Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago > Consellos > Os albergues, o distintivo do Camiño

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Consellos

Os albergues, o distintivo do Camiño

Públicos, parroquiais ou privados, os albergues de peregrinos son unha máis dos numerosos acenos de identidade do Camiño de Santiago.

Só no Camiño Francés hai máis de 260, situación que favorece variadas posibilidades para pasar a noite e, polo tanto, unha división de etapas case á carta. Os albergues parroquiais e de ordes relixiosas foron os primeiros en acoller a peregrinos de forma voluntaria e deben manter esa filosofía para manter vivas as raíces da peregrinación.

Nos albergues públicos, por norma xeral, non está permitida a reserva e ocúpanse segundo a orde de chegada, liderando as prioridades quen fan o percorrido a pé, seguido de quen o transitan dacabalo ou en bicicleta. Para aloxarse neles é indispensable portar a credencial e a estancia limítase a unha noite, salvo por enfermidade ou forza maior.

Os albergues privados permiten a reserva e xa é costume reservar cama con antelación, sobre todo no verán e mesmo antes de partir de casa. Coa revitalización da ruta xacobea, os albergues privados han xurdido como moscas e hainos que máis que albergues de peregrinos parecen hostais. Das salas diáfanas repletas de liteiras da década dos 90 se ha ido pasando a albergues que, á parte das liteiras, ofrecen habitacións individuais e dobres. Xa non é raro que teñan roupa de cama, lavadora e secadora, cociña e frigorífico, vending, bar, conexión a Internet e ata máquinas que dan masaxes nos pés.