a Castro Urdiales

Á saída de Pobeña, una lingua pavimentada, en equilibrio sobre o cantil, aséntase sobre o trazado dun antigo tren mineiro. Una bela estampa paira despedir Euskadi e caer nos brazos de Cantabria. O municipio de Castro Urdiales é ben extenso e accédese aos seus dominios por Ontón, onde os peregrinos máis impacientes quererán liquidar a etapa pola N-634. Outros, que buscan o goce no propio Camiño, subirán cara a Baltezana paira coroar despois o alto da Helguera. Máis abaixo descubrirán, lustroso, o val do río Mioño, cunha infinidade de barrios pertencentes a Otañes e Santullán, baixo a sombra da súa canteira e o pico A Cruz. Alén do río Suma atópase Sámano, que ao parecer xa contaba con hospital de peregrinos en 1714. Ao fin, a bucólica Castro Urdiales, Flaviobriga en tempos do Imperio, loce de praia, porto, centro histórico, monumentos e una rica gastronomía.

O itinerario

  • Km 0. Pobeña(Albergue en tempada. Apartamentos Rurais. Bar)

Retornamos até as escaleiras que deixamos onte á entrada de Pobeña. Preto de cen chanzos, ou máis, soben até o percorrido de o antigo ferrocarril mineiro, hoxe paseo de Itsaslur e Camiño de Santiago, que conducía o ferro até o cargadero situado na Area e que posteriormente partía cara a Europa, principalmente a Gran Bretaña. Os días nebulosos aínda poden recrear a atmosfera de tal actividade e achegar de novo os ecos do esforzo e o renxer de vagóns. A preto de madeira protéxenos do cantil e, sobre nós, helechos, aliagas e eucaliptos dispersos tapizan A Barra. Una bifurcación temperá envía aos bicigrinos cara á esquerda (debido a un tramo de escaleiras posterior) e aos camiñantes pola dereita. Ao chegar a un merendero, a liña de costa se esparce e podemos atisbar xa a vila de Castro Urdiales. Despois pasaremos xunto a varios paneis informativos sobre a extracción de algas e a xeoloxía do lugar.Pasamos un aparcadoiro e chegamos a unha pista que seguimos a man dereita cara a O Hoyo. Rodeado de saúco negro, o barrio queda a man esquerda do Camiño (Km 3,3) .Uns 650 metros despois entramos xa en Cantabria, que nos acollerá durante a próxima semana. Nesta provincia a sinalización oficial é máis escasa e deberemos atender sobre todo ás frechas, que nalgúns puntos tamén brillan pola súa ausencia. Atravesamos pronto o apontoado túnel do Piquillo e continuamos até o tremendo viaduto da A-8. Tras el tomamos o camiño que descende á nosa dereita. Nada máis cruzar o río Sabiote viramos á esquerda paira entrar en Ontón, localidade do municipio de Castro Urdiales.

  • Km 6,1. Ontón(Albergue de peregrinos)

Visitamos o núcleo principal, (arriba na estrada atópase o albergue de peregrinos “o teu camiño”) e finalmente subimos por unhas escaleiras até a N634, á altura do p.k 138. Neste punto hai que escoller entre continuar pola beiravía da N-634 até Saltacaballo e Mioño, onde é posible coller una senda que nos achegará até Castro Urdiales, ou tomar o Camiño de Santiago oficial que se dirixe pola CA-523 cara a Baltezana e Otañes. A opción pola N-634 é moito máis curta, 10 quilómetros até o albergue de Castro Urdiales fronte aos 17,2 quilómetros do trazado oficial, que describimos na guía.Subimos por a CA523, que salva o río Sabiote, e a escasos metros deixamos o asfalto pola dereita paira achegarnos até as primeiras casas de Baltezana. O itinerario pasa xunto a a urbanización O Manzanal e retoma a estrada tras unha casa alaranxada.

