Imprimir Al pinchar en el icono de la impresora se abrirá el controlador de impresión de tu navegador, donde podrás seleccionar si lanzarlo a tu impresora o guardarlo como PDF

Camiño de San Salvador

Etapa 1: Etapa de León a La Robla

Los albergues

Información sobre la etapa 1: Etapa de León a La Robla

Ante o hospital de peregrinos de San Marcos, os peregrinos máis ousados viraban rumbo norte en pos da Sancta Ovetensis, que encandeaba mesmo ao máis pagán polas súas asombrosas reliquias. Nin a crúa montaña central leonesa, nin os angostos vales asturianos apartábanlles da súa empresa, aínda que moitos tiveron que perecer nas soidades das Forcadas e do mítico porto de Pajares. Como na antigüidade, a primeira xornada non se separa nadiña de nada do río Bernesga, deixando atrás León e penetrando no municipio de Sariegos por Carbajal da Legua. Belas manchas de matogueira mediterránea expándense máis adiante ata o despoblado de Villalbura e Cabanillas, sinxela poboación do municipio de Cadros que presta acollida no seu albergue. O itinerario coquetea a partir de aquí sobre o río leonés, avanzando a media ladeira entre aciñeiras e pasando xunto a La Seca antes de presentarse en Cascantes. A ermida de Celada, ensombrecida baixo a descomunal central térmica, xa dá paso a La Robla, onde os aguerridos viaxeiros agardarán o primeiro contacto coa montaña.

El itinerario

O itinerario:

Introdución:

Como relata Luciano Huidobro nas Peregrinacións Xacobeas: “Chegados á Cruz de San Marcos, os peregrinos deliberaban sobre cal camiño debían seguir. Os máis intrépidos e devotos optaban polo de Oviedo”. En efecto, como narran as crónicas e as chansons dos peregrinos medievais, non tivo que ser empresa fácil atravesar a montaña central leonesa e os angostos vales asturianos en pos das reliquias custodiadas na Camara Santa de Oviedo. O historiador Juan Uría considera nas Peregrinacións a Santiago de Compostela que “a peregrinación a Oviedo áchase enlazada coa Compostelá no último terzo do século XI”. Ademais recalca que “aínda se dicía a principios do século XIX: Quen vai a Santiago e non ao Salvador, serve ao criado e deixa ao Señor”. Un refrán que xa foi citado na Nouvelle Guide, impresa en París en 1583. Así pois, o humilde hospital de peregrinos do século XII a beiras do Bernesga, reedificado ao grande grazas a unha doazón de Fernando o Católico e actualmente Parador Nacional, representa o punto de inicio do Camiño de San Salvador.

O itinerario:

  • Km 0. León (Todos os servizos)

  • Á beira do Parador de San Marcos sitúase a mouteira que reza: ‘Camiño de San Salvador. León-Oviedo. Catro Vales’. Catro Vales é unha Asociación sen ánimo de lucro, integrada por 26 municipios leoneses, que se encargou de sinalizar con balizas e paneis informativos o tramo leonés deste itinerario xacobeo. O pintor de frechas amarelas de todo o itinerario entre León e Oviedo e pai moderno deste Camiño é José Antonio Cuñarro Exposito, máis coñecido por ‘Ender’ .

    Avanzamos así pola avenida dos Peregrinos, deixando a man dereita a Delegación Territorial. Sempre de fronte pasamos a glorieta Martín Sarabia, que identificamos o avión T-6 que a preside (ver apartado observacións). Xunto ao río Bernesga e o seu paseo (a man esquerda do itinerario) percorremos o barrio de Eras de Renova. Pasando o I.E.S Eras de Renova e as urbanizacións Santa Engracia e a Veiga de Eras chegamos á rotonda que pon fin á avenida, onde viramos a man dereita pola rúa Unicef (Km 2,8).

    Esta urbanización de alto standing conduce directamente á estrada de Carbajal. Seguímola cara á esquerda e pasamos primeiro xunto ao complexo San Cayetano antes de pasar o municipio de León (Km 4,8) . Entramos así no de Sariegos , ao que pertence Carbajal da Legua. Atravesar esta localidade é unha desmesura e, chegados ao Bar Central, sede da Asociación Camiño de Santiago Ruta de San Salvador, temos a oportunidade de recoller uns obsequios, selar a credencial e, mesmo, adquirila.

