Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Viaxes > Camiño de Santiago >

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que Camiño escollemos?

Venres, 13deDecembrode2019 | por Alejandro Gonzalez Flores
 0 Meneame0  0  0 Google +0

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Ao longo do camiño ao Peregrino preséntanselle diferentes alternativas. Non sempre hai que seguir os sinais coma se só houbese un único camiño a seguir, moitas veces hai que elixir entre penetrarse nun camiño ou outro sen saber a maioría das veces o que nos deparan.

Variantes hai moitas e moi coñecidas. Ás toas ocórrenlleme as famosas San Xil ou Samos, hospitais ou a Pola de Allande, camiño histórico ou Villar de Mazarife, Laza ou Verín, e así infinidade de alternativas que se lle ofrecen ao Peregrino, cada cal coa súa beleza, rigor histórico ou ben por afastar ao camiñante da sempre temida e perigosa estrada nacional.

Escondida no tempo, como dormitando, aos poucos espértase do seu letargo una ruta histórica e historicamente esquecida como é a que leva ao Peregrino desde a Caridade na Asturias occidental costeira até Mondoñedo polo paso natural de Vegadeo e Trabada, no canto de cruzar a ponte dos Santos paira penetrarse en Galicia por Ribadeo.

Esta ruta cada vez máis transitada, pero aínda lonxe de achegarse en afluencia de Peregrinos á de Ribadeo, como dixen antes estase espertando do seu letargo grazas, sobre todo, á apertura de dúas albergues de Peregrinos en sitios estratéxicos para que estes poidan facer as tres etapas desde a Caridade até Mondoñedo sen ter que realizar grandes distancias e está claro, a posibilidade de ter un aloxamento á medida das súas necesidades.

O Peregrino que decida tomar a opción de Vegadeo por trabada até Mondoñedo, atoparase con tres desvíos perfectamente sinalizados. O primeiro despois da Caridade, en Porcia, hai dúas cunchas, una indica dereita e pon “Tapia” e a outra esquerda e pon “camiño”, despois de Tol atopan outro desvío, a cuncha que indica á dereita pon “Figueras” e a que indica cara á esquerda pon “Camiño”, e o último desvío, uns quilómetros máis adiante, cara á dereita “Castropol” e cara á esquerda “Camiño”.

Seguindo a indicación “Camiño”, xa a mesma palabra é máis que suxestiva, o Peregrino atoparase de súpeto, sobre todo en época estival, con que se acabaron as présas, as aglomeracións ás portas de albérguelos e as madrugadas infumables paira saír correndo en busca de cama durante as seguintes tres etapas. Ademais dunha zona rural afastada da invasión turística que sofre a costa. E poderá aloxarse se así é da súa elección en dúas albergues de Peregrinos onde poderá comprobar de primeira man tanto a hospitalidade tradicional do camiño de Santiago como o respecto cara á Peregrinación e cara ao Peregrino. Estes dous albergues son o “mar e montaña” en Vegadeo, de carácter municipal e extraordinariamente rexentado por Lilian Campos. E Casa Xica, de carácter privado e onde Jose Manuel Garrido ofrece hospitalidade tradicional, José Manuel é un Peregrino murciano que decidiu instalarse na pequena aldea da’trapa paira crear un oasis e dar acubillo aos Peregrinos que decidisen penetrarse por esta bucólica ruta.

Lilian, José Manuel. Que é o que se atoparán en vosos albergues os Peregrinos que decidan facer noite neles?

José Manuel: Os peregrinos que decidan facer noite en casa Xica poderán gozar dunha cálida acollida, teñen una hectárea de terreo con río incluído polo que poden pasear e perderse mentalmente, hai una pequena libraría con libros interesantes e do camiño do que poden facer uso no interior da casa. Poderán, se así o desexan, unirse á cea comunitaria que se realiza paira poder compartir momentos, intereses, saberes….. Ao día seguinte, antes de seguir camiño ofrécese almorzo ao peregrino e despídeselle persoalmente. En definitiva, o peregrino atopará un espazo de descanso e acougo no que poder relacionarse e compartir.

Lilian Campos: A filosofía do albergue Mar e Montaña é a convivencia, compartir historias, tentamos que cada día sexa de tranquilidade e crear una familia peregrina, que o albergue vaia crecendo a través da pegada de cada peregrino, (pinturas, frases en frechas, mandalas, receitas peregrinas), as nosas portas están abertas tamén a veciños que pasan a saudar peregrinos, (intercambio de culturas, concertos de músicos da zona, cea comunitaria…)o albergue ten salón paira compartir estes saberes preservando así o silencio na habitación paira aqueles que queiran descansar, conta tamén cun patio paira bicigrinos, para que todos poidan lavar a súa roupa, secar, hai una parede que está pintada por adolescentes do pobo (pintaron a súa visión do camiño de Santiago) aceptamos mascotas, hai aseo e ducha paira os que teñan discapacidade funcional, no pobo hai misa e bendición ao peregrino.

En total una unión de acollida ao peregrino.

E que lle poderiades dicir a ese Peregrino que leste dubidando entre seguir o seu camiño pola Costa, ou ir pola variante histórica?

José Manuel:A ese peregrino que dubida entre Ribadeo e Vegadeo, podería dicirlle que por Vegadeo atopará un deses camiños pouco frecuentados, solitarios e belos que aínda que antigo é pouco coñecido. Discorre primeiro á beira da Ria do Eo con belas imaxes desta, segue entre campos de cultivo paira logo aos poucos penetrarse nas montañas, con paisaxes infinitas de arboredo e monte e con escasas poboacións até chegar á coñecida Mondoñedo.

Lilian Campos: Eu diría que cada camiño ten o seu encanto e experiencias, e aos que teñen a dúbida pois é un bo momento paira escoitar o seu corazón e saber o que buscan, o noso camiño ofrece una ruta aínda non masificada, escapas do consumismo, pola escaseza de bares e restaurantes, penétrasche en pequenos pobos con arquitecturas antigas, veciños que cargan nos seus rostros o pasar dos anos, a agricultura dunha paisaxe rural, o cheiro das gandarías, un camiñar entre pistas que soben e baixan, una soidade que che fai que poidas atoparche contigo mesmo e atopar a esencia de peregrinar por un camiño histórico.

Agora a decisión é vosa Peregrinos, desde este artigo pretendemos pór un pouco de luz a esa ruta histórica para que o Peregrino estea mellor informado, sen pretender influenciar a súa decisión nin o seu Camiño, posto que iso son decisións moi persoais e que case sempre se toman no último momento.

Sexa cal for a opción elixida, Costa, con todo o bonito que xa de por si ten, como a ruta histórica por Vegadeo, esperamos que sempre teñades un moi bo Camiño.
Ultreia Peregrinos.