  • Km 7,5. Baltezana(Bares)

Dispomos dun par de bares, o segundo deles, tras a marquesiña, pecha os luns. Antes de abandonar a poboación volvemos deixar a estrada pola dereita e baixamos até o río, onde una pista recondúcenos até a CA523, que seguimos á dereita, en ascenso. Liquidada a primeira curva internámonos por un camiño entre eucaliptos que nace na beiravía esquerda. Aforra un treito de estrada á conta de castigarnos con unha rampla considerableRecoméndase aos bicigrinos que continúen pola estrada!. Fatigados, regresamos á estrada até coroar o porto da Helguera.

  • Km 10. Alto da Helguera

Desde o alto baixamos pola estrada, que segue levemente á dereita, cara a o val de Otañes ou do río Mioño. Territorio dos prerromanos Autrigones e que, como gran parte de toda esta cornixa cantábrica, pasou de man en man polos reinos de Asturias, Navarra e Castela. Deixamos o asfalto dous quilómetros despois paira coller a Vía Verde de CastroTraslaviña (Km 11,8). Á nosa esquerda, á beira de o río Mioño, se esparce Otañes en múltiples barrios. Integrado no municipio de Castro Urdiales, á parte da súa prezada torre de mediados do século XV, merece destacar que neste termo atopouse un miliario romano do século I da vía que enlazaba Castro Urdiales (Flaviobriga) coa palentina Herrera de Pisuerga (Pisoraca). Despois dunha área de descanso pasamos xunto a a estación de Otañes e máis adiante por o barrio dos Currais.

  • Km 13,8. Barrio de Los Corrales

A panorámica á nosa esquerda detense en o pico A Cruz e a pena calcaria de Santullán, espida e carcomida pola canteira. A Vía Verde continúa até a entrada de Santullán, onde viramos a man esquerda paira subir até a CA-250 e a igrexa de San Julián. Ao pé da estrada hai un par de bares e una panadaría.

  • Km 15,4. Santullán(Bares, panadaría, albergue de peregrinos)

Cruzamos a estrada e continuamos arrimados ao templo por unha rúa paralela. Esta salgue brevemente á CA-522 paira enlazar cunha pista pavimentada que circula a escasa distancia da A-8. Hai que prestar atención porque nunha das bifurcaciones desviámonos á esquerda até cruzar o río Suma . O itinerario sobe posteriormente a Sámano, lugar onde As Peregrinacións Xacobeas de Luciano Huidobro citan que xa houbo un importante hospital de peregrinos en 1714. Seguimos a estrada pola dereita até a igrexa de San Nicolás – aquí tamén hai un bar – e tras bordear a ábsida continuamos á dereita atendendo a un sinal oficial.

  • Km 17,5. Sámano(Bar)

Posteriormente entramos en o barrio de Llantada e tras cruzar de novo o curso de auga viramos 90 graos á esquerda atravesando o resto da urbanización, que foron cambiando a fisionomía de todas estas poboacións. Chegamos a unha estrada de máis entidade, a CA-520, e seguímola pola dereita até a entrada de Castro Urdiales. Despois de pasar baixo a A-8 veñen varias rotondas e tomamos cale Paraíso até unha gasolineira, tras a cal viramos á esquerda en dirección ao Centro Urbano e a PraiaAquí escasea a sinalización!. Hai que cruzar o río Brazomar e continuar recto polo paseo Ocharan Mazas, en ningún caso seguir a canle.O paseo desemboca noutro paralelo á praia, onde seguiremos as marcas de cor laranxa. Sen perda avanzamos de fronte até o porto deportivo e pesqueiro, xunto á postal marítima formada pola formidable igrexa de Santa María da Asunción, con aires de catedral e o expoñente gótico máis importante de Cantabria; o castelo medieval onde se aloxa o faro e a ermida de Santa Ana, cimentada sobre a roca e ligada ao castelo por a ponte Vella, gótico dun só arco.

  • Km 22. Castro UrdialesCentro(Todos os servizos)

O albergue atópase a uns vinte minutos. Desde o porto hai que virar á esquerda paira coller a rúa Santander e continuar de fronte por Silvestre Ochoa, que nos levará até a praza de touros. Na rúa Subida a Campijo, xunto ao coso, atópase o albergue de peregrinos (Km 23,5) .

  • Km 23,5. Castro Urdiales – Albergue

 

As dificultades

  • Porto da Helguera: Na variante oficial sálvanse 240 metros de desnivel entre Ontón e o alto da Helguera. O ascenso faise en gran medida pola estrada e só un tramo por camiño merece especial atención debido ao forte desnivel.
  • Senda entre Mioño e Castro Urdiales: Nos últimos anos, aqueles que acurtan a etapa pola N-634 toman una senda sinalizada desde Mioño á entrada de Castro Urdiales.

Observacións

Practicamente todos os peregrinos toman una alternativa en Onton que os leva até Mioño e de alí até Castro Urdiales. Esta alternativa aforra uns 7 quilómetros de camiño, aínda que hai que ter precaución desde Onton a Mioño pois transcorre pola beiravía dunha estrada nacional.

Desde Onton tomariamos a N-634 a man dereita e continuaremos pola súa beiravía con precaución até Mioño, á metade máis ou menos deste percorrido temos un bar restaurante. Una vez en Mioño xusto antes da igrexa abandonamos a nacional paira tomar una rúa á esquerda, esta sinalizado con frechas amarelas, ao final desta rúa viraremos á dereita e pasado o restaurante “o túnel” seguiremos recto paira penetrarnos nun túnel que nos levase até a entrada de Castro Urdiales.

O albergue de peregrinos de Castro Urdiales atópase pechado temporalmente e ademais queda afastado do centro. Recoméndase chamar con antelación paira coñecer si está aberto xa ou si ten dispoñibilidade, ou ben reservar aloxamento privado no pobo.

Que ver, que facer

  • Castro Urdiales é un antigo pobo de pescadores que conta con espléndidos edificios e belos paseos.
    • Igrexa de Santa María. É o monumento gótico cuxa construción data do século XIII. Trátase dun edificio de planta basilical ao que se accede por unha escalinata flanqueada por dúas torres. Consta de tres naves, das cales a central ten una altura dobre respecto das laterais. A ábsida está rodeado por unha girola con tres capelas radiais de planta poligonal, separadas por tramos rectos. Nun destes tramos abriuse en 1612 una capela de planta cadrada.
    • O castelo faro. Situado xunto á Igrexa de Santa María, é un dos poucos castelos que se conservaron en Cantabria. Esta fortaleza constituía o principal lugar defensivo da vila. A súa estrutura ten forma pentagonal con fortes cubos angulares. É de mampostería e a súa construción crese similar á da Igrexa.
    • Ponte Medieval e ermida de Santa Ana. Forman xunto á igrexa e o castelo o conxunto monumental de Castro Urdiales. Ambos son restos dun conxunto máis amplo que tivo que ser modificado debido ás obras de construción do rompeolas. Na ponte, na cara externa do parapeto norte, obsérvase un sillar de arenisca no que se poden ler as letras …MC… e os números …617…, que poden corresponder a algunha data de reconstrución. A ermida é de planta rectangular e aberta ao exterior a través dun pórtico adintelado sostido por alicerces de sección cadrada. O tellado descansa sobre armadura de madeira.
    • Concello. Edificio do século XVI no que se efectuaron posteriores modificacións nos séculos XVII, XIX e XX. É de sillería e destacan o balcón corrido e a torre do reloxo do século XIX.

En imaxes

  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez
  • Ruben García Blázquez

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Os peregrinos opinan sobre a etapa 10 Etapa de Pobeña a Castro Urdiales

0 comentarios