  • Km 6,8. Carbajal da Legua (Todos os servizos)

  • Atención! Nas inmediacións do bar hai un par de tendas onde convén comprar algúns víveres, xa que ata Cascantes, quilómetro 21,9 de etapa, non hai ningún servizo. Quen vaia a pasar a noite no albergue de Cabanillas tamén debe telo en conta para comprar tamén cea e almorzo. Á saída de Carbajal topámonos cunha máis que curiosa escultura, realizada en homenaxe aos peregrinos desta ruta xacobea. Sucédelle unha ampla pista de terra que pon fin ao tramo urbano desta xornada (Km 7,9) .

    Superamos uns 90 metros de desnivel no primeiro envite e, ao comezar o descenso (Km 9,8) , sempre nos meses de máis calor, toparémonos, seguramente, cun exército de mosquitos que campa ás súas anchas pondo ovos nos brotes e xemas do nutrido robledal. A pesar de todo é un tramo precioso. Ademais de carballos, carrascas, torviscos e xaras encabezan unha selecta representación do monte mediterráneo. A senda estréitase nalgúns tramos, creando túneles entre os arbustos. Noutros, a senda toma aire e permite apreciar o val e o bosque galería do río Bernesga. Chégase así ao despoblado de Villalbura (fonte a man esquerda, a 30 mt do Camiño).

  • Km 12,9. Despoblado de Villalbura (Fonte. Botiquín. Libro de firmas)

  • Outrora orgullosa poboación, sementada de vides e cereal, hoxe tan só posúe unha caixa de correos que atesoura un libro de firmas, tiritas, betadine e demais provisións sanitarias. Ollo!, nunha curva, uns 150 metros máis adiante, deixamos a pista pola dereita e ascendemos por unha trocha en forte desnivel. Ben merece o esforzo, que nos obsequia con outra luxosa panorámica da veiga do Bernesga. Alcanzamos un collado (Km 13,9) e descendemos por pista.

    Medio quilómetro máis adiante existe a posibilidade de tomar un atallo, pero non o collemos para pasar xunto unha área de descanso con fonte (Km 14,7) . De todos os xeitos, un pouco máis adiante, na paraxe de San Pelayo, onde houbo un antigo cenobio, temos outro lugar de descanso, tamén con libro de firmas e outra fonte (Km 15,6) . De Cabanillas, xa á vista, só sepárannos 20 minutos. Durante o curto traxecto unicamente deberemos atender a un cambio de dirección, ben sinalizado, que tomaremos cara á esquerda.

  • Km 17,4. Cabanillas (Albergue)

  • Arribamos a esta pequena poboación do municipio de Cadros pola rúa Real. En breve pasamos xunto á capela do Santo Cristo, en sobrio ladrillo. É a sede da confraría local do Bendito Cristo da Beira Cruz, con máis de 4 séculos de acollida e hospitalidade ao peregrino ás súas costas. Ao chegar á fonte vemos o desvío ao albergue de peregrinos, que se atopa tan só a 100 metros a man dereita. O Camiño, por contra, avanza de fronte e xira 90º á dereita nada máis pasar a canle do arroio de Cabanillas. Os nosos pasos aproxímanse de novo aos do río Bernesga, cuxo canle dominamos desde a senda que percorre a ladeira. Un panel de ‘Catro Vales’ engade información sobre as aciñeiras e o sotobosque do Bernesga (Km 18,8) . Oitocentos metros máis adiante chegamos á ponte que permite pasar ao núcleo de La Seca, con bar , aínda que o Camiño de San Salvador non cruza a canle senón que progresa de fronte.

  • Km 19,6. Ponte de acceso a La Seca (Bar a 400 mt do Camiño)

  • Así, coa panorámica de La Seca alén do río, a senda serpentea a media ladeira superando varios tobogáns. No val, tras as aciñeiras, aparecerán uns chopos que nos darán sombra ata cruzar a LLE-4514. Entramos en Cascantes pola estrada de acceso, tamén rúa Real. Esta localidade do municipio de Cadros ten unha señora fonte de tres caños, do 2014, da que adoita manar a auga a gallarón. Tamén unha sinxela igrexa do século XVIII, advocada a San Pedro. No bar podemos selar a credencial.

  • Km 21,9. Cascantes (Bar)

  • Despedimos Cascantes coa presenza, cada vez máis próxima, da central térmica de La Robla. Da estrada de acceso desembocamos na LLE-4514, que deixamos pola esquerda antes do p.k 14. Un camiño achéganos en breve ata a ermida de Celada, que parece xurdir ao abrigo da descomunal central térmica que a ensombrece. Mantén algún elemento do século XIV, como un arco gótico, datando o resto dos séculos XVII e XVIII. O interior alberga unha talla románica policromada da Virxe das Neves/, patroa de La Robla.

  • Km 25. Ermida de Celada

  • Na porta de acceso ao recinto colocouse en 2014 a man do peregrino, que reza: “Coloca a túa man sobre a miña e que a bondade e amor que alberga no teu interior impregne este lugar”. En breve superamos por baixo a N-630 e máis adiante accedemos a unha ponte elevada sobre as vías, que morre na rúa Ramón e Cajal de La Robla (Km 26) . Xa non hai perda, hai que continuar sempre de fronte, polas rúas Ramón e Cajal e Maior, ata o final desta localidade leonesa. O albergue sitúase xunto ao parque da Huerga.

  • Km 27. La Robla (Todos os servizos)

  • Las dificultades

    • Quilometraxe respectable e perfil ‘rompepiernas’ entre Carbajal e Cabanillas:
      Aquelas persoas que desexen ir de menos a máis, afinando a forma física segundo pasen as xornadas, poden facer unha primeira etapa de 17,4 quilómetros ata Cabanillas, pequena localidade con albergue. Esta opción tamén é válida para aqueles peregrinos que saian tarde de León. En canto ao perfil, este non esixe grandes esforzos, aínda que o tramo de 10,6 quilómetros entre a saída de Carbajal e Cabanillas é un sobe baixa constante, con algún repecho de certa dureza.

    Observaciones

    • En León podemos conseguir a credencial do Camiño de San Salvador, deseñada en exclusiva para esta ruta de peregrinación, no albergue Fundación Ademar, no albergue das Carbajalas e na Oficina municipal de Información e Turismo. Tamén se pode adquirir no bar Central de Carbajal da Legua, sede da Asociación Camiño de Santiago Ruta de San Salvador. Recalcar que a credencial oficial do peregrino tamén é completamente válida!.

    • Cabanillas carece de servizos, así que aqueles peregrinos que pasen a noite na localidade deben comprar a cea e o almorzo en León ou en Carbajal da Legua.

    Qué ver, qué hacer

    • LEÓN:

      Tivo a súa orixe no asentamento definitivo da lexión romana VII Gemina cara ao ano 74 da nosa era. Foi unha importante cidade romana que no ano 712 foi conquistada polos árabes e permaneceu baixo o dominio musulmán ata o 853, ano en que Ordoño I recuperouna, repoboou e incorporou ao Reino de Asturias. Baixo o reinado de Ordoño II, León proclamouse capital do seu propio reino e cos anos chegou a aglutinar o que hoxe é Galicia, parte de Portugal, Asturias, Cantabria e gran parte de Castela e León.

      • As súas xoias arquitectónicas son innumerables: a catedral de Santa María (s. XII-XIII), coñecida tamén polo sobrenome latino de Pulchra Leonina, é de estilo gótico e comezou a construírse cara ao ano 1205. Está inspirada na catedral francesa de Reims e o seu interior é grandioso, cheo de harmonía gótica e as súas vidreiras cobren unha superficie de 1.800 metros cadrados. A fachada principal, a que mira a occidente, obsequia ao visitante con tripla portada, rosetón e dúas torres: a das Campás e a do Reloxo. Máis información na web oficial http://www.catedraldeleon.org/

      • Tamén destacan a Real Basílica de San Isidoro, un dos grandes tesouros do románico español que se compón da propia igrexa, o Panteón Real e un museo. O Panteón foi construído en 1063 e a igrexa, que substituíu á anterior mozárabe, consagrouse en 1149. http://www.sanisidorodeleon.com//. O Hostal de San Marcos é un edificio plateresco belísimo. A súa orixe como hospital de peregrinos remóntase ao século XII pero o edificio actual construíuse entre os séculos XVI e XVIII. De fachada plateresca (estilo moi ornamental propio do Renacemento español), o hostal de San Marcos é hoxe Parador de Turismo e alberga o Museo de León.

      • De épocas moito máis posteriores atopamos casa Botíns de Gaudí . Xunto ao edificio modernista hai unha escultura do arquitecto catalán contemplando a súa obra. A amantes da arte contemporáneo atoparán o seu espazo no MUSAC, na Avenida dos Reis Leoneses, 24 (xunto á saída do Camiño cara a La Robla). Na actualidade alberga máis de 1.650 obras de case 400 artistas castelán e leoneses, nacionais e internacionais.

      • Abandonar a capital sen visitar e degustar os caldos e tapas do Barrio Húmido non ten perdón. Está comprendido entre as rúas Ancha (que enlaza o centro coa catedral), da Rúa, Badillo e As Cercas, con enclaves tan pintorescos como o da praza de SanMartín . Asucado de bares e tabernas, cada un deles especializado nunha ou varias tapas que serven gratis con cada consumición.

      • Web Oficial de Turismo de León

    Los monumentos

    Perfil de la etapa 1: Etapa de León a La Robla del Camiño de San Salvador