Saltatu nabigazio-menua eta joan edukira

EROSKI CONSUMER, kontsumitzailearen egunkaria

Bilatzailea

Fundazioaren logotipoa

EROSKI CONSUMERen kanalak


Kokaleku honetan zaude: Azala > Bidaiak > Donejakue bidea

Jarraitu berriro

Orreagan gaude berriro? Denbora ez da existitzen? Bidea hasten dugun bigarren aldia!

Irudiak, orbainak, hitzak, elkar gurutzatzen dira, oroitzapenak gertatzen dira…

Herri bera, aldaketa gutxirekin, etxe txikiak, teilatuak panpinaz, mendiak guztia inguratuz, natura usaina, harrera urria, lainoa…, natura usaina, harrera ona, eta abar.

Zer ekarriko digu eta bidea berreskuratuko digu? Zer gertatuko da hemendik aurrera? Kontzientzia hartzen ari gara…
Beldurrak eta galderak ziren guztiak, erantzunik gabe.
Egunsentirako irteera baso horren artean

haritzak? Sorginen hariztia? tunel bat osatuz, usain horiekin bakarrik sentitzen eta gozatzen diren usain horiekin eta bidean bakarrik galtzen diren soinu horiekin, eta, mende luzez, etorkizun zalantzagarri batera gonbidatuz, erromes guztiak agurtzera joan den bidaia gotikoa? Bide Ona?

Leihoekin eta kontraleiho gorriekin, Zubirirekin eta bere jaitsiera arriskutsuarekin Burguete, Iruńetik sarrera ikusgarria Frantziako atarian, nekatuta, beroarekin. Erreniega gaina milaka eta milaka harriz jaitsi zenean, Gares, Lizarra…

Denak berdin zirudien edo nahi genuen, baina ez dago bi bide berdin, ez dago bi bizitza berdin…
Ezberdina dena pertsonak dira, Bidearen giza alderdia, patuaren kasualitatez liluratzen nauten erromesak.

Kanarietako maisuak bere inguruan gertatzen den guztia harritzen du, uharteko uniforme uniformearekin, enkarguarekin, xumearekin, ilusioarekin. Burgosera iritsi zen.

Madrilgo bi lagunak, 15 urte baino gehiago bizi izateko gogoz, Iruñeako zenbait alderdi ezagutu zituzten, bizitzeko gogoz, inor ez zekiela, bizitzeko gogoa, alaitasuna eta gaztetasuna gainezka eta entzuteko gaitasun handia izanik, bizitzeko gogoa, poztasun eta gaztaro izugarriarekin, bizitzeko gogoz, eta Iruñeko zenbait alderdi ezagutu zizkiguten, bizitzeko gogoa izanda. Logroñora iritsi ziren.

Belgikako neska bakartia, heldua, ile ilunarekin, eta etengabe orrazten ez zena, bere bi makuluekin eta trastez betea… Non iritsiko litzateke?

Aita Madrilera joan zen hirugarren aldiz, eta haren alaba, argazkigintza-makinarekin, Madriletik. Aita harro zegoen bideko pasadizoak pausoz pauso erakusten zizkion alabaz. Logroñora iritsi ziren.

Ama eta Norvegiako bi seme-alabak, kilito batzuk gehiago, klonatuak, ile bera, betaurreko berberak, begirada bera begiradan, arropa bera… alabak bazekien espainieraz eta Madrilez maiteminduta zegoen.

Eta, azkenik, Bidea egin genuen lehen alditik ezagutu dudan erromesa berezi hori ez dakit noiz izan zen, Bidean zergatik ez den denborarik, eskeletorik, altarik, adinarekin bat datorren lasaitasun hori, barre eginarazten didana, nire ondoan dagoena beti eta Bidea jarraitzeko indarra ematen dit. Lizarrara iritsi zen.

Kontakizun txiki hau Bidearen giza alderditik abiatzen da, era batera edo bestera aztarna utzi zidatenak, Biziaren Bidean, Santiago Bidean, Izarren Bidea den bidean.

Bide ona denoi!