Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viajes > Camino de Santiago > Historia > Quen foi Santiago?

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Historia

Quen foi Santiago?

O Camiño é o fin, e a terra, polvorienta e de asfalto, é o medio de transitar por el. O Finis Terrae romano e anteriormente celta é o destino de miles de persoas durante estes anos de comezo do milenio. Parece ser que antes da aparición do corpo do apóstolo Santiago xa se ía a Finis Terrae, e alí miles de homes sentiron aquel "relixioso horror" ao ver apagarse o sol nas augas do océano.

O rexurdimento peregrinal, sobre todo desde o Ano Xacobeo -1993- é un feito que os estudiosos sociais terán que analizar. A mestura de reto deportivo con
relixiosidade
, con procura do auténtico e dun mesmo, todo iso escoltado por estilos románicos e góticos, entre cabaleiros templarios e monxes benedictinos, entre
haxas e trigos, entre castiñeiros e carballos, entre lendas e milagres fan do Camiño de Santiago unha experiencia singular. A mercadotecnia das diferentes Comunidades
Autónomas fixo o resto. Para moitos o percorrido do Camiño de Santiago convértese en peregrinaxe cando se atopan coas raíces relixiosas e históricas de
Europa, cando renovan un camiño de transformación interior, e cando camiñan ao ritmo doutros séculos.

Desde o descubrimento da tumba do Apóstolo Santiago en Compostela, no século IX, o Camiño de Santiago converteuse na máis importante ruta de peregrinación de
a Europa medieval. O paso dos innumerables peregrinos que, movidos pola súa fe, dirixíanse a Compostela desde todos os países europeos, serviu como punto de partida
de todo un desenvolvemento artístico, social e económico que deixou as súas pegadas ao longo de todo o Camiño de Santiago.

O centro da tradición xacobea é a crenza de que o corpo de Santiago está enterrado no sepulcro de Compostela. Corría o ano 813 despois de Cristo cando
o bispo de Iria Flavia, Teodomiro, avisado polo eremita Pelayo da existencia dunhas luces misteriosas, informou o rei asturiano Alfonso II do descubrimento
milagroso dunha tumba que contiña os restos mortais do apóstolo Santiago. Segundo a lenda, os discípulos de Santiago no ano 42 roubaron o corpo de Palestina,
onde lle decapitaron, e embarcáronlle nunha nave que cunha tripulación anxelical chegou a Iria, na confluencia do Sar e o Ulla (actualmente a ría de Arousa).
En canto atracaron, o corpo do apóstolo foi levado polo aire 12 millas ata o lugar onde hoxe se lle venera. Na catedral de Santiago consérvase a roca onde
din que foi atada a barca que trouxo o cadáver do santo. Coa “aparición” do corpo do apóstolo iniciouse o que hoxe coñecemos como a ruta compostelá:
“O camiño das estrelas”.

Hai varios Santiagos no Novo Testamento, por iso é preciso identificar ben ao noso Santiago, ao que se lle engade o apelativo: “Santiago, o Fillo de Zebedeo ou
o Maior”. Era o irmán maior de Juan, o Apóstolo, e orixinarios de Betsaida habitaban na próxima Cafarnaún, traballando no negocio familiar de pesca nas
ribeiras do Lago de Genesaret; pertencían, pois, a unha familia de modestos propietarios co seu pai Zebedeo.

Estaban asociados con outra parella de irmáns, Pedro e Andrés, na industria da pesca do lago para cuxo traballo contaban con empregados ocasionais. Deste círculo
de pescadores, Jesús levou o seu catro primeiros discípulos: Pedro e o seu irmán Andrés, Santiago e o seu irmán Juan. Santiago, pois, gozaba de especial confianza e relación
con Jesús, como un dos discípulos básicos, destacándose con Pedro e Juan do resto dos discípulos, obtendo o posto de testemuña privilexiada nos momentos máis
importantes. O mesmo Jesús alcumou a Santiago e a Juan co sobrenome de “fillos do trono” seguramente polo seu arroxo e decisión. Santiago aparece como unha persoa
apaixonada, capaz de polo todo en xogo; un home que arrasa polo seu pulo e que non se para a botar cálculos e medir consecuencias. Unha vez morto Jesús, Santiago
forma parte do grupo inicial da Igrexa Primitiva de Xerusalén. Herodes Antipas I escólleo, igual que a Pedro, como figuras representativas para dar un escarmento
á comunidade cristiá e contentar aos xudeus. E así termina Santiago: Herodes faino decapitar coa espada alá polos anos 41-44, converténdose no primeiro
apóstolo en verter o seu sangue por Xesucristo.

El Camino de SantiagoGuía práctica

Información de Copyright e aviso legal

Visita a nosa canle Eroski Consumer TV

En EROSKI CONSUMER tomámonos moi en serio a privacidade dos teus datos, aviso legal. © Fundación EROSKI

Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto