Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viajes > Camino de Santiago > Historia > Albor, esplendor e decadencia da peregrinación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Historia

Albor, esplendor e decadencia da peregrinación

O rei Alfonso II manda edificar sobre o sepulcro unha sinxela igrexa e comezan a chegar visitantes á tumba do Apóstolo. No ano 844,outro fenómeno sobrenatural daría a definitiva lombeirada á figura de Santiago como encarnación da Reconquista. O 23 de maio en Clavijo, preto de Logroño,o rei Ramiro I de Asturias enfróntase ás tropas musulmás de Abderramán II en clara desvantaxe numérica.

En pleno fragor da batalla, o apóstolo Santiago aparece espada en man a lombos do seu famoso cabalo branco atacando aos infieis. Os cristiáns vencen contra
prognóstico e o mito xacobeo traspasa definitivamente os Pireneos. Nace o apelativo de Santiago Matamoros. No século X a peregrinación a Compostela é un feito
consolidado na cristiandade. É a época do camiño da costa, máis seguro que os do interior, expostos a correríalas árabes. Será a partir do ano 1000 cando
popularícense as peregrinacións a Santiago, como antes fixéseno os romeiros con Roma ou os palmeiros con Xerusalén. Os monarcas comprenderon que manter o
Camiño libre e expedito era asegurarse unha vía de vital importancia económica, comercial e militar para controlar o seu territorio. Dous son os reis que máis apoiarán
a ruta xacobea: o navarro Sancho III o Maior e o castelán Alfonso VIN. O Camiño dótase dunha serie de infraestruturas (calzadas e pontes) e de lugares
asistenciais para o peregrino. Fundamentais neste campo foron as ordes relixiosas hospitalarias, entre as que destaca a de Cluny.

A primeira eclosión nas peregrinacións a Santiago prodúcese nos séculos XI e XII, coincidindo co esplendor da arte románico. En 1122 o Papa Calixto II
proclama Ano Santo Xacobeo aquel en o que o 25 de xullo coincida en domingo. Multitudes de xentes comezan a chegar de todas partes de Europa dando un toque
cosmopolita ás cidades polas que pasa o itinerario. O Camiño Francés é o máis utilizado e por Roncesvalles constátanse miles e miles de peregrinos en
estes anos, máis tarde coa conquista de Zaragoza habilitaríase o ramal de Somport a Ponte A Raíña. As antigas calzadas romanas de Bordeus a Astorga,
pasando por Vitoria e Briviesca, e de Astorga a Iria Flavia serven de base á ruta xacobea e xorden gran cantidade de burgos e cidades que acollen unha nova
clase urbana de artesáns e comerciantes, a maioría francos.

A partir do século XIV o Camiño entra en declive, a peste negra ha decimado a poboación europea, a cristiandade comeza a dividirse (os protestantes
consideraban as peregrinacións como actos populacheros), o mundo ensánchase e os monarcas dedican os seus esforzos a conquistar novos mundos. Nos séculos
XVII e XVIII mellóranse as comunicacións e o Camiño recobra parte do prestixio e recibe peregrinos ilustres, con todo no XIX os librepensadores, os
descubrimentos científicos, a revolución industrial e o desenvolvemento urbano non levan ben cun modo de vida con reminiscencias medievais. Foi tan aguda
a crise que en 1884 o papa León XIII tivo que declarar verdadeiros os restos do Apóstolo reaparecidos nunhas escavacións (escondéronse no século
XVI ante as ameazas das incursións inglesas comandadas polo pirata Francis Drake). Hoxe en día a peregrinación a Santiago parece recobrar o esplendor
de outrora, e en 1985 a UNESCO declarou a ruta xacobea como Patrimonio Universal da Humanidade.

El Camino de SantiagoGuía práctica

Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto